I SA/Wr 400/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska – Wojnar po rozpoznaniu w dniu 24 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi M. B. i A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 15 lipca 2020 r. M. i A. B. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] nr [...], którą uchylono w całości decyzję Burmistrza L. z [...] nr [...] i ustalono M. B. i A. B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2014 r. w kwocie 23.179,00 zł. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 13 sierpnia 2020 r. Skarżący, zostali wezwani do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL. Ponadto, Skarżący zostali wezwani do uiszczenia kwoty wpisu sądowego od skargi w wysokości 696,00 zł. Zarówno w wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi, jak i w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia kwoty wpisu zawarto pouczenie, że czynności o jakich mowa w tych wezwaniach, należy wykonać wezwania w terminie 7 dni od doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka adresowana do Skarżącej, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 25 sierpnia 2020 r. i 2 września 2020 r., została zwrócona Sądowi, jako niepodjęta z placówki pocztowej. Doręczenie tej przesyłki Sąd stwierdził na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") ze skutkiem na dzień 8 września 2020 r. (tzw. prawna fikcja doręczenia). Natomiast przesyłka adresowana do Skarżącego została wydana Skarżącemu w placówce pocztowej w dniu 9 września 2020 r. Pismo, w którym Skarżący wskazali swoje numery PESEL, zostało wniesione w dniu 16 września 2020 r. W tym samym dniu została uiszczona kwota wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem sformalizowanym i płatnym. Stąd dbałość ustawodawcy zarówno w zakresie szczegółowego określenia elementów pism procesowych, jak i terminowości ich składania, trybu ich opłacenia oraz określenia następstw niedochowania powyższych wymogów. Pod ogólnym pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, w tym wymogi dotyczące skargi rozumianej jako pismo procesowe. Stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") pismo strony, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Niezawarcie w skardze do sądu administracyjnego numeru PESEL strony skarżącej, w przypadku, gdy jest ona osobą fizyczną, stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w terminie 7 dni, o jakim mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie wspomnianych braków skutkuje zaś odrzuceniem skargi przez sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie natomiast z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego pismo – w tym przypadku skargę - do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że uzupełniając braki formalne skargi i uiszczając kwotę wpisu od skargi w dniu 16 września 2020 r., Skarżący uchybili terminowi do wykonania tych czynności procesowych. Prawna skuteczność doręczenia przesyłek skierowanych do Skarżących, nastąpiła bowiem w dniu 8 września 2020 r. Zgodnie z art. 65 § 2 p.p.s.a. do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Zasady dotyczące doręczania pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym reguluje przepis art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a., stosownie do którego, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Wedle wskazanych reguł doręczania pism w postępowaniu sądowoadminstracyjnym, w razie nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Późniejsze zaś wydanie pisma, tj. po upływie czternastodniowego terminu, podczas którego przesyłka oczekiwała na jej odebranie przez adresata, nie może być uznawane za doręczenie w znaczeniu prawnym, gdyż przepisy prawne regulujące tryb doręczeń, skutki prawne łączą z doręczeniem w przepisanej formie, a nie tylko z faktycznym otrzymaniem pisma przez adresata (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2016 r. sygn. akt I FZ 223/16, dostępny w internetowej bazie orzeczeń na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA). Odbiór przesyłki przez adresata po upływie czternastu dni od daty jej złożenia w urzędzie pocztowym jest bowiem czynnością organizacyjno-techniczną, nie mającą znaczenia dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie – upływ ostatniego dnia okresu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2018 r. sygn. akt II FZ 838/17, CBOSA). W niniejszej sprawie wymóg dwukrotnego awizowania przesyłek sądowych, skierowanych do Skarżących, został spełniony. Awizowanie obu przesyłek miało miejsce w dniach 25 sierpnia 2020 r. i 2 września 2020 r. Przy czym, w odniesieniu do przesyłki, której adresatem był Skarżący, datę drugiego awizowania Sąd ustalił na podstawie informacji podanych na stronie internetowej Poczty Polskiej "eMonitoring: śledzenie przesyłek". Z uwagi bowiem na odebranie przez Skarżącego przesyłki na poczcie Sąd dysponuje tylko dokumentem zwrotnego potwierdzenia odbioru, na którym widnieje informacja jedynie o pierwszym awizowaniu. W myśl bowiem § 8 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 maja 2020 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 819), zaznaczenie dokonania powtórnego zawiadomienia następuje jedynie na adresowej stronie niedoręczonej przesyłki (kopercie), nie zaś na formularzu zwrotnego potwierdzenia. Tylko bowiem informacja o pierwszym awizowaniu przesyłki znajduje zarówno na kopercie, jaki na formularzu zwrotnego potwierdzenia, o czym stanowi § 7 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia. Przyjąć zatem należało, że skutek doręczenia przesyłek skierowanych do Skarżących, nastąpił w dniu 8 września 2020 r. w ramach tzw. prawnej fikcji doręczenia (14 dni po dniu pierwszego awizowania przesyłki). Wobec tego, siedmiodniowy termin do wykonania wezwań Sądu, rozpoczął swój bieg w dniu 9 września 2020 r. i upłynął z dniem 15 września 2020 r. Z akt sprawy tymczasem wynika, że brak formalny i fiskalny skargi, został uzupełniony w dniu 16 września 2020 r., a więc po terminie. Na marginesie dodać należy, że wydanie Skarżącemu przesyłki po upływie czternastu dni od daty pierwszego awizowania, niewątpliwie było błędnym działaniem operatora pocztowego. Adresat przesyłki ma bowiem prawo działać w zaufaniu do operatora publicznego i przyjąć, że przesyłka została doręczona mu w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa. Toteż wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie, że okoliczność wydania przesyłki po skutecznym doręczeniu w trybie fikcji doręczenia, co prawda nie niweluje skutku doręczenia, ale może stanowić okoliczność uzasadniającą wniosek o przywrócenie tak uchybionego terminu, który składa się w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W tym stanie rzeczy, Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.