VII SA/Wa 2326/16

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy- Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 2016r. po rozpoznaniu wniosku B. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi B. H. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: 1). przyznać B. H. prawo pomocy poprzez zwolnienie od części wpisu sądowego od skargi w wysokości 300,00 złotych, 2). w pozostałym zakresie wniosek oddalić. UZASADNIENIE Wnioskodawczyni wraz ze skargą wniesioną na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016r., znak: [...] wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Do skargi załączyła wypełniony formularz PPF. Z treści wniosku wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z synem. Wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 3630 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się wynagrodzenie uzyskiwane z tytułu pracy przez syna w wysokości 2700 złotych oraz renta uzyskiwana przez wnioskodawczynię w wysokości 930,00 złotych. Wnioskodawczyni wskazała, że miesięczne zobowiązania i wydatki wynoszą 2000 złotych. Podała, że jest współwłaścicielem nieruchomości rolnej o pow. 0,5000 ha. Oświadczyła, że nie posiada innych nieruchomości, oszczędności zgromadzonych w złotówkach polskich lub w innej walucie. Wnioskodawczyni uzasadniając wniosek zaznaczyła, że jest na rencie inwalidzkiej i posiada świadczenie w wysokości 930,00 złotych miesięcznie. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. , poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a ). Podkreślić należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka -Medek, wyd. Zakamycze 2005, s. 594). Instytucja przyznania prawa pomocy ma zatem charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. Dokonując analizy sytuacji finansowej wnioskodawczyni i jej zdolności płatniczych w świetle danych przedstawionych we wniosku uznano, że nie jest ona w stanie bez uszczerbku w koniecznym dla siebie i syna utrzymaniu jednorazowo uiścić wpisu sądowego od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 500,00 złotych. Stwierdzono, że byłby to wydatek wykraczający poza jej rzeczywiste możliwości finansowe. W związku z powyższym, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od części wpisu sądowego od skargi w wysokości 300,00 złotych. Jednocześnie uznano, że brak jest brak podstaw do przyjęcia, iż wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego samodzielnie. Podkreślić należy, że wnioskodawczyni wraz z synem pozostającym we wspólnym gospodarstwie domowym uzyskują stałe dochody miesięczne, łącznie w wysokości 3630 złotych. Sytuacja taka pozwala na sukcesywne czynienie oszczędności na pokrycie choćby części kosztów związanych z zainicjowanym postępowaniem sądowym. Należy bowiem podkreślić, że wszczynając spór przed Sądem, skarżąca powinna mieć na uwadze, że prowadzenie postępowania sądowego wiązać się będzie z koniecznością ponoszenia niezbędnych kosztów. Wskutek powyższego stwierdzono, że wnioskodawczyni mając z synem stałe dochody miesięczne we wskazanej wyżej wysokości powinna partycypować w kosztach sądowych. Uznano, że wnioskodawczyni będzie w stanie samodzielnie ponieść koszty pozostałej części wpisu sądowego w wysokości 200,00 złotych i ewentualne pozostałe koszty postępowania, które mogą pojawić się w sprawie na późniejszych etapach postępowania (opłata za uzasadnienie wyroku, wpis od skargi kasacyjnej, wpis od zażaleń, opłaty za odpisy). Wydatki te, o ile się pojawią, będą odsunięte w czasie, stąd strona ma możliwość odpowiedniego przygotowania się na ich poniesienie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.