II FSK 2876/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia WSA (del.) Barbara Kołodziejczak - Osetek po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 września 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1326/11 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi B. S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 19 kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B. S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Z akt sprawy wynika, iż pismem z 1 września 2011 r. Skarżący poinformował Sąd pierwszej instancji, iż odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została podjęta przez niego w poniedziałek 13 czerwca 2011 r. a nie jak to wskazał organ 11 czerwca 2011 r., który to dzień jako sobota był dniem wolnym od pracy. Natomiast w motywach uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 11 czerwca 2011 r. Skarżącemu doręczono odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący zaś pismem wniesionym 12 lipca 2011 r. wniósł skargę na powyższą interpretację. Sąd uznał zatem, że skarga strony została wniesiona po terminie. Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł skargę kasacyjną. Niniejszemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 83 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a." oraz art. 152 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - dalej jako: "O.p." Wskazując na powyższe podstawy wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sad pierwszej instancji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania na jego rzecz. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie rozważań wskazać należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., a zatem w zakresie wyznaczonym w podstawach kasacyjnych przez stronę wnoszącą środek zaskarżenia, z urzędu biorąc pod rozwagę tylko nieważność postępowania, której przesłanki w sposób enumeratywny wymienione zostały w art. 183 § 2 tej ustawy, a które w niniejszej sprawie nie występują. Stosownie do treści art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei art. 53 § 2 p.p.s.a. wskazuje, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, wskazać należy, że podstawową kwestią wymagającą wyjaśnienia, było ustalenie daty odbioru przez Skarżącego przesyłki zawierającej odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż potwierdzenie odbioru przesyłki pocztowej, jest dokumentem urzędowym potwierdzającym okoliczności w nim stwierdzone. Zgodnie z treścią art. 194 § 1 O.p., dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Przesłanką uznania dokumentu urzędowego za dowód w sprawie jest jego sporządzenie przez uprawniony organ oraz sporządzenie tego dokumentu w przepisanej formie. Formę sporządzania dokumentów pocztowych potwierdzających doręczenie przesyłki przez operatora pocztowego regulują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. Nr 5, poz. 34 ze zm.). W przepisie § 35 ust. 3 powołanego rozporządzenia postanowiono, że pokwitowanie odbioru przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego powinno zawierać czytelny podpis odbiorcy i datę odbioru. Z treści tego przepisu wynika, że adresat przesyłki własnym podpisem obowiązany jest potwierdzić fakt doręczenia mu przesyłki. Z przepisu tego wynika również, że potwierdzenie odbioru ma na celu potwierdzenie odbioru przesyłki przez adresata w określonej dacie. Podkreślić wypada, iż także data doręczenia powinna zostać własnoręcznie wpisana przez osobę odbierającą pismo. Data powinna zostać oznaczona dokładnie, czyli z podaniem dnia, miesiąca oraz roku. Wskazuje się, że tylko wówczas pokwitowanie odbioru będzie spełniało funkcję dowodu potwierdzającego fakt doręczenia przesyłki adresatowi w określonej dacie, gdy obok swojego podpisu adresat własnoręcznie umieści datę odbioru przesyłki (wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 stycznia 2007 r., III SA/Wa 2947/06, LEX nr 314467). Wydaje się jednak, że wpisanie daty nie jest warunkiem koniecznym uznania skuteczności doręczenia, o ile odbierający potwierdził jego odbiór własnoręcznym podpisem (wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 1994 r., SA/Łd 202/93, niepubl.). W takim przypadku ustalenie daty jest możliwe przy zastosowaniu innych środków dowodowych. Z pewnością, stwierdzenie skuteczności doręczenia pisma wymaga uprzedniej analizy zapisów poczynionych na formularzu potwierdzenia odbioru. W rozpatrywanej sprawie wskazać należy, iż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej przesyłki w polu "data i czytelny podpis odbiorcy" widnieje podpis Skarżącego oraz wskazana jest data "11.06.2011". Z kolei w polu "data i podpis doręczającego/wydającego" widoczny jest nieczytelny podpis osoby wydającej przesyłkę oraz data "11.06.2011". Co więcej, w polu "datownik placówki oddawczej" widnieje stempel placówki pocztowej z datą 11 czerwca 2011 r. Wskazać wypada, iż wypełnione potwierdzenie odbioru pocztowa placówka oddawcza, po umieszczeniu na nim niniejszego odcisku datownika, odsyła niezwłocznie organowi wysyłającemu. W związku z powyższym, niemożliwym było - tak jak wskazuje to Skarżący - aby przesyłka ta została odebrana w terminie późniejszym niż dzień 11 czerwca 2011 r. Słusznie zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę Skarżącego jako wniesioną po terminie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.