IV SA/Po 632/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Protokolant st. sek. sąd. Anna Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi Z. o. z siedzibą w P. na zarządzenie pokontrolne Inspektor Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie odpadów 1. uchyla pkt 2 i pkt 3 zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego; 2. zasądza od Inspektor Ochrony Środowiska na rzecz Z. o. z siedzibą w P. kwotę [...]zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Zarządzeniem pokontrolnym z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] Inspektor Ochrony Środowiska (dalej: WWIOŚ) na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 1991 roku o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2020 r. poz. 995 ze zm.) oraz ustaleń kontroli spółki pn. Z. Z. O. w P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P., na terenie prowadzonego przez Spółkę punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych przy ul. [...] r. nr [...] w P., przeprowadzonej w dniach od [...].06.2020 roku do [...].07.2020 roku, udokumentowanych protokołem kontroli Nr [...] zarządził: 1. Prowadzić na bieżąco jakościowo-ilościową ewidencję zbieranych odpadów zgodnie ze stanem faktycznym; w terminie: na bieżąco 2. Zapewniać prowadzenie wizyjnego systemu kontroli miejsc magazynowania zgodnie z wymogami prawa; w terminie: na bieżąco 3. Prowadzić działalność zgodnie z wpisem do rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami (BDO); w terminie: na bieżąco Jednocześnie WWIOŚ wyznaczył termin przesłania pisemnej informacji o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących wyeliminowaniu wskazanych w zarządzeniu naruszeń na dzień [...].06.2021 r. W uzasadnieniu zarządzenia WWIOŚ wskazał, że na podstawie ustaleń przeprowadzonej w dniach od [...].06.2020 r. do [...].07.2020 r. przez upoważnionego inspektora Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w P. kontroli spółki kontroli Spółki, na terenie prowadzonego przez nią punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych przy ul. [...] w P., stwierdzono nieprawidłowości w zakresie przestrzegania wymagań ochrony środowiska. Ustalenia z kontroli udokumentowane zostały w protokole kontroli nr [...], który nie został podpisany przez przedstawicieli kontrolowanej Spółki. Pismem z dnia [...].08.2020 roku Spółka wniosła stanowisko do ustaleń kontroli. Inspektor Ochrony Środowiska, pismem z dnia [...].08.2020 roku znak [...] odnosząc się do jego treści, podtrzymał w całości stanowisko zawarte w wyżej wskazanym protokole kontroli. W związku z czym w punktach 1-3 niniejszego zarządzenia pokontrolnego, zarządził usunięcie stwierdzonych naruszeń prawa. Ad. 1. W czasie kontroli stwierdzono, że Spółka prowadzi działalność zbierania odpadów ramach prowadzonego punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych (zwanym dalej "PSZOK") przy ul. [...] w P.. W zakresie przedmiotowej działalności kontrolowany podmiot posiada decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...].11.2014 r. znak [...] stanowiącą zezwolenie na zbieranie odpadów ze zmianą udzieloną decyzją z dnia [...].12.2017 r. znak [...] W zakresie obowiązków ewidencyjnych stwierdzono naruszenie polegające na tym, że na kartach ewidencji odpadów za lata 2018 i 2019 kontrolowany podmiot wpisywał informacje o gospodarowaniu odpadami we własnym zakresie, wskazując przy tym sposób gospodarowania metodą R13 - Magazynowanie odpadów poprzedzające którykolwiek z procesów wymienionych w pozycji R1-R12 (z wyjątkiem wstępnego magazynowania u wytwórcy odpadów) i D15 - Magazynowanie poprzedzające którykolwiek z procesów wymienionych w pozycjach D1-D14 (z wyjątkiem wstępnego magazynowania u wytwórcy odpadów), co oznaczałoby, że podmiot posiada zezwolenie na prowadzenie działalności wyżej wskazaną metodą odzysku oraz metodą unieszkodliwiania. Spółka w kontrolowanym miejscu prowadzi magazynowanie odpadów jedynie w ramach zbierania i nie posiada zezwolenia na przetwarzanie zbieranych odpadów w kontrolowanym miejscu metodami R13 i D15. Z informacji w tym zakresie uzyskanych podczas kontroli od przedstawiciela Spółki wynika, że karty przedmiotowe wypełniane były błędnie, gdyż błędnie zostało przyjęte, że odpady magazynowane są przed poddaniem ich innemu procesowi odzysku czy unieszkodliwienia. Jednakże jak ustalono Spółka nie poddawała żadnemu dalszemu zagospodarowaniu zbieranych odpadów, a przekazywała je do zagospodarowania uprawnionym podmiotom. Zbierane odpady magazynowane były w ramach zezwolenia na zbieranie odpadów (art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2021 r. poz. 779). Na niektórych kartach przekazania odpadów (od sierpnia 2018 r.) nie był wpisywany nr rejestrowy; co zgodnie z wyjaśnieniami przedstawiciela kontrolowanej Spółki wynikało z faktu, że Marszałek Województwa W. nie dokonał wpisu do rejestru podmiotów, pomimo że te złożyły stosowne wnioski, czy też do [...].07.2018 r. organ nie zdążył wpisać podmiotów z urzędu do prowadzonego przez siebie rejestru BDO. W uwagach do protokołu kontroli Spółka odnosząc się do powyższej nieprawidłowości, zaprzeczyła jakoby ją popełniła, oceniając wpisywanie metody odzysku lub unieszkodliwiania zgodnie z załącznikiem nr [...] i nr [...] do ustawy o odpadach, jako sposób gospodarowania odpadami adekwatny do sytuacji. Organ, nie zgadzając się ze stanowiskiem Spółki, podtrzymał stanowisko zajęte w tym zakresie w protokole kontroli. Istotnym w sprawie pozostaje bowiem fakt, że Spółka prowadzi - zgodnie z posiadanym w tym zakresie zezwoleniem - zbieranie odpadów i magazynuje je przed przekazaniem ich do zagospodarowania uprawnionym podmiotom, do czasu uzbierania odpowiedniej ilości do transportu. Zgodnie z art. 66 ust. 1 ustawy o odpadach posiadacz odpadów, a takim jest kontrolowana Spółka, jest zobowiązany do prowadzenia ilościowo-jakościowej ewidencji odpadów, która prowadzona była na dokumentach, których wzory obowiązujące w 2018 roku - do 30.04.2019 r. określone były w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 grudnia 2014 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów (Dz. U. z 2014 r. poz. 1973), a od 1.05.2019 r. do dnia 31.12.2019 r. w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 25 kwietnia 2019 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów (Dz. U. z 2019 r. poz. 819). Zgodnie zaś z art. 67 ust. 6 ustawy o odpadach od 1.01.2020 r., cyt.: dokumenty ewidencji odpadów, (...), sporządza się za pośrednictwem indywidualnego konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadam". Ad. 2. W wyniku oględzin miejsc magazynowania zbieranych odpadów, przeprowadzonych w dniu [...].06.2020 r. stwierdzono, że podmiot zorganizował ich wizyjny system monitorowania, który prowadzony był w sposób ciągły, z zapewnieniem miesięcznych jego zapisów. W związku z tym, że podmiot zbiera i magazynuje odpady palne, na podstawie art. 25 ust. 6f ustawy o odpadach zobowiązany był., cyt. "W przypadku magazynowania lub składowania następujących odpadów palnych: 1) paliwo alternatywne oraz odpady przeznaczone bezpośrednio do produkcji takiego paliwa, 2) papier oraz tektura, 3) tekstylia, 4) odpady wielkogabarytowe, z wyłączeniem odpadów metali, 5) tworzywa sztuczne, w tym folia, oraz opony i inne odpady z gumy, 6) drewno i odpady drewnopochodne, 7) odpady pochodzące z przetwarzania odpadów komunalnych, z wyłączeniem odpadów pochodzących z termicznego przetwarzania odpadów, 8) odpady wielomateriałowe złożone z materiałów, o których mowa w pkt 2, 3, 5 lub 6 - posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów (...) zapewnia wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska właściwemu ze względu, na lokalizację miejsca magazynowani lub składowania odpadów dostępność obrazu z wizyjnego systemu kontroli tego miejsca w czasie rzeczywistym przez system teleinformatyczny. Zgodnie z art. 25 ust. 6h ustawy o odpadach kontrolowany podmiot zobowiązany był zapewnić "(...) dostępność obrazu w czasie rzeczywistym wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska,o którym mowa w ust. 6f przez przekazanie informacji umożliwiających logowanie do wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów w sposób zapewniający zachowanie tych informacji w poufności". Obowiązek wynikający z ww. przepisu prawa wszedł w życie z dniem 6.09.2019 roku, wprowadzony w art. 6 pkt 8d) ustawy z dnia 19.07.2019 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz.1597). W czasie kontroli ustalono, że kontrolowany podmiot w dniu [...].11.2019 r. przekazał przedmiotowe dane (hasło i login umożliwiające korzystanie online z systemu wizyjnego) Inspektor Ochrony Środowiska. W związku z powyższym w okresie od [...].09.2019 r. do dnia [...].11.2019 r. Spółka, prowadząc działalność gospodarczą i magazynując odpady palne, prowadziła wizyjny system kontroli miejsc magazynowania odpadów niezgodnie z przepisami zawartymi w art. 25 ust. 6a ustawy o odpadach, w myśl których, cyt.: posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów (...), prowadzący magazynowanie odpadów, z wyjątkiem wstępnego magazynowania odpadów przez ich wytwórcę, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5 lit. a, (...) jest obowiązany do prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania (...), zgodnie z ust.6b - 6f, 6h i 6i (...)". Ad 3. W czasie kontroli stwierdzono, że Spółka została wpisana pod nr [...], zgodnie z zapisem art. 51 ust. 1 pkt 3) ustawy o odpadach, przez Marszałka Województwa W. do rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami (zwanego dalej "rejestrem"), jako podmiot posiadający zezwolenie do działu XI. Podmioty wpisywane do rejestru z urzędu, o których mowa w art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. W zakresie wpisów do ww. rejestru ustalono ponadto, że Spółka została wpisana na wniosek aktualizacyjny z dnia [...].03.2018 r. do działu: IV Działalność wynikająca z ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym jako zbierający zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny - zbierający zużyty sprzęt oraz na wniosek aktualizacyjny z dnia [...].06.2018 r. do działu VII. Transportujący odpady. Zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 7 lit a) ww. ustawy o odpadach do 30.11.2019 r., Spółka miała obowiązek uzyskania także wpisu do rejestru w zakresie prowadzonego PSZOK-u, tj. do tego dnia powinna złożyć wniosek na formularzu aktualizacyjnym o ww. wpis.- Powyższy termin wynika z art. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 4.07.2019 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 1403). Przepis zawarty w artykule 21 ust. 1 ww. ustawy z dnia 4.07.2019 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw zobowiązywał prowadzących punkt selektywnego zbierania odpadów do złożenia do dnia 30 listopada 2019 r. do marszałka województwa właściwego ze względu na miejsce wykonywania działalności, wniosku o wpis do rejestru BDO, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy o odpadach, zawierający informacje o nazwie oraz adresie punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych. W tym miejscu tut. Organ zwrócił uwagę na zapis art. 50 ust 2 i ust. 3 ww. ustawy, cyt.: "Przed rozpoczęciem działalności w zakresie, o którym mowa w ust. 1, podmiot jest obowiązany uzyskać wpis do rejestru. 3. Działalność w zakresie, o którym mowa w ust. 1, może prowadzić wyłącznie podmiot wpisany do rejestru". W czasie kontroli ustalono, że kontrolowana Spółka nie złożyła formularza aktualizacyjnego o wpis do rejestru w powyższym zakresie, argumentując to odpowiedzią w zakresie przedmiotowego wpisu, uzyskaną na piśmie z Urzędu Marszałkowskiego Województwa W.. Z jego .treści wynika jednak, że Spółka postawiła pytanie o "uzyskanie numeru BDO dla poszczególnych PSZOK-ów", nie zaś konieczności wniesienia wniosku aktualizacyjnego o wpis do działu XIV. Punkt Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na zarządzenie pokontrolne w części dotyczącej pkt 2 i [...] złożył Z.Z.O. z siedzibą w P., reprezentowany przez fachowego pełnomocnika. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego: 1) art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska, poprzez sformułowanie nakazu w pkt 2 zarządzenia w sposób powodujący jego niewykonalność, a w konsekwencji bezpodstawne wydanie w tym zakresie zarządzenia pokontrolnego; 2) art. 50 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy o odpadach o w zw. z art. 50 ust. 2 i ust. 3, w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 oraz w zw. z art. 1 pkt 2 lit. a oraz art. 21 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2019 r., poz. 1403) poprzez ich błędną wykładnię i w rezultacie wadliwe przyjęcie, jakoby skarżąca zobowiązana była, do dnia [...].11.2019 r., wystąpić z wnioskiem aktualizacyjnym i uzyskać wpis do rejestru BDO w zakresie prowadzonego PSZOK, podczas gdy Spółka, nie dość, że z racji posiadanego zezwolenia na zbieranie odpadów w ramach PSZOK, została wpisana do ww. rejestru przez Marszałka Województwa W. z urzędu, to również nie jest adresatem, zawartego w ww. ustawie zmieniającej, obowiązku złożenia wniosku o wpis, gdyż ten dotyczy tylko i wyłącznie, zwolnionych z obowiązku uzyskiwania zezwolenia na zbieranie, punktów selektywnej zbiórki odpadów komunalnych prowadzonych samodzielnie przez gminę lub we współpracy z innymi gminami. 3) art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców poprzez jego niezastosowanie i rozstrzygniecie wątpliwości prawnych na niekorzyść skarżącej, przy jednoczesnym pominięciu stanowiska organu prowadzącego rejestr, t.j. Marszałka Województwa W., jak też stanowiska Ministerstwa Klimatu, jednoznacznie wskazujących, że PSZOK, który jest prowadzony przez podmiot wyłoniony w przetargu, tak jak w przypadku skarżącej, jest wpisywany do Rejestru - BDO z urzędu w związku z posiadaną decyzją na zbieranie odpadów i nie wymaga już kolejnego wpisu, czy też dokonywania wpisu aktualizacyjnego w przypadku realizacji działalności na warunkach określonych posiadanym zezwoleniem; 4) art. 8 Prawa przedsiębiorców w zw. z art. 10 ust. 1 w zw. z art. 11 stanowiących zasady: "domniemania uczciwości przedsiębiorcy", "co nie jest wyraźnie przepisem prawa zabronione, jest dozwolone" a także "przyjaznej interpretacji przepisów na korzyść przedsiębiorcy" poprzez ich niezastosowanie, podczas gdy zasady te przełamują ogólną zasadę ignoratio iuris nocet, a zatem nawet gdyby potencjalnie móc przyjąć (co byłoby niedorzeczne), że wydane przez Marszałka Województwa i Ministra Klimatu interpretacje w zakresie wpisu/zmiany wpisu do rejestru BDO, PSZOK-u są nieprawidłowe, to przez wzgląd na to, że Spółka działała w zaufaniu do stanowisk właściwych w powyższym zakresie organów administracji publicznej, nie może ponosić, żadnych, negatywnych konsekwencji prawnych; 5) art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. art. 12 Prawa przesiębiorców polegające na przeprowadzeniu postępowania w sposób umniejszający zaufanie jego uczestników do władzy publicznej oraz z naruszeniem zasady demokratycznego państwa prawnego, przejawiające się wydaniem zaskarżonego zarządzenia pomimo jego częściowej niewykonalności. W związku z powyższym, wniesiono o uchylenie zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego WIOŚ w zaskarżonej części i zasądzenie od zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę WWIOŚ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4) – przy czym jest poza sporem, że takimi aktami są m.in. zarządzenia pokontrolne wydawane przez organy Inspekcji Ochrony Środowiska. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Skarga okazała się zasadna. Punkt 2 zarządzenia pokontrolnego uznać należy za wadliwy. Przepis art. 12 ust. 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska stanowi, że: "Na podstawie ustaleń kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska może: 1) wydać zarządzenie pokontrolne do kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub osoby fizycznej; 1a) wydać na podstawie odrębnych przepisów zalecenia pokontrolne; 2) wydać na podstawie odrębnych przepisów decyzję administracyjną; 3) wszcząć egzekucję, jeżeli obowiązek wynika z mocy prawa lub decyzji administracyjnej". Już z brzmienia cytowanego przepisu (z faktu użycia w nim słowa "może") wynika, że nie każde postępowanie kontrolne musi zakończyć się wydaniem zarządzenia pokontrolnego. Powszechnie przyjmuje się (co zresztą dość oczywiste), że takiego zarządzenia nie wydaje się w sytuacji, gdy w toku kontroli nie ujawniono żadnych nieprawidłowości – wszak jest ono wydawane w razie stwierdzenia w wyniku przeprowadzonej kontroli naruszeń prawa i ma na celu wyeliminowanie tych naruszeń (por wyrok NSA z 23.03.2021 r., III OSK 45/21, CBOSA). Sąd w niniejszym składzie podziela jeszcze dalej idące stanowisko, zgodnie z którym brak jest również podstaw do wydawania zarządzenia pokontrolnego wówczas, gdy wprawdzie kontrola ujawniła wystąpienie określonych naruszeń, ale zostały one usunięte zanim jeszcze doszło do wydania zarządzenia (por. T. Czech, op. cit., s. 91; por też G. Klimek, M Pieńczykowski, Problematyka zaskarżania zarządzenia pokontrolnego organów Inspekcji Ochrony Środowiska, "Przegląd prawa ochrony środowiska" 2014, nr 2, ss. 34-35). W sprawie niniejszej poza sporem pozostaje, że nie tylko w dacie wydania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego, ale również w czasie przeprowadzanej kontroli przez WWIOŚ uchybienie, którego dotyczy pkt 2. zarządzenia zostało usunięte. Zauważyć także należy, że adresat zarządzenia pokontrolnego powinien podjąć działania wynikające z zarządzenia pokontrolnego, a w szczególności – jak stanowi art. 12 ust. 2 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska – ma obowiązek w terminie wyznaczonym w zarządzeniu pokontrolnym, poinformować Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących wyeliminowaniu wskazanych naruszeń. W tym miejscu należy podkreślić, że z cytowanego przepisu art. 12 ust. 2 można wyprowadzić pewne wnioski także co do treści zarządzenia pokontrolnego. Po pierwsze, przepis ten przesądza, że zarządzenie pokontrolne powinno zawierać "wskazanie naruszeń", jakich, zdaniem organu Inspekcji, dopuścił się kontrolowany przedsiębiorca. Po drugie, owo wskazanie powinno być na tyle precyzyjne, iżby nie pozostawiało wątpliwości co do tego, jakie działania winien podjąć przedsiębiorca, aby doprowadzić do wyeliminowania wskazanych naruszeń (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 20 października 2011 r. w sprawie IV SA/Po 751/11 i z 7 lipca 2020 r. w sprawie IV SA/Po 209/20 (CBOSA). Skoro naruszenia zostały wyeliminowane już wcześniej nie było potrzeby zobowiązywania do ich usunięcia w zaskarżonym zarządzania, a po stronie adresata zarządzenia nie ma potrzeby a de facto też możliwości podejmowania działań służących wyeliminowaniu naruszeń (działań, które miałyby być podjęte w następstwie wydania zarządzenia), jako że zostały one podjęte już wcześniej. Zasadne są także w ocenie Sądu zarzuty pod adresem punktu 3 zarządzenia pokontrolnego oparte na wykładni art. 21 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw. Stanowi on w ustępie 1, że prowadzący punkt selektywnego zbierania odpadów, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 11 ustawy zmienianej w art. 1, do dnia 30 listopada 2019 r. składa do marszałka województwa właściwego ze względu na miejsce wykonywania działalności, wniosek o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zawierający informacje o nazwie oraz adresie punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Art. 45 ust. 1 pkt 11 ustawy o odpadach wskazywał zaś w dacie wejścia w życie powyższej regulacji punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych prowadzony samodzielnie przez gminę lub wspólnie z inną gminą lub gminami, a od 23 września 2021 r. uzupełniono ten opis poprzez dodanie słów: "lub przez związek metropolitalny bezpośrednio przez urząd obsługujący wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, gminną jednostkę budżetową lub gminny zakład budżetowy lub urząd obsługujący związek metropolitalny", przy czym – jak wynika z uzasadnienia projektu zmiany – uzupełnienie to stanowi doprecyzowanie dokonane w związku z pojawiającymi się wątpliwościami co do pojęcia "samodzielnego prowadzenia". Takie brzmienie art. 45 ust. 1 pkt 11 ustawy o odpadach wyklucza, w ocenie Sądu, możliwość przyjęcia na potrzeby subsumcji przepisu art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw, że punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych prowadzony przez skarżącą spółkę jest prowadzony "samodzielnie przez gminę lub wspólnie z inną gminą lub gminami". Nie może ulegać wątpliwości, że skarżąca spółka jest odrębną od gminy osoba prawną. Tym samym brak jest podstaw do rozciągnięcia na nią obowiązku przewidzianego w art. 21 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku, tj. uchylił zaskarżone zarządzenie pokontrolne w zaskarżonej części. O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając poniesiony przez skarżącą spółkę koszt wpisu od skargi (200 zł), wynagrodzenie należne jego zawodowemu pełnomocnikowi, ustalone według stawek minimalnych ([...] zł) zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265), a także koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa ([...] zł) – łącznie: [...] złotych.