I OSK 3261/15

SENTENCJA Dnia 16 grudnia 2015 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej D.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 czerwca 2015 roku, sygn. akt III SA/Kr 188/15 oddalającego skargę D.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] listopada 2014 roku nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę D.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] listopada 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy Krzeszowice z dnia [...] września 2014 r. uchylającą decyzję własną z dnia [...] września 2010 r. oraz odmawiająca prawa do zasiłku rodzinnego na dziecko oraz dodatków do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego, a także dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła D.W. W skardze kasacyjnej zawarty był wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym wskazano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść obowiązku zwrotu nienależnych świadczeń rodzinnych skumulowanych na przestrzeni kilku lat wraz z odsetkami. W chwili obecnej skarżącą nie pracuje, a jedyną osobą utrzymującą gospodarstwo domowe jest jej małżonek pracujący "na własny rachunek". Poza tym rodzina nie posiada oszczędności i ponosi stałe wydatki związane z rehabilitacją syna. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie zaś z art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Wnosząc o wstrzymanie wykonania aktu strona jest zobowiązana do uprawdopodobnienia, że w takie wykonanie spowoduje wyrządzenie znacznej szkody, tj. takiej której rozmiary są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju, lub też spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków, czyli skutków których odwrócenie jest trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. W rozpoznawanym wniosku skarżąca podniosła szereg okoliczności mających uzasadniać wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, tj. niemożność poniesienia obowiązku zwrotu nienależnych świadczeń rodzinnych skumulowanych na przestrzeni kilku czy fakt pozostawania przez nią bez pracy, podczas gdy osoba utrzymująca rodzinę jest jej mąż nieposiadający stałego miejsca zatrudnienia. Okoliczności te mogłyby stanowić podstawę wstrzymania wykonania decyzji nakładającej na skarżącą obowiązek zwrotu nienależnego świadczenia, w niniejszej sprawie jednakże zaskarżona została decyzja odmawiająca przyznania świadczenia. Podkreślić należy, że instytucja określona w art. 61 § 3 p.p.s.a. umożliwia wstrzymanie wykonania jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania, a więc doprowadzają, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusu państwowego (egzekucji), do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy jednak akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w konsekwencji nie każda decyzja wymaga wykonania. W orzecznictwie przyjmuje się, że wykonaniu podlegać mogą akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Zasadniczo, skutków takich nie wywołuje decyzja o odmowie uwzględnienia żądania strony, a co za tym idzie nie podlega ona wykonaniu. W niniejszej sprawie niemożliwym jest zatem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż decyzja ta nie może zostać wykonana. Realizacja zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, nie spowoduje bezpośrednio powstania obowiązku uiszczenia przez skarżącą pobranych świadczeń, ani nie będzie kreowała powstania jakichkolwiek innych zobowiązań po stronie skarżącej. W tej sytuacji nieuzasadnionym jest zatem zastosowanie instytucji określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a., w konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny nie widzi podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji odmawiającej przyznania świadczenia. Mając powyższe na uwadze, z braku przesłanek z art. 61 § 3 i 5 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek.