II SA/Kr 689/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr.) Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Małgorzata Łoboz Protokolant: referent sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2020 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w K. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2020 r. znak: [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę skargę oddala. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 28 listopada 2019 r. ([...]) - sprostowaną postanowieniem z dnia 4 grudnia 2019 r. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. póz. 1186 z późn. zm.) oraz art. 104 kpa Prezydent Miasta K. udzielił Inwestorowi Firma A pozwolenia na rozbiórkę istniejącego budynku wraz z infrastrukturą techniczną na działkach [...] i [...] obr. [...] przy ul. [...], z zachowaniem wskazanych w decyzji warunków. Uzasadniając powyższe organ podał, że do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę dołączono projekt rozbiórki zawierający opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia, szkic usytuowania obiektu. Dołączono także zgodę właściciela obiektu na jego rozbiórkę. W trakcie prowadzonego postępowania, w dniu 30 lipca 2019 r. wpłynęło pismo Zarządu Budynków Komunalnych w K., którym poinformowano, iż budynek przy ul. [...] w K. pozostaje w zarządzie ww. jednostki na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego z dnia 31 lipca 1995 r., "a przedmiotowa nieruchomość pozostaje w samoistnym posiadaniu Gminy Miejskiej K. oraz prowadzone jest postępowanie sądowe w przedmiocie stwierdzenia nabycia prawa własności przedmiotowej nieruchomości na rzecz Gminy Miejskiej K. w drodze zasiedzenia". Z uwagi na powyższe postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2019 r. zawieszono z urzędu postępowanie. Postanowieniem z dnia 25 listopada 2019 r. Wojewoda uchylił postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 12 sierpnia 2019 r. wskazując, że toczące się postępowanie sądowe w sprawie zasiedzenia przedmiotowej nieruchomości nie stanowi zagadnienia wstępnego w niniejszym postępowaniu. Wojewoda wskazał, że z analizowanego materiału wynika, kto jest właścicielem działek objętych przedmiotową inwestycją, a Inwestor załączył do wniosku wszystkie wymagane przepisami prawa dokumenty. Od decyzji z dnia 28 listopada 2019 r. odwołanie złożyła [...] Spółdzielnia Mieszkaniowej. W odwołaniu podniesiono, że postanowienie z dnia 25 listopada 2019 r. zostało dostarczone stronie w tym samym dniu, co decyzja udzielająca pozwolenia na rozbiórkę oraz jej sprostowanie. Uniemożliwiło to zapoznanie się strony z aktualnymi aktami sprawy, przy czym postanowienie z 25 listopada 2019 roku zostało wydane dla inwestora, którym jest Firma A podobnie jak decyzja nr [...] z dnia 28 listopada 2019 roku. Natomiast postanowienie z dnia 4 grudnia 2019 roku o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej zawiera informację, że inwestorem jest Firma A O zmianie inwestora w trakcie postępowania administracyjnego Strona nie została poinformowana, co jest niezgodne z art. 9 i 10 Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie było zatem możliwe zbadanie, czy nowy inwestor jest właścicielem nieruchomości, zwłaszcza, że widniejącym w księgach wieczystych właścicielem nieruchomości jest nadal Firma A ani czy dokumentacja została uzupełniona o jego dane. Nie jest jasne, w jaki sposób została przekształcona spółka tytułująca się inwestorem, a zatem nie jest jasne, czy zgodnie z Kodeksem spółek handlowych spółka, na rzecz której zostało wydane sprostowanie, jest następcą prawnym podmiotu będącego adresatem postanowienia z dnia 25 listopada 2019 i decyzji z dnia 28 listopada 2019 roku, ani czy zmiana inwestora nie powinna nastąpić na podstawie art. 40 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Decyzją z dnia 6 kwietnia 2020 r. ([...]) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.) Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że organ l instancji został przed wydaniem zaskarżonej decyzji poinformowany przez wnioskodawcę o zmianie nazwy firmy ww. spółki, ale przez nieuwagę popełnił ww. omyłkę, którą naprawił wydając ww. postanowienie o sprostowaniu omyłki z dnia 4 grudnia 2019 r. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 432 kc przedsiębiorca działa pod firmą. Firmę ujawnia się we właściwym rejestrze, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 437 kc zmiana firmy wymaga ujawnienia w rejestrze. Zgodnie z art. 102 ksh spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą. W dniu 25 listopada 2019 r. Inwestor złożył do protokołu pismo, w którym poinformował o zmianie nazwy firmy spółki z: Firma A na: Firma A oraz przedłożył informację z Krajowego Rejestru Sądowego w którym znajduje się informacja o zmianie nazwy firmy spółki (Numer KRS: [...]). Dodatkowo do organu odwoławczego 23 stycznia 2020 r. dostarczono "Informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców Numer KRS [...], w której pod numerem wpisu: 9, dokonanym 30 sierpnia 2019 r., wskazano zmianę danych w rejestrze, opisaną w "Dziale 1" w "Rubryce 1 - Dane podmiotu", gdzie w numerze 3 pola wskazano zmianę nazwy firmy, pod którą ta spółka działa. Krajowy Rejestr Sądowy jest jawny i każdy ma dostęp do zawartych w nim danych. Przedmiotowe odwołanie wraz z aktami sprawy organ l instancji przekazał do Wojewody dnia 2 stycznia 2020 r., informując o tym strony postępowania. Zawiadomieniem z dnia 31 stycznia 2020 r. Wojewoda (odebranym przez pełnomocnika skarżącej 11 lutego 2020 r.) poinformował strony postępowania o rozpatrywanym odwołaniu. Skarżąca była informowana o czynnościach podejmowanych przez organy administracji (zarówno przez organ l, jak i II instancji) i na podstawie art. 73 § 1 kpa mogła na każdym etapie postępowania zapoznać się z aktami sprawy. Odnosząc się do uwag zawartych w piśmie Spółdzielni z dnia 1 sierpnia 2019 r. organ podał, co następuje: Ad. 1. W aktach organu l instancji znajdują się pełnomocnictwa pozwalające na reprezentowanie Inwestora w zakresie postępowań administracyjnych związanych z realizacją inwestycji na działkach nr [...] i [...] obr. [...], do których zaliczyć należy uzyskanie pozwolenia na rozbiórkę oraz dowody opłaty skarbowej od tych pełnomocnictw (karty nr: 42, 43, 54 i 55 w aktach organu l instancji). I. J. została wyznaczona przez Inwestora na pełnomocnika upoważnionego do odbioru korespondencji w sprawie. Ad. 2. Opis przeznaczonej do rozbiórki infrastruktury technicznej i sposób przeprowadzenia rozbiórki, z uwzględnieniem bezpieczeństwa prowadzania robót budowlanych, znajduje się w załączonych do wniosku: opisie zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, opisie sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia (karty nr [...] w aktach organu l instancji) oraz projekcie rozbiórki. Ponadto do wniosku załączono szkic usytuowania obiektu budowlanego przeznaczonego do rozbiórki, pn.: Szkic sytuacyjny (k. nr [...] [...] aktach), sporządzony przez mgr inż. arch. J. K. (posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń nr [...], wpisanego do [...] Okręgowej Izby Architektów RP pod numerem MP-1811). Na szkicu tym zaznaczono między innymi układ istniejących sieci i instalacji uzbrojenia terenu. Na załączonym do projektu rozbiórki rysunku pn.: Plan zagospodarowania terenu oznaczono sieci uzbrojenia terenu przeznaczone do rozbiórki. W piśmie z 9 sierpnia 2019 r. Inwestor oświadczył, że: Tytuł inwestycji dotyczy infrastruktury technicznej w postaci przewodów kanalizacji - zewnętrznych odcinków infrastruktury wewnętrznej, wskazując, iż ww. sieci i przyłącza przeznaczone do rozbiórki nie wymagają uzyskania pozwolenia rozbiórkę, a dołączono je jedynie informacyjnie. Zgodnie z art. 31 ust. 1 pkt 2 Pb: Pozwolenia nie wymaga rozbiórka: obiektów i urządzeń budowlanych, na budowę których nie jest wymagane pozwolenie na budowę, jeżeli nie podlegają ochronie jako zabytki. Przepis art. 29 ust. 1 określa obiekty i urządzenia, które nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę -między innymi: sieci i przyłącza. Ad. 3. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 6 Pb do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę projekt rozbiórki obiektu załącza się w zależności od potrzeb. Przedłożenie ww. projektu do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę nie jest obligatoryjne, a przepisy prawa budowlanego nie określają jak ma być sporządzony taki projekt. Ad. 4. Przedłożony projekt rozbiórki zawiera opracowanie przygotowane wspólnie przez ww. uprawnionych architekta i konstruktora, co potwierdza strona tytułowa i metryki rysunków załączonych do tego projektu. Ad. 5. W przedłożonym projekcie rozbiórki projektanci powołują się na przepisy Prawa budowlanego, a w podstawie opracowania wskazano szereg polskich norm (karta nr 11 projektu rozbiórki). Za merytoryczną treść projektu odpowiada w całości jego autor. Ad. 6. Zgodnie z treścią pisma z dnia 9 sierpnia 2019 r. istniejący budynek wyposażony jest w media tj.: prąd, kanalizację, wodę, ciepło i teletechnikę. Ad. 7. W piśmie z 9 sierpnia 2019 r. Inwestor wskazał, że budynek obecnie jest w użytkowaniu, co powoduje, że nie było możliwości przeprowadzenia prac budowlano-odkrywkowych, pozwalających na precyzyjne określenie elementów budowlanych. Wizja lokalna została przeprowadzona w sposób staranny i na jej podstawie określono wszystkie konieczne parametry i rozwiązania wymagane do uzyskania decyzji pozwolenia na rozbiórkę. Za zabezpieczenie terenu budowy (rozbiórki) i jej prowadzenie odpowiada kierownik budowy - o czym stanowią przepisy art. 22 i art. 23 Pb. Ad. 8. Wnioskodawca wyjaśnił, że zapis 2 żelbetowe klatki stalowe stanowi omyłkę pisarską. Prawidłowe brzmienie zapisu to: 2 żelbetowe klatki schodowe. Ad. 9. Wnioskodawca wyjaśnił, że zapis "rozważania w zakresie układu konstrukcyjnego stanowią jedynie hipotezę" jest standardowym zapisem związanym z rozbiórką budynków istniejących. Wykonanie kilku punktowych odkrywek w budynku nie pozwala na przesądzenie o jego konstrukcji w każdym miejscu, ze względu na często spotykane naleciałości budowlane związane z przebudowami/ rozbudowami. Dopiero odkrycie całości ścian i stropów pozwala na dokładne doprecyzowanie konstrukcji istniejącego budynku, a tym samym jest tożsame z przeprowadzeniem prac rozbiórkowych. Przy przygotowywaniu projektu rozbiórki projektant nie dysponował dokumentacją z realizacji budynku, ani dokumentacją archiwalną, która pozwoliłaby na dokładniejsze zdefiniowanie konstrukcji budynku. Przedłożone dokumenty są kompletne i wystarczające, do wydania decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę przedmiotowego obiektu budowlanego. Zgodnie z art. 42 ust. 1 Pb Inwestor jest obowiązany zapewnić: objęcie kierownictwa budowy (rozbiórki) lub określonych robót budowlanych oraz nadzór nad robotami przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności. Realizacja prac rozbiórkowych zgodnie z prawem, tj. zgodnie z ostateczna decyzją i pod kierownictwem upragnionego kierownika budowy oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa stanowi gwarancję przeprowadzenia przedmiotowego procesu inwestycyjnego w zgodzie z obowiązującymi przepisami. Ad. 10 . Wnioskodawca wyjaśnił, że zapis "po rozbiórce stalowej części budynku należy dokonać rozbiórki ścian murowanych" stanowi omyłkę pisarską. Prawidłowe brzmienie zapisu: "po rozbiórce stalowej części dachu należy dokonać rozbiórki ścian murowanych". W projekcie rozbiórki w punkcie "3. Ogólny opis stanu istniejącego" (karta nr 12) znajduje się charakterystyka budynku przeznaczonego do rozbiórki, z której wynika, że budynek ten jest wykonany w konstrukcji mieszanej. W opisie tym projektanci określili prawdopodobny układ konstrukcyjny budynku na podstawie wizji lokalnej. Ad. 11. Zgodnie z wyjaśnieniami wnioskodawcy prace rozbiórkowe prowadzone będą pod nadzorem osoby uprawnionej, która przed przystąpieniem do wykonywania prac określi sposób prowadzenia tych prac, tak aby zapobiec rozprzestrzenianiu się pyłu na sąsiednie posesje. Przywołane powyżej wyjaśnienie jest prawidłowe, bowiem zgodnie z art. 22 Pb za organizację placu budowy odpowiada kierownik budowy. Ad. 12 i 19. Wszelkie niezbędne opracowania związane ze sposobem prowadzenia prac rozbiórkowych zostaną przygotowane przez kierownika budowy posiadającego odpowiednie uprawnienia. Powyższe znajduje uzasadnienie w zacytowanym powyżej przepisie art. 42 ust. 1 Pb. Ad. 13. Wnioskodawca wskazał, że wykop zostanie zabezpieczony poprzez niwelację terenu i wykonanie częściowego zasypu. Ad. 14. Ustalono, że wszystkie karty projektu rozbiórki zostały ponumerowane. Ad. 15. Na rysunku szkicu sytuacyjnego (karta nr 40 w aktach organu l instancji) oznaczono istniejące ukształtowanie zieleni. Na szkicu tym nie oznaczono żadnych drzew czy krzewów przeznaczonych do wycinki. Zgodnie z wyjaśnieniami złożonymi przez wnioskodawcę oraz aktami organu l instancji rozbiórka budynku nie koliduje z istniejącymi drzewami. Ad. 16 i 17. przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty były wystarczające do wydania na ich podstawie zaskarżonej decyzji. Dodatkowo zacytować można treść odpowiedzi wnioskodawcy z 9 sierpnia 2019 r, że dokumentacja została opracowana w skali wystarczającej do prawidłowego wykonania rozbiórki. Rysunki zostały podpisane przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia projektowe. Temat został rozpoznany należycie i wystarczająco szczegółowo, a prace rozbiórkowe prowadzone w oparciu o przedmiotową dokumentację nie będą zagrażać bezpieczeństwu. W tym miejscu jeszcze raz powtórzyć należy, iż projekt rozbiórki nie jest wymaganym obligatoryjne załącznikiem do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę, a przepisy prawa budowlanego nie określają jak ma być sporządzony taki projekt. Ad. 18 Wysokość budynku w dokumentacji przyjęto na podstawie pomiarów rzeczywistych. W związku z planowaną rozbiórką nie została uzyskana decyzja o warunkach zabudowy. Odpowiedź tą uznać należy za wyczerpującą podniesione kwestie, gdyż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest wymaganym załącznikiem do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę (zgodnie z art. 33 ust. 4Pb). Zgodnie z treścią ksiąg wieczystych: nr KR [...] (stan z dnia: 26 marca 2020 r.) dla działki nr [...] obr. nr [...] Śródmieście oraz nr [...] (stan z dnia: 26 marca 2020 r.) dla działki nr [...] obr. nr [...] Śródmieście - właścicielem ww. działek jest Firma A . w "dziale III - prawa, roszczenia l ograniczenia" ww. ksiąg - brak wpisów. Powyższe potwierdza, że inwestor jest właścicielem zarówno rozbieranego obiektu, jak i działki, na której jest zlokalizowany (zgodnie z treścią ww. zgody właściciela obiektu na jego rozbiórkę z 28 maja 2019 r.). Do przedmiotowego wniosku załączono wszystkie wymagane przepisami prawa dokumenty, a projekt rozbiórki obiektu budowlanego, sporządzony przez uprawnionych projektantów, jest kompletny. Na powyższa decyzje [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa w K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Strona skarżąca powtórzyła argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Dodała, że za odmową wyburzenia istniejącego budynku przemawia nie tylko toczące się postępowanie w sprawie zasiedzenia nieruchomości, ale również powody społeczne: 1. W istniejącym budynku od lat funkcjonuje [...], gdzie lokalna społeczność korzysta z usług medycznych . 2. O tym, że projektowane zmiany w istniejącej w tym miejscu tkance miejskiej nie mają akceptacji lokalnej społeczności świadczy również szereg podpisów w sprawie Studium Uwarunkowań Przestrzennych dla tej dzielnicy, które wraz z uwagami do Studium zostały złożone do Wydziały Planowania Przestrzennego Urzędu Miasta K.. Lokalna społeczność wnioskuje o zachowanie istniejących elementów, w tym budynku użytkowanego pod przychodnię [...] oraz przeznaczenie terenów sąsiadujących z budynkiem pod numerem [...] przy ulicy [...] w K. na tereny zielone, których w ostatnich latach drastycznie ubyło w rejonie dzielnicy [...] 3. Od kilku lat przedstawiciel firmy [...] - pan D. T., zabiega o realizację inwestycji polegającej na budowie apartamentowców na terenie działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...],[...], [...] obręb - [...], jednostka ewidencyjna [...] przy ulicy [...] w K.. Jednocześnie cały czas boryka się z brakiem akceptacji lokalnej społeczności na ich wykonanie, co manifestuje się w skargach, zażaleniach i odwołaniach od poszczególnych podejmowanych postępowań administracyjnych mających na celu umożliwienie ich realizacji. Zwyczajowo rozbiórkę budynków istniejących wnioskuje się wraz z pozwoleniem na budowę, co gwarantuje jej wykonalność. Natomiast w sytuacji, kiedy rozbiórka wnioskowana jest osobno, grozi ona brakiem jej realnego wykonania, ale formalne wyburzenie budynku pozwoli na zawyżenie parametrów inwestycji projektowanej na działkach sąsiednich w sytuacji objęcia wszystkich działek zakresem działek budowlanych przeznaczonych pod projektowaną inwestycję. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim przepisy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 – 5, art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa). Z przepisów tych wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, zadaniem więc sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na akt administracyjny jest ocena zgodności z prawem tego aktu. Dokonując tej oceny sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Granice sądowej kontroli ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktu. W wyniku przeprowadzonej według powyższych reguł kontroli zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził brak podstaw do jej uchylenia. W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, w myśl której organ obowiązany jest rozstrzygać sprawę administracyjną z uwzględnieniem wszelkich okoliczności faktycznych i prawnych istniejących w chwili orzekania. Zaistnienie niezbędnej sfery faktów i sfery okoliczności prawnych obliguje organ administracji do podjęcia rozstrzygnięcia, nawet wtedy, gdy istnieje prawdopodobieństwo zmiany tych okoliczności w przyszłości. Jak wynika z art. 97 § 1 pkt 4 kpa od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego zależy "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji". Zagadnienie wstępne, od którego rozstrzygnięcia zależy "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji" jest zatem zagadnieniem warunkującym merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Zagadnienie to musi dotyczyć w pierwszym rzędzie kwestii materialnoprawnej, która warunkuje możliwość wyznaczenia konsekwencji normy prawnej dla indywidualnej sytuacji i determinuje tym samym treść merytorycznego rozstrzygnięcia. Wystąpienie zagadnienia wstępnego i brak jego rozstrzygnięcia wyklucza zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony merytoryczne zakończenie postępowania administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie takie zagadnienie nie występowało. Organ dysponował materiałem pozwalającym na przyjęcie, że wnioskodawcy przysługuje prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; to bowiem wnioskodawca figurował w księdze wieczystej jako właściciel nieruchomości. W nawiązaniu do uwag skarżącej Spółdzielni zauważyć należy, że w dacie podejmowania zaskarżonej decyzji nie toczyło się postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia własności tej nieruchomości przez zasiedzenie. Negatywne dla Gminy K. postanowienie Sądu Okręgowego w K. w tym przedmiocie z dnia 6 października 2016 r.(IICA 595/16) było prawomocne. Stosownie bowiem do przepisu art. 3981 § 1 kpc, (stanowiącego wzorzec także dla regulacji dotyczących postępowań nieprocesowych) w zw. z art. 5191 § 1 kpc, skarga kasacyjna w postępowaniu nieprocesowym, tak samo jak w procesie, przysługuje od orzeczeń prawomocnych. W dacie podejmowania decyzji sprawa zainicjowana skargą kasacyjną Gminy K. nie była jeszcze rozstrzygnięta, a ostrzeżenie związane z postępowaniem w sprawie stwierdzenia zasiedzenia, było z księgi wieczystej wykreślone. Twierdzenie zatem, ze postępowanie sądowe w omawianym przedmiocie pozostawało w toku, nie odpowiada rzeczywistości. Stwierdzić więc trzeba, że organ nie miał powodów do wstrzymania się z rozstrzygnięciem sprawy o pozwolenie na rozbiórkę. Nie zapadło żadne prawomocne orzeczenie, które przeczyłoby prawu wpisanemu do księgi wieczystej. Dla rozstrzygnięcia zawisłej obecnie sprawy sądowoadministracyjnej nie ma znaczenia, że, już w trakcie postępowania sądowego, prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego odmawiające stwierdzenia zasiedzenia, zostało uchylone. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, a to oznacza, że wpis prawa własności w księdze wieczystej pozostaje aktualny. Dlatego też wniosek o zawieszenie postępowania sądowego został oddalony. Nieuzasadnione są wyrażane w odwołaniu wątpliwości Spółdzielni co do "następstwa prawnego" uprawnionej z zaskarżonej decyzji Spółki. Spółka w piśmie z dnia 25 listopada 2019 r. zawiadomiła o zmianie swej nazwy, a organ I instancji, wydając decyzję, zmiany tej nie uwzględnił. Stąd powstała konieczność sprostowania decyzji. Sprostowanie to dotyczyło jedynie nazwy firmy inwestora, a nie jego statusu prawnego; ten bowiem, jak wynika z jawnego rejestru przedsiębiorstw (KRS) pozostał niezmieniony. Nie chodziło zatem o ustalenia następstwa prawnego, lecz o stosunkowo łatwe potwierdzenie zmiany nazwy. Prawdą jest, że decyzja organu I instancji zapadła w trzy dni po uchyleniu przez organ odwoławczy postanowienia o zawieszeniu postępowania, w konsekwencji czego strona skarżąca nie miała możliwości zapoznania się z aktami postępowania przed wydaniem decyzji. Potrzeba sprawnego działania administracji nie usprawiedliwia opisanego uchybienia prowadzącego rzeczywiście do ograniczenia praw strony. Uchybienie to jednak nie miało wpływu na wynik sprawy. Spółdzielnia w toku postępowania korzystała z pełni praw, zgłaszała uwagi dotyczące rozbiórki. W samym odwołaniu uwag tych nie powtórzyła, nie podniosła też innych zarzutów, ograniczając się wyrażenia opisanych wyżej wątpliwości. Zarówno co do zgłaszanych uwag, jak i co do tych wątpliwości organ odwoławczy szeroko wypowiedział się w swej decyzji, a Sąd nie dostrzega do kwestionowania poprawności tych wypowiedzi. Stwierdzić więc trzeba, że opisane uchybienie nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji w świetle art. 145 § 1 pkt 1c) ppsa. Podstawy takiej nie mogą też stanowić okoliczności opisane w skardze. Decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę obiektu budowlanego nie jest decyzją uznaniową, a jej przesłanki są uregulowane w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (DZ.U.2019.1186). Wśród tych przesłanek nie ma zgody właścicieli nieruchomości sąsiednich, czy też aprobaty lokalnej społeczności. Skoro inwestor przedłożył wymaganą przepisem art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego, poprawnie sporządzoną dokumentację, wykazał prawo do dysponowania nieruchomością, a jego zamierzenie nie narusza praw osób trzecich, organ był zobowiązany do wydania decyzji uwzględniającej jego wniosek. Dla rozstrzygnięcia sprawy pozwolenia na rozbiórkę nie mają znaczenia ewentualne przyszłe zamiary inwestora. Te mogą być konkretyzowane w przyszłych postępowaniach administracyjnych, w których konkretne, proponowane rozwiązania budowlane będą podlegały kontroli w zakresie przewidzianym prawem. Wobec powyższego skargę, jako nieuzasadnioną, należało oddalić na podstawie art. 151 ppsa.