I SA/Kr 548/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 26 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu B. J. od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 czerwca 2008 r. o zwolnieniu strony skarżącej od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia [...] maja 2008 r. skarżąca B. J. zwróciła się o zwolnienie z kosztów sądowych w sprawie jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. We wniosku skarżąca oświadczyła, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem Z. J., na utrzymaniu ma zaś małoletniego syna K. J.. Jedynym źródłem dochodów jest miesięczne wynagrodzenie skarżącej w kwocie 800 zł oraz wynagrodzenie męża w kwocie 1.400 zł miesięcznie netto. Skarżąca podała również, że nie posiada żadnego majątku ruchomego i nieruchomości, nie ma również żadnych oszczędności. Tymczasem potrzeby rodziny są znaczne, gdyż co miesiąc wydatkowane są następujące kwoty: ok. 630 zł - rata kredytu, ok. 500 zł - raty pożyczek z zakładu pracy, 300 zł – czynsz za mieszkanie, opłata za energię elektryczną – ok. 80 zł, opłata za gaz – ok. 50 zł, opłaty za karty MPK – ok. 170 zł, za przedszkole syna – ok. 250 zł, opłata za telefon – ok. 70 zł. Ponadto B. J. podniosła, że ponosi koszty leczenia dziecka. Na leki wydaje miesięcznie ok. 100 zł i taką samą kwotę na konsultacje lekarskie i zabiegi. Ze względu na częste choroby dziecka przyznano mu sanatorium, jednakże rodziny obecnie nie stać na zapłacenie wymaganej kwoty 1.700 zł. W dniu 12 czerwca 2008 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydał postanowienie, na mocy którego zwolnił skarżącą od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł. Od przedmiotowego postanowienia referendarza skarżąca B. J. wniosła w ustawowym terminie sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W uzasadnieniu sprzeciwu skarżąca podkreśliła, że obecna sytuacja jej i rodziny jest na tyle ciężka, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych, nawet w kwocie 100 zł, zwłaszcza, że łączne wydatki bez wliczania w nie kosztów zakupu żywności wynoszą ok. 2.250 zł przy sumie dochodów 2.400 zł. W kolejnym piśmie z dnia 7 sierpnia 2008 r. skarżąca poinformowała, że jej mąż Z.J. został zwolniony z pracy w związku z trudną sytuacją finansową firmy, w której był zatrudniony. Zgodnie z przepisem art. 246 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku skarżącej w przedmiocie zwolnienia z kosztów sądowych uznał, iż istnieją podstawy do jego uwzględnienia. Skarżąca w sposób wyczerpujący i dokładny wykazała, że jej sytuacja majątkowa i rodzinna jest na tyle trudna, że nie jest w stanie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny ponieść pełnych kosztów postępowania. Przedstawione przez skarżącą okoliczności, a zwłaszcza fakt, że mąż skarżącej stracił pracę, w związku z czym obecnie jedynym źródłem dochodów rodziny jest wynagrodzenie skarżącej w kwocie ok. 800 zł, a niezbędne i stałe koszty utrzymania rodziny wynoszą miesięcznie ok. 2.250 zł bez uwzględnienia koniecznych wydatków na wyżywienie, ubranie, środki czystości, że skarżąca nie posiada żadnego majątku ruchomego lub nieruchomego, który mogłaby spieniężyć wskazują, zdaniem Sądu jednoznacznie, że obowiązek poniesienia przez skarżącą kosztów postępowania w niniejszej sprawie stanowiłby dla niej zbyt wielkie obciążenie. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak na wstępie.