I SA/Sz 451/09

SENTENCJA Dnia 8 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 8 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L., M. L., Z. L. i J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz J. L., M. L., Z. L. i J. M. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE J. L., M. L., Z. L. i J. M. pismem z dnia [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...], w sprawie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki popełnionej w treści decyzji tego organu z dnia [...]. W skardze skarżący domagali się uchylenia postanowień organów obu instancji. Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł pierwotnie o jej oddalenie, jako niezasadnej. Pismem procesowym z dnia [...]. skarżony organ poinformował Sąd, iż korzystając z uprawnień wyrażonych w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), uwzględnił skargę skarżących w całości. Do pisma organ załączył odpis decyzji z [...]. nr [...], którą uchylił w całości zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji oraz stwierdził brak podstaw do wydania postanowienia w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki. Decyzję tę doręczono J. L., M. L. i Z. L. w dniu 25 września 2009 r., zaś J. M. w dniu 26 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powyższy przepis przewiduje instytucję tzw. autokontroli, w ramach której organ administracji publicznej jest uprawniony do weryfikacji własnego działania, i która wyłącza konieczność dokonania kontroli zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Warunkiem zastosowania tej instytucji jest uwzględnienie skargi w całości, a więc skorygowanie zaskarżonego aktu w kierunku pożądanym przez stronę skarżącą i zgodnie z jej interesem. Stosownie natomiast do art. 161 § 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Uwzględnienie przez organ w całości skargi w ramach opisanej powyżej autokontroli stanowi niewątpliwie trzecią ze wskazanych przesłanek umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego (vide orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: postanowienie z dnia 6 września 2006 r., sygn. akt l OSK 1168/05, LEX nr 321161; wyrok z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, LEX nr 188791). W rozpatrywanej sprawie Dyrektor Izby Celnej przed dniem rozpoczęcia rozprawy uwzględnił w całości skargę skarżących, albowiem uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie w całości. Tym samym postępowanie zainicjowane tą skargą stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak na wstępie (pkt 1). O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono zgodnie z art. 201 § 1 w zw. z art. 210 § 1 i § 2 P.p.s.a.