II SA/Go 568/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Asesor WSA Kamila Karwatowicz Protokolant st. sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2022 r. sprawy ze skargi G.S. i G.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wyłączenia z produkcji rolniczej gruntu rolnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] r., nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego solidarnie na rzecz skarżących G.S. i G.S. kwotę 714 (siedemset czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, III. zwraca od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim solidarnie na rzecz skarżących G.S. i G.S. kwotę 808 (osiemset osiem) złotych tytułem zwrotu nadpłaconego wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE 1. Decyzją z dnia [...] maja 2022 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] marca 2022 r., nr [...] w sprawie stwierdzenia wyłączenia z produkcji rolniczej 0,1269 ha gruntu rolnego na działce oznaczonej numerem [...] o powierzchni całkowitej 0,1269 ha, położonej w obrębie [...], oraz zobowiązania skarżących G. i G.S. do uiszczenia należności jednorazowej za wyłączony z produkcji rolniczej grunt w podwyższonej wysokości należności o 10% ustalając ją na kwotę 16792,77 zł i opłat rocznych w wysokości 1679,28 zł. W podstawie prawnej tej decyzji wskazano w szczególności art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 528) oraz art. 11 ust. 1, art. 12 ust. 1, 7, 14 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1326). 1.1. W jej uzasadnieniu wskazano, że 25 listopada 2016 r. do organu I instancji wpłynęło zgłoszenie o przekazaniu wyników prac geodezyjnych wraz z operatem technicznym w zakresie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków dotyczące działki nr [...]. Operat techniczny został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Operat spowodował aktualizację informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie dotyczącym zmiany rodzajów użytków i ich powierzchni dotyczących działki nr [...]. Wyłączenie z produkcji rolniczej dotyczyło gruntów oznaczonych jako pastwiska trwałe klasy IV w części dotyczącej powierzchni 0,0363 ha. Na tej podstawie zostało z urzędu wszczęte postępowanie, w którym organ I instancji ustalił, że działka nr [...] w części dotyczącej zmiany użytku na tereny mieszkaniowe oznaczone użytkiem "B" stanowiły przed zmianą grunty orne klasy VI o powierzchni 0,0066 ha oraz pastwiska trwałe klasy IV o powierzchni 0,0840 ha - pochodzenia organicznego, które wymagają wydania decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntów z produkcji rolniczej oraz podlegają naliczeniu należności i opłat rocznych na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Z kolei na podstawie przyjętego dnia 15 lutego 2022 r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego Starosta stwierdził, że grunty te zostały wyłączone z produkcji rolniczej bez decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntów z produkcji rolniczej. Działka nr [...] objęta jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...], uchwalonym przez Radę Miejską uchwalą nr 31/IV/07 z 31 stycznia 2007 r. i przeznaczona jest na tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o symbolu MN. 1.2. Dalej Kolegium wskazało, że opłaty i należności z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej są nieopodatkowanymi należnościami budżetowymi o charakterze publicznoprawnym, a w konsekwencji podlegają ustawie Ordynacja podatkowa, m.in. w zakresie przedawnienia zobowiązań podatkowych. Możliwość ustalenia opłat i należności przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy w tym wypadku obowiązek wniesienia należności i opłat rocznych. Jak podał organ, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych obowiązek uiszczenia opłat i należności za wyłączenie gruntów z produkcji rolnej powstaje od dnia faktycznego wyłączenia gruntu z produkcji. Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2013 r., przeniesioną następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. Starosta zatwierdził projekt budowlany na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki oznaczonej nr [...]. Następnie 25 listopada 2016 r. do organu wpłynęło zgłoszenie o przekazaniu wyników zgłoszonych prac geodezyjnych wraz z operatem technicznym w zakresie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków zgodnie z wykazem zmian umieszczonym w tabeli nr 1 decyzji. Z dokumentów tych wynika, że wyłączenie gruntu z produkcji rolniczej o powierzchni 0,0363 ha nastąpiło w 2016 r., a licząc termin przedawnienia od końca roku kalendarzowego przedawnienie należności i opłat rocznych za wyłączenie gruntu z produkcji rolnej w zakresie powierzchni 0,0363 ha nastąpiło z końcem 2021 r. 1.3. Kolegium, za organem I instancji uznało, że wyłącznie bez decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntu z produkcji rolniczej dotyczyło 0,1269 ha, przy czym wskazano, że przedmiotem decyzji jest grunt rolny o powierzchni 0,0906 ha, co związane było z rozpoczęciem innego, niż rolnicze wykorzystanie gruntu. Grunt rolny, jak podano, "został wyłączony z produkcji rolniczej z chwilą rozpoczęcia prac budowlanych na wskazanej do wyłączenia działce nr [...], a złożony operat techniczny wskazuje na zakończenie budowy". Dalej wskazano, że z powodu naruszenia art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych organ I instancji, zgodnie z art. 28 ust. 2 tej ustawy podwyższył wysokość należności (kwota należności jednorazowej została ustalona w następujący sposób: PslV o pow. 0,0840 ha x 174870 zł/ha = 14689,08 zł, RVI o pow. 0,0066 ha x 87435 zł/ha = 577,07 zł; 15266,15 zł + 10% = 16792,77 zł. Opłata roczna stanowi równowartość 10% obliczonej należności jednorazowej i wynosi 1679,28 zł). 1.4. Odnosząc się do odwołania skarżących, w którym zarzucili oni organowi I instancji błąd co do okoliczności sprawy w zakresie ustalenia terminu początkowego rozpoczęcia innego niż rolnicze użytkowania gruntów oznaczonych jako działka o numerze ewidencyjnym [...], stosownie do przepisów art. 4 pkt 11 i art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, rozumianych jako czynności faktyczne prowadzące do rozpoczęcia innego niż rolnicze użytkowania gruntów oraz braku ustalenia osoby (osób), która faktycznie dokonała wyłączenia, Kolegium uznając je za niezasadne wskazało, że organ I instancji nie ustalił opłaty, o której mowa w art. 28 ust. 2 ustawy od całkowitej powierzchni działki nr [...], która wynosi 0,1269 ha, lecz od części powierzchni gruntów wynoszącej 0,0906 ha. Jeśli chodzi o część działki o powierzchni 0,0363 ha, to z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji jednoznacznie wynika, że ze względu na przedawnienie należności i opłat rocznych, które są niepodatkowymi należnościami budżetowymi o charakterze publicznoprawnym, w stosunku do tej części powierzchni nie naliczono opłat. Natomiast sam fakt wyłączenia z produkcji użytków rolnych w obrębie całej działki jest bezsporny. 1.5. Jak wskazano rozstrzygnięcie w zakresie należności i opłat rocznych dotyczy gruntu o powierzchni 0,0906 ha. Potwierdzają to także obliczenia przedstawione w końcowej części uzasadnienia decyzji, które odnoszą się do gruntu PsIV o powierzchni 0,0840 ha i gruntu RVI o powierzchni 0,0066 ha. W tej sytuacji zarzuty odwołujących sprowadzające się do tego, iż organ I instancji nie ustalił sprawców faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji są, zdaniem Kolegium, nieuzasadnione, bowiem ustalenie daty i sprawców rozpoczęcia innego, niż rolnicze użytkowanie gruntów o powierzchni 0,0363 ha nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Podkreślono, powołując się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 lipca 2019 r., IV SA/Wa 1000/19, że jeżeli organ bez dokładnego ustalenia daty wyłączenia gruntu będzie mógł określić podmiot, który dokonał wyłączenia, to nie ma znaczenia dla sprawy dokładna data, w której nastąpiło wyłączenie z produkcji rolnej. Dla wydania bowiem w tym przedmiocie decyzji data wyłączenia gruntu z produkcji rolniczej pozostaje bez znaczenia. Istotny jest fakt dokonania takiego wyłączenia oraz podmiot dokonujący tego wyłączenia, jak również powierzchnia która podlegała wyłączeniu. Zdaniem Kolegium w sprawie nie budzi wątpliwości fakt wyłączenia gruntów z produkcji oraz ich powierzchnia, przy czym wyłączenie gruntów o powierzchni 0,0906 ha nastąpiło przed dniem 15 lutego 2022 r. (data przyjęcia przez organ I instancji prac geodezyjnych), a po dniu [...] listopada 2016 r., kiedy to miało miejsce zgłoszenie zmian danych dokonane przez G. i G.S. W tym okresie właścicielami nieruchomości byli odwołujący. 2. W skardze wniesionej przeciwko całości decyzji Kolegium do tutejszego Sądu w terminie pełnomocnik G.S. i G.S., zarzucił jej naruszenie: 1) prawa materialnego, tj. art. 28 ust. 1 i 2 w zw. z art. 4 pkt 11 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych przez niewłaściwe ich zastosowanie, polegające na przyjęciu, jakoby wyłączenie gruntów o powierzchni 0,0906 ha na działce o numerze ewidencyjnym [...], o powierzchni całkowitej 0,1269 ha, nastąpiło przed 15 lutego 2022 r. (data przyjęcia przez organ I instancji prac geodezyjnych) a po dniu [...] listopada 2016 r. (data zgłoszenia zmiany danych ewidencyjnych przez skarżących), to jest po dacie nabycia przez skarżących prawa własności nieruchomości, a w konsekwencji przypisaniu skarżącym sprawstwa w zakresie wyłączenia gruntów z produkcji rolnej w sytuacji, gdy faktyczne wyłączenie gruntów z produkcji rolnej, polegające na rozpoczęciu budowy budynku mieszkalnego na wyżej wskazanej działce, nastąpiło przed dniem [...] czerwca 2016 r., czyli przed datą nabycia przez skarżących własności nieruchomości, co w konsekwencji skutkować winno uznaniem za sprawcę odrolnienia poprzedniego właściciela nieruchomości; 2) przepisów postępowania, tj. art. 136 § 1 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), polegające na odstąpieniu od przeprowadzenia z urzędu dodatkowego postępowania, w szczególności zaniechaniu zwrócenia się do organu I instancji o przedłożenie Dziennika Budowy prowadzonego dla inwestycji realizowanej na podstawie decyzji Starosty nr [...] z dnia [...] października 2013 r., znak: [...], przeniesionej następnie decyzją tegoż organu z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...], w celu uzupełnienia dowodów wobec zaniechania przez organ I instancji w toku postępowania poprzedzającego wydanie decyzji z dnia [...] marca 2022 r., znak: [...], wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy w zakresie: a) ustalenia terminu początkowego rozpoczęcia innego niż rolnicze użytkowania gruntów oznaczonych jako działka o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni całkowitej 0,1269 ha, stosownie do art. 4 pkt 11 i art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych; b) ustalenia osoby, która w dacie podjęcia pierwszych czynności faktycznych zmierzających do innego niż rolnicze wykorzystania gruntów oznaczonych jako działka o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni całkowitej 0,1269 ha, była właścicielem wskazanej wyżej nieruchomości lub której przysługiwał inny tytuł prawny, c) ustalenia stanu nieruchomości oznaczonej jako działka o numerze ewidencyjnym [...] o powierzchni całkowitej 0,1269 ha, które to naruszenie doprowadziło ostatecznie do poczynienia przez organ II instancji błędnych ustaleń faktycznych. Wskazując na te zarzuty, uargumentowane w uzasadnieniu skargi, pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Kolegium i poprzedzającej tę decyzji Starosty oraz zasądzenie od organu solidarnie na rzecz skarżących G.S. i G.S. kosztów postępowania. 3. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 5. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji są przepisy powołanej na wstępie uzasadnienia ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Zgodnie z art. 4 pkt 11 tej ustawy, przez wyłączeniu gruntów z produkcji rozumie się rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie gruntów; nie uważa się za wyłączenie z produkcji gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3, jeżeli przerwa w rolniczym użytkowaniu tych obiektów jest spowodowana zmianą kierunków produkcji rolniczej i trwa nie dłużej niż 5 lat. Jak wynika z art. 1 ustawy, jej celem jest uregulowanie zasad ochrony gruntów rolnych i leśnych. Przepis art. 2 ust. 1 pkt 1 i 3, zawierający definicję pojęcia "grunt rolny", stanowi, że gruntami rolnymi w rozumieniu ustawy są m.in. grunty określone w ewidencji gruntów jako użytki rolne oraz grunty pod wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych budynkami mieszkalnymi oraz innymi budynkami i urządzeniami służącymi wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu. Ochrona ta polega na ograniczaniu przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne (art. 3 ust. 1 pkt 1). Realizując tak rozumianą ochronę gruntów rolnych, ustawodawca ściśle określił sytuacje, w których jest dopuszczalna możliwość użytkowania gruntów rolnych w sposób inny niż rolny. Dopuszczalna zmiana sposobu użytkowania gruntów rolnych została precyzyjnie zdefiniowana na potrzeby ustawy. Działanie takie wymaga legalizacji w formie decyzji administracyjnej. Wydanie tego aktu jest możliwe w dwóch wypadkach. Mowa jest o nich w art. 11 ust. 1 oraz w art. 28 ust. 2 ustawy. 6. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, legalne wyłączenie z produkcji użytków rolnych wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego i organicznego, zaliczonych do klas I, II, III, IIIa, IIIb, oraz użytków rolnych klas IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego, a także gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-10, oraz gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne - może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie. Zgodnie z art. 11 ust. 4, wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1-2, następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. Zgodnie zaś z art. 28 ust. 1 i 2 powołanej ustawy, w razie stwierdzenia, że grunty zostały wyłączone z produkcji niezgodnie z przepisami ustawy, sprawcy wyłączenia ustala się opłatę w wysokości dwukrotnej należności. W razie stwierdzenia, że grunty przeznaczone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele nierolnicze lub nieleśne zostały wyłączone z produkcji bez decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, decyzję taką wydaje się z urzędu, podwyższając jednocześnie wysokość należności o 10%. W pierwszej z wymienionych sytuacji decyzja zezwalająca na wyłączenie z produkcji rolnej użytków rolnych o określonych parametrach wydawana jest na wniosek. Zezwolenie na wyłączenie gruntu z produkcji rolnej obarczone jest obowiązkiem stosownej rekompensaty pieniężnej odpowiadającej wartości utraconych korzyści produkcyjnych. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych osoba, która uzyskała takie zezwolenie, jest obowiązana uiścić należność i opłaty roczne. Obowiązek zapłaty powstaje od dnia faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji rolnej i określony jest z uwzględnieniem cen rynkowych obowiązujących w tym dniu (art. 12 ust. 1 in fine i ust. 6). Drugim ze wspomnianych powyżej przypadków legalizacji wyłączenia gruntów z produkcji jest decyzja wydawana na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Przepis art. 28 został zamieszczony w rozdziale 7 tej ustawy, zatytułowanym "Kontrola wykonania przepisów ustawy". W ramach sprawowania kontroli, stwierdzając faktyczne wyłączenie gruntu z produkcji rolnej bez uprzedniego uzyskania wymaganej decyzji, na mocy art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (co może oznaczać zarówno całkowity brak decyzji zezwalającej, jak i przekroczenie obszaru wyznaczonego w decyzji zezwalającej), organ został upoważniony do zalegalizowania takiej sytuacji post factum. Legalizacja ta jednak jest dopuszczalna wyłącznie wtedy, gdy grunty są przeznaczone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele nierolnicze lub nieleśne. W przeciwnym razie nie jest możliwe ich wyłączenie z produkcji i organ nakłada wyłącznie obowiązek pieniężny na sprawcę takiego wyłączenia (art. 28 ust. 1 ustawy). Jednak i w tym drugim przypadku obowiązek zapłaty powstaje od dnia faktycznego wyłączenia gruntów. 7. Dla sprawy, wbrew temu co twierdzi Kolegium powołując się na wyrwany z innego, niż w tej sprawie kontekstu i stanu faktycznego pogląd WSA Warszawie, decydujące znaczenie ma ten właśnie dzień, co oznacza konieczność ustalenia stanu historycznego. Wyłączenie z produkcji rolnej, tak jak powszechnie rozumie to orzecznictwo i doktryna, wiąże się czasowo i przestrzenie z tym działaniem, które, per facta concludentia, do tego prowadzi, a nie datą jego następczego stwierdzenia. W przypadku gdy wyłączenie następuje z powodu realizacji jakiejś inwestycji to jej faktyczne rozpoczęcie jest tym właśnie momentem relewantnym prawnie z punktu widzenia art. 28 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (por. wyrok NSA z dnia 27 maja 2021 r., I OSK 157/21 oraz wyroki WSA w Krakowie z 10 grudnia 2019 r., II SA/Kr 1123/19; WSA w Warszawie z dnia 5 lipca 2019 r., IV SA/Wa 1000/19 oraz WSA w Rzeszowie z dnia 27 stycznia 2021 r., II SA/Rz 692/20). Jak wskazuje się w doktrynie i z czym należy się w pełni zgodzić, dla ustalenia faktu wyłączenia istotny jest jego moment, ale nie to czy dana inwestycja (roboty budowlane), które faktycznie skutkowały wyłączeniem były realizowane w warunkach samowoli budowlanej czy też na podstawie decyzji (zgłoszenia) wydanych z naruszeniem art. 11 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych (por. D. Danecka, W. Radecki, Ochrona gruntów rolnych i leśnych. Komentarz, Lex/el., teza 9 do art. 28). 8. Z treści decyzji obu organów i zebranego w sprawie materiału dowodowego takie ustalenia nie wynikają. Wynika jedynie to, że pod względem historycznym fakt wyłączenia całości lub części działki nie był badany, a momentem do którego odnoszą się organy jest nabycie nieruchomości przez skarżących (co nie musi być tożsame z datą wyłączenia) oraz daty sporządzenia lub przedstawienia do zasobu geodezyjnego operatów stwierdzających zmianę użytkowania części gruntów na przedmiotowej działce. Rzecz jednak w tym, że celem operatu i jego treścią nie jest opis stanu historycznego tylko stan na dzień jego sporządzania. Dlatego stwierdzenie w operacie, że grunt jest na dzień jego sporządzenia inaczej użytkowany nie tyczy się daty, w której wyłączenie nastąpiło. To ustalenie wymaga innych źródeł dowodowych, w szczególności tych, o których mowa jest w skardze. Jak wskazano, okoliczności te nie zostały w ogóle przez organy rozważone, w szczególności przez Kolegium, które przyjmując błędną wykładnię prawa materialnego, to jest art. 28 ust. 1 i 2 w zw. z art. 4 pkt 11 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, uznało, że nie jest to potrzebne w sprawie, nie badając tego, co trafnie podniesiono już w odwołaniu i co również trafnie zarzuca się w skardze, co, mimo niesporności samego wyłączenia, może mieć też wpływ na podmiotową stronę postępowania (zależy to od daty faktycznego wyłączenia), czyli na całe postępowanie prowadzone z udziałem skarżących. 10. Podzielając w całej rozciągłości zarzuty skargi należało stwierdzić naruszenie art. 28 ust. 1 i 2 w zw. z art. 4 pkt 11 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych mające istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. przez brak poczynienia ustaleń istotnych dla wyniku sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a.). Zakres i skutek tych naruszeń, w ocenie Sądu, wymagał również uchylenia decyzji organu I instancji (art. 135 p.p.s.a.). Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie związany zawartymi w uzasadnieniu niniejszego wyroku wskazaniami, zgodnie z art. 153 p.p.s.a. i prawidłowo intepretując przepisy art. 28 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych poczyni kompletne ustalenia co do wszystkich czasowych, przedmiotowych i podmiotowych okoliczności wyłączenia przedmiotowej działki (lub jej części) z produkcji rolnej. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. i art. 209 p.p.s.a., zasądzając od organu solidarnie na rzecz skarżących wynagrodzenie ich pełnomocnika oraz zwrot części uiszczonego wpisu od skargi (pkt II wyroku). Wyjaśnić należy, że przyjmując jako kierunkowe zapatrywanie wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2021 r., I OZ 474/21, Sąd przyjął, że w sprawie należy jest wpis stały, jako że co do zasady sprawa dotyczy wyłączenia gruntu z produkcji rolnej, a naliczona należność pieniężna jest tylko jej konwekcją, a nie zasadniczą wartością przedmiotu sporu. Z tego tez względu, na podstawie art. 225 p.p.s.a., w pkt III wyroku zwrócono skarżącym nadpłaconą część wpisu.