I SA/Po 712/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu [...] października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe za IV kwartał 2012 r. oraz za miesiące od stycznia do października 2013 r. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z [...] lipca 2019 r. A. N., reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wskazaną w rubrum orzeczenia. Zarządzeniem Przewodniczącego z [...] sierpnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do nadesłania pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.) - w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skarżąca działa bez pełnomocnika. P. doręczono pełnomocnikowi skarżącej [...] września 2019 r. (k. 52 akt sądowych). W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braku skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z [...] lutego 2020 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenie skargi, przez: - podpisanie lub nadesłanie podpisanej skargi przez osobę uprawnioną do jej reprezentowania (art. 58 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.); - wykazania, że osoba, która podpisała skargę, jest uprawniona do reprezentowania skarżącej, gdyż brak wykazania odpowiednimi dokumentami umocowania do reprezentowania skarżącej jest brakiem formalnym skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że ww. przesyłka została zwrócona do nadawcy i jako zwrotna doręczona/wydana w dniu [...] lipca 2020 r. Przesyłka została zwrócona do sądu z adnotacją cypryjskiego operatora pocztowego o przyczynie niedoręczenia "unknown" (nieznany). Zarządzeniem z [...] października 2020 r. Przewodniczący Wydziału uchylił pkt III zarządzenia z [...] sierpnia 2019 r. w części dotyczącej rygoru oraz pkt 2 i 3 zarządzenia z [...] lutego 2020 r. Sąd zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie wskazać należy, że skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa art. 46 P.p.s.a., według którego do pisma dołączyć należy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (§ 3). Wymóg ten znajduje potwierdzenie w art. 37 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącej spółki wniósł skargę do tut. Sądu pismem z [...] lipca 2019 r., przy czym nie dołączył do niej pełnomocnictwa. Wobec tego, zgodnie z zarządzenie z [...] sierpnia 2019 r., został wezwany do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu - w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że strona działa bez pełnomocnika. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 6 P.p.s.a. sąd administracyjny w razie uzasadnionej potrzeby udziela stronom występującym w sprawie bez profesjonalnego pełnomocnictwa niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań. Z treści art. 6 P.p.s.a. wynika, że sąd nie udziela wskazówek i pouczeń stronom występującym w sprawie m.in. z radcą prawnym, który jest profesjonalnym pełnomocnikiem. Oznacza to, że sąd wzywając profesjonalnego pełnomocnika o uzupełnienie braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, nie poucza go o tym, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi spowoduje jej odrzucenie. W niniejszej sprawie dodatkowo błędnie pouczono go, że ma uzupełnić braki formalne skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, pod rygorem uznania, że strona skarżąca działa bez pełnomocnika. W ocenie Sądu, mimo błędnego pouczenia, pełnomocnik skarżącej, który jest pełnomocnikiem profesjonalnym, powinien był uzupełnić braki formalne skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia ww. wezwania. Natomiast nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd pragnie również podkreślić, że znane są mu orzeczenia sądów administracyjnych wskazujące na konieczność wezwania samej strony do podpisania skargi, wobec nieprzedłożenia przez podpisanego pod skargą profesjonalnego pełnomocnika, stosownego pełnomocnictwa (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: [...] kwietnia 2016 r., II OZ [...]; [...] czerwca 2018 r., I OZ [...]; [...] maja 2018 r., I FZ [...] – wszystkie przytaczane w niniejszej sprawie orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ulega wątpliwości, że brak pełnomocni9ctwa jest brakiem formalnym skargi. Jednakże z treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny wynika obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sąd nie ma zatem kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę radcy prawnego) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając żadnego w tym względzie wyboru. Należy też zwrócić uwagę, że wezwanie skarżącej do podpisania skargi prowadziłoby do uprzywilejowania stron korzystających z usług profesjonalnych pełnomocników względem stron, które z takiej możliwości nie korzystają. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w przypadku stron, które występują przed sądem administracyjnym bez pełnomocnika profesjonalnego, skarga, której brak formalny (np. w postaci braku podpisu pod skargą) nie zostanie uzupełniony w wyznaczonym terminie, zostanie odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. bez ponownego wezwania. Posiadanie profesjonalnego pełnomocnika ma być dla strony korzyścią ze względu na posiadaną przez tego pełnomocnika wiedzę i doświadczenie zawodowe, a nie dlatego, że stwarza dla sądu dodatkowe obowiązki względem obowiązków wobec stron, które takiego pełnomocnika nie mają (por. postanowienia NSA z: [...] maja 2017 r., II GZ [...]; [...] lutego 2017 r., II GZ [...]; [...] stycznia 2017 r., I OSK [...] oraz [...] sierpnia 2015 r., II OSK [...]). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.