III FZ 595/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Lu 295/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi C. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 20 maja 2021 r., nr SKO.41/4228/P/2020 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 24 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Lu 295/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, odrzucił skargę C. K., zwanej dalej "Skarżącą", na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 20 maja 2021 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że wobec wystąpienia przez Skarżącą z nieopłaconą skargą inicjującą postępowanie w sprawie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 16 listopada 2021 r., została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 6 grudnia 2021 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 30 akt sądowych). Na powyższe zarządzenie, Skarżąca złożyła zażalenie, które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 lutego 2022 r., sygn. akt III FZ 21/22. Sąd pierwszej instancji wskazał też, że złożony w sprawie wniosek o przyznanie Skarżącej prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 30 września 2021 r., które Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie utrzymał w mocy postanowieniem z dnia 10 listopada 2021 r., I SPP/Lu 76/21. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 maja 2022 r. Skarżąca została wezwana do wykonania zarządzenia z dnia 16 listopada 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 69 akt sądowych) odpis powyższego wezwania został doręczony pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 10 czerwca 2022 r. Pomimo upływu zakreślonego siedmiodniowego terminu wpis od skargi nie został uiszczony. Sąd pierwszej instancji mając na względzie powyższe okoliczności postanowieniem z 24 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Lu 295/21 odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego strona została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie żadna z okoliczności zwalniających Skarżącą z obowiązku poniesienia kosztów sądowych nie wystąpiła. Skarżąca wniosła także zażalenie na zarządzenie wzywające ją do uiszczenia wpisu sądowego, które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 lutego 2022 r., sygn. akt III FZ 21/22. W tej sytuacji zarządzenie z dnia 16 listopada 2021 r. wzywające do uiszczenia wpisu stało się prawomocne. W konsekwencji prawidłowo Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i obowiązku tego nie dopełniła w zakreślonym terminie, będąc jednocześnie poinformowana jakie skutki wynikają z jego niedopełnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie był zatem obowiązany skargę odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji