I OSK 3223/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej U. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1971/14 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi U. K. na uchwałę Rady Miasta T. z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miasta T. postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 11 lutego 2015 r. (sygn. akt III SA/Kr 1971/14) odrzucił skargę U. K. na uchwałę Rady Miasta T. z dnia [..] czerwca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miasta T. Powyższe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: U. K., w dniu 27 października 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta T. z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...], w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miasta T. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta T. wniosła o jej odrzucenie, jako złożonej z uchybieniem 60-dniowego terminu przewidzianego do jej wniesienia. Odrzucając skargę – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a" - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że nie została ona poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a nawet jeżeli uznać że takie pismo zostało jednak wniesione, to została ona złożona po upływie terminu zakreślonego do dokonania tej czynności. W niniejszym bowiem przypadku termin do złożenia przez U. K. skargi – stosowanie do art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. - wynosił 60 dni i biegł od dnia 12 czerwca 2014 r., a więc w konsekwencji upłynął w dniu 11 sierpnia 2014 r. Złożenie zatem skargi w dniu 27 października 2014 r. skutkowało koniecznością jej odrzucenia. U. K. w skardze kasacyjnej, zaskarżając powyższe postanowienie w całości zarzuciła Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie naruszenie: - art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez ich błędną interpretację i błędne zastosowanie, a to poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego i niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w szczególności zaś poprzez mylne uznanie, iż skarżąca uchybiła obowiązkowi wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa; - art. 8 i 107 § 3 k.p.a. poprzez ich błędną interpretację i błędne zastosowanie, a to poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji. Wskazując na powyższe podstawy kasacyjne, skarżąca kasacyjnie wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania wraz z zasądzeniem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Odpowiedź na skargę kasacyjną nie została wniesiona. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Sąd rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę tylko okoliczności uzasadniające nieważność postępowania, a które to okoliczności w tym przypadku nie zachodziły. Tak więc postępowanie kasacyjne w niniejszej sprawie sprowadzało się wyłącznie do badania zasadności podstaw kasacyjnych, przytoczonych w skardze kasacyjnej. Dokonując ich oceny należy wskazać, że przedmiotem kontroli w analizowanej sprawie jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2015 r., którym Sąd ten odrzucił wniesioną przez U. K. skargę na uchwałę Rady Miasta T. z dnia [...] czerwca 2013 r. z powodu braku uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa oraz wniesienia skargi po upływie terminu zakreślonego do dokonania tej czynności. Podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowiły więc przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), nie zaś przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Wobec braku podstaw prawnych do stosowania w postępowaniu uchwałodawczym procedury administracyjnej, nie można było zatem w ogóle w tym przypadku twierdzić, iż doszło do naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddalił - na podstawie art. 184 p.p.s.a.