I SA/Wa 1055/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie Sędzia WSA Daniela Kozłowska Asesor WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2008 r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z [...] kwietnia 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu zażalenia M. B. (dalej powoływana jako skarżąca) na pismo Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Wnioskiem z dnia 26 października 2007 r. M. B. wystąpiła o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do tego zasiłku na dzieci B. B. i H. B. W związku z powyższym wnioskiem skarżącej - Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. pismem z dnia [...] grudnia 2007 r. poinformował ją o wymogach formalnych jakim musi odpowiadać wniosek o ustalenie świadczeń rodzinnych, a które określa m.in. art. 23 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) dotyczących obowiązku wykazania dochodu wszystkich członków rodziny w tym małżonka. Organ pouczył, że do czasu zakończenia postępowania sądowego o rozwód nie może zostać rozpatrzony wniosek o przyznanie świadczeń rodzinnych bez możliwości ustalenia dochodu każdego członka rodziny. Niniejsze pismo zostało doręczone skarżącej w dnu 14 grudnia 2007 r. Skarżąca w dniu 2 lutego 2008 r. wniosła zażalenie od tego pisma. Skarżąca zarzuciła wadliwe ustalenie stanu faktycznego przez ośrodek pomocy społecznej. Stwierdziła, że jej małżonek K. B. prowadzi odrębne gospodarstwo domowe z inną osobą. Wskazał również, że całość dokumentacji znajduje się w aktach sprawy rozwodowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia skarżącej. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż pismo z dnia [...] grudnia 2007 r. ma jedynie charakter wyjaśniający i nie stanowi postanowienia w rozumieniu art. 123 § 1 Kpa. Dlatego to, że zażalenie od takiego pisma jest niedopuszczalne. Jednak dodatkowo organ wskazał, że stronie służy zażalenie na bezczynność w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego. Skarżąca nie zgodziła się z tym postanowieniem i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze ponownie przedstawiła okoliczności związane z trudnościami jakie napotyka w uzyskania danych o dochodach swojego małżonka, który prowadzi odrębne gospodarstwo domowe oraz tym, że sprawa rozwodowa jest w toku. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niezasadna i podlegała oddaleniu. Artykuł 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolując w tym zakresie legalność zaskarżonego postanowienia Sąd nie znalazł podstaw do jego uchylenia. Nie ulega żadnym wątpliwościom, że pismo z dnia [...] grudnia 2007 r. skierowane przez Ośrodek Pomocy Społecznej w Z. do skarżącej, ma jedynie charakter informujący. Nie ma ono znamion ani decyzji – ponieważ nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej. Nie można go również uznać za postanowienie. Przy tym wskazać należy, że zgodnie art. 141 § 1 Kpa zażalenie przysługuje na wydane w toku postępowania postanowienia tylko gdy kodeks tak stanowi. Zatem, zażalenie może być wniesione tylko na postanowienia, enumeratywnie wyliczone w kodeksie postępowania administracyjnego. To powoduje, że zażalenie skarżącej było niedopuszczalne. Dodatkowo zostało ono wniesione po upływie 7 dni od daty doręczenia go skarżącej. Na gruncie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105 poz. 881 ze zm.) w przypadku gdy osoba złoży wniosek bez wymaganych dokumentów, podmiot realizujący świadczenia rodzinne przyjmuje wniosek i wyznacza termin nie krótszy niż 14 dni i nie dłuższy niż 30 dni na uzupełnienie brakujących dokumentów. Natomiast w przypadku gdy przyczyną niedostarczenia wymaganego dokumentu przez osobę składającą wniosek jest niewydanie dokumentu przez właściwą instytucję w ustawowo określonym terminie oraz osoba może to udokumentować, świadczenia rodzinne przysługują począwszy od miesiąca, w którym wniosek został złożony. Dlatego jeżeli skarżąca uważa, iż jej wniosek nie jest załatwiany w wymaganym trybie i terminie, to może wystąpić z zażaleniem na bezczynność organu pierwszej instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., na którą to możliwość zresztą wskazał skarżącej organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Jednak powołane pismo z [...] grudnia 2007 r. nie mogło być przedmiotem zaskarżenia w drodze zażalenia. Dlatego prawidłowo organ drugiej instancji stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Mając powyższe na uwadze, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.