I FSK 1490/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów – organ upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 657/08 w sprawie ze skargi K. K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 19 marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie w celu usunięcia dostrzeżonych braków. UZASADNIENIE W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Ministra Finansów – organ upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w W. – wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 20 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 657/08, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, iż nie spełnia ona wszystkich wymagań formalnych. Skarga kasacyjna została podpisana przez radcę prawnego J. D. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby zakres pełnomocnictwa udzielonego temu radcy prawnemu obejmował upoważnienie pełnomocnika do reprezentowania Dyrektora Izby Skarbowej w W. w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym do sporządzenia i wniesienia w jego imieniu skargi kasacyjnej. W aktach sprawy przekazanych przez Sąd pierwszej instancji znajduje się jedynie pełnomocnictwo uprawniające tego radcę prawnego do działania w sprawach interpretacji podatkowych wydawanych w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. Skarga kasacyjna obarczona jest zatem brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu temu pismu procesowemu. Brak ten może ulec konwalidacji w trybie określonym w art. 49 § 1 w związku z art. 46 § 3 w związku z art. 176 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić wskazaną powyżej skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie celem wezwania strony do uzupełnienia dostrzeżonych braków.