II OZ 1389/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. Ś. i E. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 października 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 77/16 o odrzuceniu skargi kasacyjnej P. Ś. i E. Ś. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 77/16 w sprawie ze skargi P. Ś., E. Ś. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 22 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 77/16 oddalił skargę P. Ś., E. Ś. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Pismem z dnia 19 sierpnia 2016 r. (data pocztowego nadania) skarżący reprezentowani przez pełnomocnika wnieśli skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Do skargi kasacyjnej dołączyli dwa jej odpisy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 29 sierpnia 2016 r., doręczonego pełnomocnikowi skarżących w dniu 5 września 2016 r., wnoszący skargę kasacyjną zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie jednego odpisu tego pisma oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W zakreślonym terminie uiszczono wpis od skargi kasacyjnej, jednakże nie nadesłano jej odpisu. Postanowieniem z dnia 10 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a."), odrzucił skargę kasacyjną P. Ś., E. Ś. od wyroku tego Sądu z dnia 22 czerwca 2016 r. bowiem w zakreślonym terminie skarżący nie wykonali wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w postaci przedłożenia jednego odpisu tego pisma. W zażaleniu na powyższe postanowienie P. Ś. i E. Ś., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. W uzasadnieniu podkreślono, że do skargi kasacyjnej załączono prawidłową ilość jej odpisów, a zatem brak było podstaw do jej odrzucenia. Zdaniem wnoszących skargę kasacyjną stroną niniejszego postępowania oprócz skarżących był wyłącznie organ, którego działania postępowanie sądowoadministracyjne dotyczyło. Natomiast osób biorących udział w postępowaniu administracyjnym, którzy nie wnieśli skargi, nie sposób uznać za uczestników postępowania na prawach strony (zgodnie z art. 33 § 1 P.p.s.a.), gdyż wynik postępowania nie dotyczył ich interesu prawnego. Rozpoznawana sprawa dotyczy bowiem rozbiórki obiektu budowlanego na działce skarżących, a tym samym postępowanie dotyczy wyłącznie interesu prawnego skarżących. Ponadto wnoszący skargę kasacyjną wskazali, że nie jest im wiadome, aby do udziału w sprawie sądowoadministracyjnej w charakterze uczestnika postępowania zgłosiła się jakaś inna osoba. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 176 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Poza wymaganiami, o których mowa powyżej, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (§ 2). Badając zatem braki formalne skargi kasacyjnej należy wziąć pod uwagę wymogi wskazane w art. 46 i art. 47 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Dodatkowo skarga powinna zostać opłacona w stosownej wysokości (art. 220 § 1 P.p.s.a.) jeśli podmiot nie korzysta ze zwolnień podmiotowych lub przedmiotowych w tym zakresie. Brak wpisu od skargi kasacyjnej, pomimo wezwania, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. powoduje jej odrzucenie. W związku z powyższym Sąd analizując czy złożona w sprawie skarga kasacyjna jest dopuszczalna od strony formalnej powinien wziąć pod uwagę wszystkie wymogi wynikające z przywołanych wyżej uregulowań. W niniejszej sprawie Sąd I instancji postanowieniem z dnia 10 października 2016 r. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez skarżących – P. Ś., E. Ś. - albowiem nie wykonali oni w sposób prawidłowy wezwania będącego wykonaniem pkt 3 zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 sierpnia 2016 r. według którego skarżący zobligowani zostali do nadesłania jednego odpisu skargi kasacyjnej, pod rygorem jej odrzucenia na podstawie art. 178 P.p.s.a. Skarżący nie kwestionują w zażaleniu tego faktu. Zwracają jednak uwagę, że w istocie w okolicznościach sprawy domaganie się przez Sąd pierwszej instancji kolejnego odpisu skargi kasacyjnej, poza przesłanymi już wcześniej wraz ze skargą kasacyjną z dnia 19 sierpnia 2016 r. w sumie trzema jej egzemplarzami było niezasadne. W zażaleniu skarżący przedstawili argumentację na poparcie swoich twierdzeń. Zdaniem NSA Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że skarżący kasacyjnie nie uzupełnili braków formalnych skargi kasacyjnej, co skutkowało jej odrzuceniem. Rozpoznając niniejszą sprawę podkreślić należy kasacyjny charakter postępowania zażaleniowego. Przedmiotem kontroli instancyjnej dokonywanej w postępowaniu zażaleniowym przez Naczelny Sąd Administracyjny jest zgodność z prawem orzeczeń wydawanych przez wojewódzkie sądy administracyjne. Co do zasady, Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznaje ponownie sprawy merytorycznie, a jedynie bada, czy przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia nie doszło do naruszenia przepisów obowiązującego prawa. Przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu zażaleniowym nie jest więc kwestia legitymacji procesowej stron czy uczestników postępowania, a jedynie ocena legalności postępowania przed sądem pierwszej instancji. Z akt sprawy wynika, że stronami postępowania administracyjnego, jak i postępowania przed Sądem pierwszej instancji byli: P. Ś., E. Ś. (reprezentowani przez pełnomocnika), [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. oraz D. K. i A. K.– uczestnicy postępowania. Stronom tym przesłane zostały odpisy skargi i odpisy odpowiedzi na skargę, jak też wskazane powyżej strony zawiadomione zostały o terminie rozprawy przed Sądem pierwszej instancji. Na uwagę zasługuje również okoliczność, że pełnomocnik skarżących na etapie rozpoznawania skargi przez Sąd pierwszej instancji wzywany był również do nadesłania 1 odpisu skargi celem doręczenia go uczestnikowi postępowania. Zarządzenie to pełnomocnik skarżących wykonał w terminie, nie kwestionując legitymacji procesowej uczestnika postępowania. Legitymacja procesowa stron dopuszczonych do udziału w postępowaniu sądowym przed Sądem pierwszej instancji nie była więc kwestionowana. Podnoszenie zatem tej kwestii w niniejszym postępowaniu zażaleniowym nie może być przedmiotem badania przez NSA. W świetle powyższego skoro skarżący w dniu 19 sierpnia 2016 r. nadesłali trzy egzemplarze skargi kasacyjnej (dla Sądu, dla organu - [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. i dla D. K.) to domaganie się przez Sąd pierwszej instancji kolejnego odpisu skargi kasacyjnej dla drugiego uczestnika postępowania – A. K. – było zasadne. Niedopełnienie natomiast obowiązku przedłożenia jednego odpisu skargi kasacyjnej we wskazanym przez Sąd siedmiodniowym terminie (co nie jest kwestionowane w zażaleniu) skutkować musiało jej odrzuceniem na mocy art. 178 P.p.s.a. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.