I SA/Go 407/18

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E.K. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w sprawie ze skargi W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a : przyznać radcy prawnemu E.K. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wynagrodzenie w łącznej wysokości 420 (czterysta dwadzieścia) złotych, powiększone o należny podatek od towarów i usług, z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2018 r. sygn. akt I SA/Go 407/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2018 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości wraz z odsetkami za zwłokę. Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 20 lutego 2019 r. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2019 r. Referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i ustanowił dla niego radcę prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego E.J. Następnie pismem z [...] kwietnia 2019 r. OIRP poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego E.K. do prowadzenia sprawy z urzędu W.K., w miejsce zwolnionej z tego obowiązku radcy prawnego E.J. W dniu 17 maja 2019 r. wyznaczona pełnomocnik wniosła skargę kasacyjną od wyroku z 6 grudnia 2018 r., którą postanowieniem z dnia 11 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił. Pismami z dnia [...] czerwca 2019 r. ww. pełnomocnik wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 11 czerwca 2019 r. oraz ponownie skargę kasacyjną od wyroku z 6 grudnia 2018 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2019 r. tut. Sąd odmówił przywrócenia stronie skarżącej terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Na ww. postanowienie pełnomocnik wniosła zażalenie. W zażaleniu zawarła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 5 listopada 2019 r. sygn. akt II FZ 590/19 oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 11 czerwca 2019 r. odrzucające skargę kasacyjną, zaś postanowieniem z 5 listopada 2019 r. sygn. akt II FZ 591/19 - uchylił postanowienie z dnia 9 lipca 2019 r. odmawiające przywrócenia terminu i przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Następnie wyrokiem z dnia 15 maja 2020 r. sygn. akt II FSK 308/2 skargę kasacyjną oddalił. Powyższy wyrok zapadł na posiedzeniu niejawnym. W dniu 29 maja 2020 r., ustanowiona pełnomocnik wniosła o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego oraz postepowań zażaleniowych oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2019 r., poz. 68). Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, opłata wynosi 240 zł. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, nie mniej niż 120 zł. W myśl natomiast § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d) ww. rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w drugiej instancji opłata za udział w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł. Ponadto, zgodnie z § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 i 2 podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik z urzędu sporządził i wniósł skargę kasacyjną, jak również zainicjował dwa postępowania zażaleniowe. Mając na uwadze fakt, że skarżący był reprezentowany przez wymienionego wyżej pełnomocnika jedynie w postępowaniu drugiej instancji, jako stawkę wynagrodzenia przyjąć należało 75% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. 180 zł oraz wynagrodzenie za dwa postępowanie zażaleniowe, każde po 120 zł. Łącznie zatem należało przyznać pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu dla skarżącego kwotę 420 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy i podwyższyć tę kwotę o kwotę podatku od towarów i usług (23%). Z uwagi na powyższe oraz na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.