II OSK 1430/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz Sędziowie sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz sędzia del. WSA Bogusław Cieśla (spr.) Protokolant Agnieszka Kuberska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 528/08 w sprawie ze skargi "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2008 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym wyrokiem z dnia 25 czerwca 2008 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 528/08 po rozpoznaniu skargi Spółki z o.o. A. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia2008 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania prowadzonego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji - skargę oddalił. W uzasadnieniu wyroku Sąd przedstawił następujące okoliczności faktyczne i prawne. Decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki odmówił wydania Spółce z o.o. A. z siedzibą w K. pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego pod nazwą przebudowa istniejącego budynku na hotel z przyłączami wod.-kan. i gazu z wyłączeniem przyłącza energetycznego, przy ul. A. 12 w K.. Wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji złożyła Spółka z o.o. A. w K.. Po rozpatrzeniu wniosku decyzją z dnia [...] lipca2007 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 157 § 1 oraz art. 158 § 1 w związku z art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r, Nr 98, poz. 1071 ze zm. - zwanej dalej "k.p.a.) - odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w wyniku złożenia przez A. Sp. z o.o. odwołania od decyzji z dnia [...] listopada 2006 r., a następnie jego wycofania Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał w dniu [...] lutego2007 r. decyzję umarzającą postępowanie odwoławcze stwierdzając, iż nie zachodzą okoliczności wskazane w przepisie art. 137 k.p.a. W szczególności w decyzji tej organ odwoławczy ustalił, iż brak jest przesłanek określonych w art. 156 § 1 k.p.a., które stanowiłyby, że decyzja z dnia [...] listopada 2006 r. rażąco narusza prawo, co z kolei byłoby przeszkodą do umorzenia postępowania odwoławczego. Rozpatrując wniosek Spółki o stwierdzenie nieważności decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na użytkowanie organ uznał, iż zgodnie z art. 110 k.p.a. związany jest swoim wcześniejszym rozstrzygnięciem, skoro w postępowaniu odwoławczym stwierdzając dopuszczalność cofnięcia odwołania potwierdził brak przesłanek nieważności, co w konsekwencji zadecydowało o odmowie stwierdzenia nieważności. Dodatkowo organ wskazał, że niezależnie od tego rozstrzygnięcia, wznowił z urzędu postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] lutego2007r. umarzającą postępowanie odwoławcze. Odwołanie od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca2007 r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] listopada 2006 r. wniosła A. Sp. z o.o. w K.. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] stycznia2008 r. znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. - uchylił decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca2007 r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ podał, że w wyniku wznowionego z urzędu postępowania Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada2007 r. uchylił własną decyzję z dnia [...] lutego2007 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...]i stwierdzając brak podstaw prawnych do ponownego orzekania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie umorzył postępowanie w pierwszej instancji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że we wznowionym postępowaniu okazało się, iż w odstępie pół roku spółka A. złożyła dwa wnioski o pozwolenie na użytkowanie. Organ stopnia powiatowego w odpowiedzi na te wnioski wydał dwie, tożsame pod względem rozstrzygnięcia decyzje. Obie decyzje odmawiały z tych samych przyczyn udzielenia pozwolenia na użytkowanie: pierwsza decyzja Nr [...] wydana została w dniu [...] lipca 2006 r. , druga zaś decyzja Nr [...]w dniu [...] listopada 2006 r. Od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lipca 2006 r. nie zostało wniesione odwołanie, wobec czego decyzja ta pozostała w obiegu prawnym, jako ostateczna w sprawie pozwolenia na użytkowanie. We wznowionym postępowaniu uchylono decyzje wydane w tym samym przedmiocie później a postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie zostało umorzone. W tych okolicznościach Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jako organ odwoławczy wskazał, iż brak w obiegu prawnym decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...], która miała być przedmiotem kontroli w postępowaniu nieważnościowym, uczyniło to postępowanie bezprzedmiotowym. Bezprzedmiotowość postępowania wynikała z faktu, iż kontrola przeprowadzona w trybie przepisów art. 156-159 k.p.a. dotyczyć miała decyzji, która została wyeliminowana z obrotu prawnego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła Spółka z o.o. A. z siedzibą w K.. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła: - naruszenie art. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w związku z art. 8 i 11 k.p.a. poprzez działanie w sposób niezapewniający pogłębiania zaufania obywateli do Państwa oraz zmniejszający ich świadomość i kulturę prawną; - naruszenie art. 2 Konstytucji RP w związku z art. 6, 7, 9 i 12 k.p.a. poprzez niezałatwienie sprawy w sposób szybki i wnikliwy, a przez to mający wpływ na wynik sprawy; - wydanie decyzji z naruszeniem prawa materialnego i procesowego, polegającym na dokonaniu błędnej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu przepisów Konstytucji RP i Kodeksu postępowania administracyjnego. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do rozpoznania organowi I instancji, względnie o stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa. Zdaniem skarżącej organ wydał decyzję błędnie i z naruszeniem wskazanych przez nią przepisów, co mogło stanowić próbę uchylenia się od odpowiedzialności za pozostawienie w obiegu prawnym decyzji naruszającej prawo, która bezzasadnie pozbawiła inwestora możliwości uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Zarówno w postępowaniu zwyczajnym, jak i nadzwyczajnym organy naruszyły podstawowe zasady postępowania administracyjnego oraz zasady konstytucyjne. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając wyrok oddalający skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że przedmiotem kontroli organu administracyjnego, orzekającego w trybie stwierdzenia nieważności była, ostateczna decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...]odmawiająca wydania Spółce z o.o. A. pozwolenia na użytkowanie hotelu przy ul. A. 12 w K.. Mimo, że zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zapadła w postępowaniu nieważnościowym to charakter i sposób rozstrzygnięcia związany był z przeprowadzonym równolegle postępowaniem wznowieniowym. We wznowionym z urzędu w dniu 22 maja 2007r. postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...]o odmowie wydania pozwolenia na użytkowanie, Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w sprawie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego hotelu organ stopnia powiatowego wydał dwie decyzje tożsame pod względem rozstrzygnięcia - obie z tych samych przyczyn odmawiały spółce z o.o. A. udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Pierwsza decyzja Nr [...] została wydana [...] lipca 2006 r., druga zaś decyzja Nr [...] zapadła w dniu [...] listopada 2006 r. Po przeprowadzeniu postępowania w przedmiocie wznowienia, Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada2007 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 105 § 1 k.p.a. - uchylił własną decyzję z dnia [...] lutego2007 r. umarzającą postępowanie odwoławcze oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki z dnia [...] listopada 2006 r. i stwierdzając brak podstaw prawnych do ponownego orzekania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie - umorzył postępowanie w pierwszej instancji. W ten sposób decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...]odmawiająca wydania pozwolenia na użytkowanie została w postępowaniu wznowieniowym wyeliminowana z obrotu prawnego. Biorąc pod uwagę wynik przeprowadzonego wcześniej postępowania o wznowienie, Sąd I instancji stwierdził, że zasadnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia2008 r. uchylił decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca2007 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...]i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Sąd wskazał, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jako organ odwoławczy, zgodnie z przepisem art. 138 § 1 pkt 2 in fine k.p.a. w związku z art. 105 § 1 k.p.a. uchylając decyzję organu I instancji prawidłowo umorzył postępowanie. Spółka z o.o. A. z siedzibą w K., wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 528/08 oddalającego skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia2008 r.. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie prawa materialnego i procesowego poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w postaci: - art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 31 oraz w zw. z art. 8 i art. 11 k.p.a., poprzez działanie w sposób niezapewniający pogłębienia zaufania obywateli do Państwa oraz zmniejszający ich świadomość i kulturę prawną, - art. 2 Konstytucji w zw. z art. 6, art. 7, art. 9 i art. 12 k.p.a. poprzez niezałatwienie sprawy w sposób wnikliwy i szybki, a przez to mający wpływ na wynik sprawy, - naruszenie art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez dokonanie niepełnej kontroli pod względem zgodności z prawem wskutek nierozpoznania istoty sprawy. Wskazując na powyższe podstawy skargi kasacyjnej skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji. W uzasadnieniu skargi przypomniano sekwencję wydawanych w sprawie rozstrzygnięć, związanych z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] odmawiającą udzielenia skarżącej spółce pozwolenia na użytkowanie hotelu przy ul. A. 12 w K.. W ocenie autora skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dostrzegł naruszenia prawa polegającego na nieprawidłowym zastosowaniu przez organ art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, dlatego też wadliwe było stwierdzenie Sądu, iż decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada2007 r. została wydana w prawidłowo wznowionym postępowaniu. Przesłanką wznowienia postępowania nie mogła być bowiem decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r. traktowana jako nowy dowód w sprawie w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Skoro wznowienie postępowania nastąpiło w sposób wadliwy, to w konsekwencji wadliwością obarczona została decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada2007 r., wydana w tym trybie, którą organ uchylił własną decyzję z dnia [...] lutego2007 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. Wadliwa decyzja wydana we wznowionym postępowaniu, wpłynęła bezpośrednio na późniejsze rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane w postępowaniu o stwierdzenie nieważności Zdaniem skarżącej Spółki Wojewódzki Sąd Administracyjny w ogóle nie odniósł się do zarzutów skargi poprzestając na pobieżnej, powierzchownej i niewystarczającej kontroli legalności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jednocześnie skarżąca nie kwestionowała obowiązku organu II instancji umorzenia postępowania wobec wyeliminowania z obiegu prawnego przedmiotu kontroli. Jednakże, w jej ocenie wyeliminowanie z obiegu prawnego decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca2007 r. nie powinno nastąpić ze względu na bezprzedmiotowość postępowania, ale z uwagi na rażące naruszenie tą decyzją prawa, razem z postanowieniem o wznowieniu z urzędu postępowania oraz decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2006 r. Zdaniem autora skargi kasacyjnej w kontekście całokształtu działań prawnych podjętych przez organy administracji publicznej oraz sekwencji zapadłych rozstrzygnięć, rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. było naruszenie zasad praworządności, ochrony słusznego interesu strony, szybkości i ekonomiki postępowania oraz zasady przekonywania i informowania. Najpierw bowiem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie odwoławcze zgodnie z wnioskiem strony, następnie wznowił to postępowanie z urzędu w momencie, kiedy toczyło się już postępowanie o stwierdzenie nieważności, a we wznowionym postępowaniu wydał decyzję merytoryczną, którą uchylił decyzję umarzającą postępowanie odwoławcze i decyzję organu I instancji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, będący organem wyższego stopnia w postępowaniu o stwierdzenie nieważności zawiesił z urzędu to postępowanie, aby po jego podjęciu wydać decyzję umarzającą postępowanie z uwagi na bezprzedmiotowość wobec wcześniejszego uchylenia w trybie wznowienia decyzji organu I instancji. Autor skargi kasacyjnej argumentował, że gdyby sąd I instancji dostrzegł, że podjęte przez organy rozstrzygnięcia dalece odbiegają od wzorca praworządności i powodują negatywne konsekwencje w sytuacji prawnej adresata to z pewnością uchyliłby zaskarżoną decyzję. Zdaniem skarżącej podniesione w skardze a nie poddane ocenie Sądu zarzuty obrazy podstawowych zasad działania organów, powinny odnieść swój skutek. Zaskarżone do Sądu rozstrzygnięcie uchybiało pożądanej "moralności aktu administracyjnego" i czyniło go wadliwym. Organy administracyjne orzekające w sprawie nie zachowały standardów państwa praworządnego wynikających z art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 11 i art. 12 k.p.a w zw. z art. 2 Konstytucji.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, rozpoznaje bowiem sprawę w granicach przedstawionych podstaw, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeśli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oceniając we wskazanych wyżej granicach przedstawione w skardze kasacyjnej zarzuty stwierdzić trzeba, iż są one pozbawione uzasadnionych podstaw. Przede wszystkim większość zarzutów skargi kasacyjnej w istocie skierowana jest do postępowania zakończonego decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada2007 r. w przedmiocie wznowienia postępowania. Przy czym Sąd pierwszej instancji nie kontrolował tego rozstrzygnięcia albowiem było to odrębne postępowanie administracyjne i decyzja tam zapadła mogło być przedmiotem oddzielnej skargi sądowej gdyby przeprowadzone postępowanie administracyjne było dwuinstancyjne. W rezultacie zarzut skargi kasacyjnej jakoby Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dostrzegł naruszenia prawa polegającego na nieprawidłowym zastosowaniu przez organ art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. był bezzasadny. Jednocześnie bez wpływu na tę ocenę pozostaje fakt, iż w uzasadnieniu Sądu I instancji znalazło się ubocznie podniesione stwierdzenie, iż decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada2007 r. została wydana w prawidłowo wznowionym postępowaniu. Skarżąca podniosła szereg zarzutów dotyczących naruszenia podstawowych zasad postępowania administracyjnego polegających między innymi na: prowadzeniu postępowania w sposób naruszający zaufanie obywateli do Państwa, zmniejszający świadomość i kulturę prawną, niezałatwienie sprawy w sposób wnikliwy i szybki, co w jej ocenie miało wpływ na wynik sprawy. Dodatkowo zarzuty te powiązane zostały z naruszeniem zasady demokratycznego państwa prawnego i zasady wolności (z której wynika zakaz zmuszania kogokolwiek do działań, których prawo nie nakazuje) wyrażonymi w Konstytucji RP. Należy stwierdzić, że zarzuty te nie zostały poparte jakimikolwiek konkretnymi faktami dowodzącymi naruszeń, a zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca za bezprawne uznaje w istocie działanie organu polegające na wznowieniu postępowania w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Podkreślenia wymaga, że w dyspozycji skarżącej pozostawały możliwości procesowego zweryfikowania prawidłowości przeprowadzonego postępowania w przedmiocie wznowienia i zapadłego tam rozstrzygnięcia - z czego skarżąca nie skorzystała. Jednocześnie nie było kwestionowane przez skarżącą, że obowiązkiem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako organu II instancji orzekającego w sprawie stwierdzenia nieważności było umorzenia postępowania wobec wyeliminowania z obiegu prawnego przedmiotu kontroli. Mimo to skarżąca kwestionowała sposób wyeliminowania z obiegu prawnego decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2006 r. Dlatego wskazać trzeba, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego związany był decyzją wydaną we wznowionym postępowaniu w tym znaczeniu, że tworzyła ona określony stan prawny polegający na wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji będącej następnie przedmiotem oceny w postępowaniu nieważnościowym. Biorąc powyższe pod uwagę jawi się jako oczywiste, że w kontrolowanym przez Sąd rozstrzygnięciu zapadłym w postępowaniu nieważnościowym nie doszło do naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy ani tym bardziej zasady demokratycznego państwa prawnego i zasady wolności wyrażonych w Konstytucji RP. Całkowicie chybiony był zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez dokonanie niepełnej kontroli pod względem zgodności z prawem wobec nierozpoznania istoty sprawy. Istotą przedmiotowej sprawy sądowo-administracyjnej była bowiem ocena możliwości prowadzenia nadzwyczajnego postępowania opartego o przesłanki z art. 156 § 1 k.p.a. w sytuacji gdy przed wydaniem decyzji organu odwoławczego, przedmiot tej kontroli - czyli decyzja z dnia [...] listopada 2006 r. - został wyeliminowany z obrotu prawnego. Nie ulega wątpliwości, że jedynym prawidłowym rozstrzygnięciem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego mogła być w tej sytuacji decyzja wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. – uchylająca decyzję organu I instancji i umarzająca postępowanie pierwszej instancji. Konkludując przedstawione wyżej okoliczności należy stwierdzić, iż analiza treści zarzutów kasacyjnych, a także uzasadnienia skargi, prowadzi do przekonania, że w istocie skarżącej chodziło o podważenie rozstrzygnięcia zapadłego w innym postępowaniu administracyjnym. Strona skarżąca nie przedstawiła skonkretyzowanych i opartych na faktach naruszeń prawa pozwalających wykazać, że w sytuacji, gdyby te konkretne uchybienia zaistniałe w przedmiotowym postępowaniu nie miałyby miejsca, to końcowe rozstrzygnięcie w sprawie byłoby odmienne, a tym samym, że uchybienia miały wpływ na jego treść. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając brak zasadności zarzutów skargi kasacyjnej i nie stwierdzając nieważności postępowania przed Sądem pierwszej instancji na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił wniesioną skargę kasacyjną.