II SA/Gl 1400/13

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K.- M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania na skutek wniosku pełnomocnika procesowego skarżącej – radcy prawnego A. Z. o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu postanawia: przyznać pełnomocnikowi skarżącej – radcy prawnemu A. Z. wynagrodzenie za świadczenie pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), w tym podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł UZASADNIENIE Postanowieniem Sądu z dnia 7 czerwca 2013 r. ustanowiono dla skarżącej B.K.– M. radcę prawnego z urzędu. W piśmie procesowym z dnia 5 listopada 2013 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie mu kosztów zastępstwa procesowego oświadczając przy tym, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani też w części. Rozpoznając wniosek zważono co następuje: Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z treścią § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 490) stawka minimalna za udział radcy prawnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł. Ponieważ przedmiotem skargi nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego stąd też wspomniana kwota stanowi wynagrodzenie radcy prawnego w niniejszej sprawie. Wynagrodzenie to zostało powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. 55,2 zł. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżącego należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.