II SA/Kr 1162/10

SENTENCJA Dnia 15 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E.P. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty K. z dnia 2 czerwca 2010 r. znak: [....] w sprawie ze skargi E.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 lipca 2010 roku nr [....] w przedmiocie wyłączenia gruntu z produkcji rolnej p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty K. z dnia 2 czerwca 2010 r. znak: [....] UZASADNIENIE W skardze z dnia [....] 2010 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 lipca 2010 r. nr [....] w przedmiocie wyłączenia gruntu z produkcji rolnej E.P. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji - Starosty K. z dnia 2 czerwca 2010 r. znak: [....] do czasu rozstrzygnięcia złożonej w tej sprawie skargi. Jako uzasadnienie wniosku skarżąca podała, iż decyzja objęta wnioskiem o wstrzymanie narusza jej interes prawny, rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody i spowodowania trudnych do uchylenia skutków finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnośnie do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty K. z dnia 2 czerwca 2010 r. znak: [....] należy stwierdzić, że dotyczy on decyzji organu pierwszej instancji, która została wyeliminowana z obrotu prawnego w związku z utrzymaniem w mocy tej decyzji przez zaskarżoną decyzję SKO w K. Istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy. Organ odwoławczy nie ogranicza się więc jedynie do kontroli rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, ale zobowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 1996 r., II SA/Wr 1996/95, ONSA 1997, nr 1, poz. 35, B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2000, str. 81, 533). Naturalną konsekwencją przyjęcia powyższego modelu wynikającego z zasady dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a.) jest fakt, iż rozstrzygnięcie drugiej instancji zastępuje poprzednie, wchodzi w jej miejsce. Postanowienie pierwszej instancji przestaje więc obowiązywać, upada z chwilą, kiedy zdecydowano się na powtórzenie postępowania w sprawie, które musi zakończyć się nowym postanowieniem (tak: J. Zimmermann, Administracyjny tok instancji, Kraków 1986, str. 66). W związku z powyższym, skoro wniosek skarżącej dotyczy decyzji nieostatecznej zastąpionej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. , przeto z tych względów nie zasługuje na uwzględnienie. Dodatkowo należy wyjaśnić, iż w świetle orzecznictwa to wnioskodawca winien wykazać we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, iż zachodzi jedna z okoliczności wymienionych w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 6 lutego 2009 r. II FZ 39/09 Lex nr 489786, w którym stwierdzono, że: Postanowienie sądu pierwszej instancji odmawiające na podstawie art. 61 § 3 Prawa i postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z powodu braku jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku strony w tym zakresie, należy uznać za zgodne prawem. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności. Wnioskodawczyni nie podała żadnych okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób, by w związku z zaskarżoną decyzją zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji w żaden sposób nie stanowi uzasadnienia złożonego wniosku, który to obowiązek ciążył na skarżącej. W takiej sytuacji Sąd nie ma możliwości weryfikacji zasadności zgłoszonego wniosku. Wobec powyższego, skoro żaden z warunków z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie został uzasadniony, Sąd był zobligowany do oddalenia przedmiotowego wniosku. Dlatego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.