I FZ 392/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 121/06 w sprawie ze skargi B. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 8 listopada 2005 r. w przedmiocie odmowy uchylenia zabezpieczenia dokonanego przez wpis hipotek przymusowych postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 28 lutego 2007 r. B. W. zwrócił się o odroczenie obowiązku zapłaty opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem do czasu zaspokojenia wierzytelności z tytułu należności o pracę. W uzasadnieniu wniosku B. W. wskazał, że nie może uiścić żądanej opłaty do czasu zakończenia przed sądem powszechnym postępowania w sprawie zaspokojenia wierzytelności B. Sp. z o.o. Wyjaśnił, że od 1995 r. jego sytuacja finansowa nie uległa zmianie i wszelkie okoliczności oraz oświadczenie przytoczone w poprzednim wniosku o umorzenie tej należności są nadal aktualne. Pismem z dnia 15 marca 2007 r. wezwano B. W. do uzupełnienia przedstawionych danych o dane dotyczące stanu majątkowego osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Wydając zaskarżone zarządzenie z dnia 20 czerwca 2007 r. o odmowie odroczenia zapłaty należności sądowej w wysokości 100 zł, Przewodniczący Wydziału III WSA w Warszawie stwierdził, że wnioskodawca nie przedstawił żadnych okoliczności, które świadczyłyby o tym, że natychmiastowe ściągnięcie kwoty 100 zł byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub powodowałoby dla niego nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki. Pismem z dnia 29 czerwca 2007 r. B. W. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie, zarzucając mu naruszenie § 7 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194). Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Uzasadniając zarzut B. W. podniósł, że wezwanie Dyrektora Sądu z dnia 15 marca 2007 r. nie przewiduje terminu jego wykonania, w związku z czym odmowa odroczenia zapłaty z powodu braku uzupełniającego oświadczenia, co do którego dłużnik nie opóźnia się, jest przedwczesna. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z § 7 ust. 3 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., jeżeli oświadczenie dłużnika zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jego rzeczywistych możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, dłużnik jest obowiązany złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, uzupełniające oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jego stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego oraz inne, które organ wzywający uzna za niezbędne w danej sprawie. Z brzmienia ww. przepisu wyraźnie wynika, że organ wzywający do przedłożenia lub uzupełnienia dokumentów wskazujących na sytuację majątkową wnioskodawcy lub jego rodziny, powinien wyznaczyć termin, w którym wnioskodawca wskazane dokumenty ma przedstawić organowi. Należy zgodzić się ze skarżącym, że jeżeli Przewodniczący Wydziału III WSA w Warszawie, kierując wezwanie z dnia 15 marca 2007 r., nie dopełnił obowiązku wyznaczenia terminu na przedłożenie w Sądzie I instancji określonych dokumentów, to tym samym odmowa odroczenia zapłaty z powodu braku uzupełniającego oświadczenia jest przedwczesna i nieuzasadniona. Biorąc zatem pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny – stosownie do art. 185 § 1 w zw. z art. 197 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.