I OZ 936/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 lipca 2009 r. sygn. akt IV SO/GI 13/09 o nałożeniu na Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w Z. grzywny w kwocie 300 zł za nieprzekazanie Sądowi skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych sprawy oraz zasądzenia od Dyrektora na rzecz strony skarżącej kwoty 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi Śląskiej Społecznej Rady Oświatowej z siedzibą w Katowicach na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w Z. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wymierzył Dyrektorowi Szkoły Podstawowej nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w Z. grzywnę w kwocie 300 zł za nieprzekazanie w terminie skargi Śląskiej Społecznej Rady Oświatowej z siedzibą w K. na bezczynność Dyrektora, wraz z odpowiedzią na tą skargę oraz aktami sprawy. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż we wniosku z dnia 11.05.2009 r. o wymierzenie grzywny Rada podkreśliła, że pismem doręczonym Dyrektorowi w dniu 28.08.2008 r. wniosła o udzielenie informacji publicznej. W przewidzianym przepisami terminie Dyrektor nie udzielił Radzie jakiejkolwiek odpowiedzi, dlatego też wniosła ona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Dyrektora. Skarga ta, złożona za pośrednictwem organu, doręczona mu została w dniu 7.10.2008 r., jednakże pomimo upływu siedmiu miesięcy Dyrektor nie wykonał ciążącego na nim obowiązku, wynikającego z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Dyrektor Szkoły wniósł o odrzucenie wniosku o wymierzenie grzywny, podnosząc, iż pismem z dnia 10.09.2008 r. zwrócił się do Rady Oświatowej o przedłożenie dokumentów potwierdzających fakt jej istnienia. Wobec nieuzupełnienia w terminie wskazanych braków Dyrektor, decyzją z dnia 6.10.2008 r. nr 1/2008, umorzył postępowanie z wniosku o udzielenie informacji publicznej. Zdaniem Dyrektora okoliczności te wskazywały, iż nie pozostawał w bezczynności. Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny Sąd stwierdził, iż z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż Śląska Społeczna Rada Oświatowa z siedzibą w K. złożyła za pośrednictwem Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w Z. skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, zaś organ nie przekazał tej skargi w ustawowym terminie zakreślonym art. 54 § 2 P.p.s.a. Zdaniem Sądu oznaczało to, iż wniosek Rady o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. był zasadny, a przekonanie organu o niepozostawaniu w bezczynności nie stanowiło przesłanki do odmowy uwzględnienia żądania Rady. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w Z., domagając się zmiany lub uchylenia zaskarżonego orzeczenia, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu, że organ miał obowiązek przekazać skargę do Sądu i naruszenie art. 55 § 1 P.p.s.a., które to naruszenie miało wpływ na wynik postępowania. W uzasadnieniu Dyrektor ponownie podniósł, iż skarga złożona w przedmiotowej sprawie była bezzasadna, bowiem postępowanie o udzielenie Radzie informacji publicznej zostało umorzone wobec nieuzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie informacji. Oznaczało to, zdaniem Dyrektora, iż nie pozostawał on w bezczynności. Ponadto przy ustalaniu wysokości grzywny Sąd winien był wziąć pod uwagę fakt, że skarga została przesłana przed wydaniem postanowienia o wymierzeniu grzywny na organ. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podkreślić należy, iż słuszne jest twierdzenie organu, iż Sąd winien mieć na uwadze dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. już po wniesieniu wniosku strony skarżącej o wymierzenie grzywny, ale jeszcze przed jego rozpoznaniem. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a. nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny. Zgodnie z treścią art. 55 § 1 sąd nie jest obligowany do orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny, co wynika między innymi z użytego przez ustawodawcę zwrotu "sąd na wniosek skarżącego może". Kwestia ta podlega więc ocenie sądu, a rozstrzygając ją sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Jednakże stwierdzić należy, że zasadnym było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż w przedmiotowej sprawie niewątpliwie nastąpiło uchybienie terminowi wskazanemu w art. 54 § 2, zaś organ nie powołał okoliczności, które usprawiedliwiałyby zwłokę w dokonaniu czynności. Również wysokość nałożonej grzywny uznać należy za w pełni adekwatną. Niewątpliwym jest, iż Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w Z. nie przekazał w ustawowym terminie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach skargi Śląskiej Społecznej Rady Oświatowej z siedzibą w K. na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Okoliczność ta potwierdzona została także przez organ, który jednakże podniósł, iż w jego mniemaniu zarówno skarga jak i wniosek o wymierzenie grzywny były bezzasadne, bowiem nie pozostawał on w bezczynności. Zauważyć jednak trzeba, iż okoliczność ta nie miała wpływu na ocenę zaniechania organu. Podkreślić należy, iż Dyrektor zobowiązany był do przekazania skargi strony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wraz z aktami sprawy i odpowiedziami na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia ich wniesienia niezależnie od swojego stanowiska w kwestii pozostawania w bezczynności w sprawie. Okoliczność ta mogła być bowiem jedynie przedmiotem badania Sądu, zaś organ nie miał jakichkolwiek uprawnień do dokonywania oceny zasadności wniesionej skargi. Stwierdzić zatem należy, iż niezależnie od swojej opinii organ zobligowany był do przesłania Sądowi wniesionej skargi, co wynika wprost z art. 54 § 2 P.p.s.a., zaś niedopełnienie tego obowiązku i przekazanie sprawy ze znacznym, bo ponad siedmiomiesięcznym opóźnieniem obciąża organ. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 55 § 1 i art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.