I SA/Ol 422/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym skargi I.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia : odrzucić skargę. UZASADNIENIE I. R. złożył skargę na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" o nr "[...]", w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług, wraz z odsetkami za zwłokę. Pismem z dnia 18 czerwca 2009r. o sygn. jak wyżej, zostało doręczone skarżącemu zarządzenie Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu Administracyjnego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Odpowiadając na wezwanie I.R. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z wpłaty tej kwoty. Postanowieniem z dnia 31 lipca br. o sygn. jak wyżej, Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie postanowiła odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu stwierdziła, iż sytuacja materialna wnioskodawcy nie pozwala na przyjęcie, iż w sprawie zachodzą szczególne okoliczności pozwalające na przyznanie prawa pomocy. Posiadany majątek, stabilna sytuacja materialna i bytowa, regularność uzyskiwanych dochodów, jak również pomoc ze strony rodziców pozwalają na poniesienie kosztów sądowych w w/w kwocie. Wobec prawomocnego postanowienia w przedmiocie przyznania prawa pomocy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału WSA w Olsztynie, pismem z 15 września 2009r. ponownie wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł, z pouczeniem, iż nieusunięcie braku w terminie siedmiu dni spowoduje odrzucenie skargi. Pomimo tego wpis nie został dotychczas uiszczony. Art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W świetle opisanych wyżej okoliczności fakt nieuiszczenia wpisu we wskazanym terminie, pomimo wezwania Sądu, nie budzi wątpliwości. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanego art. 220 § 3 ustawy, należało postanowić jak w sentencji.