V SA/Wa 2079/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu odsetek od należności celnych; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz L. Sp. z o.o. w R. kwotę 3584 zł (słownie: trzy tysiące pięćset osiemdziesiąt cztery złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE W roku 2003 firma T. D. Sp. z o.o. za pośrednictwem firmy L. Sp. z o.o. – s.k. z zastosowaniem procedury uproszczonej dokonywała dopuszczenia do obrotu towarów. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez inspektorów Urzędu Kontroli Skarbowej stwierdzono, że w zgłoszeniach celnych deklarowano nieprawidłowe kody PCN o czym Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej powiadomił organ celny przesyłając "Wynik kontroli" nr [...] z dnia [...] marca 2006r. Na podstawie powyższych informacji organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie klasyfikacji taryfowej, stawki celnej oraz wymiaru cła i podatku VAT od towarów ujętych w zgłoszeniach celnych z października i listopada 2003r. Następnie Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. [...] decyzjami nr: [...] uznał zgłoszenia celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, zastosowanej stawki celnej oraz wymiaru cła i podatku VAT. Należności wynikające z ww. decyzji organu I instancji uregulowała T. D. Sp. z o.o. Od tych decyzji T. D. Sp. z o.o. złożyła odwołania wnosząc ich uchylenie w całości. Dyrektor Izby Celnej w W. decyzjami nr: [...] uchylił decyzje organu I instancji w zakresie długu celnego i w części dotyczącej odsetek wyrównawczych odnośnie T. D. Sp. z o.o. i umorzył postępowania w sprawie, a decyzjami nr [...], orzekł o zwrocie należności celnych oraz odsetek wyrównawczych temu podmiotowi. W dniu [...] lutego 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w W. wystawił tytuły wykonawcze obciążające R. sp.j. należnościami celnymi i odsetkami wyrównawczymi. R. sp. j. uiściła należności celne oraz odsetki wyrównawcze przelewem w dniu 8 kwietnia 2009 r. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2009 r. Spółka wystąpiła o zwrot nienależnych odsetek od należności celnych. Wskazała, iż odsetki wynikające z tytułów wykonawczych zostały naliczone w sposób sprzeczny z art. 242 § 1 w zw. z art. 244 pkt 1 Kodeksu Celnego. Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w W. odmówił stronie zwrotu wpłaconych odsetek. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. L. Sp. z o.o. – Sp. k. (dawniej R.) wniosła odwołanie od ww. decyzji. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w W. odmówił zwrotu wpłaconych przez R. jak wskazano "T. Sp. j. w dniu [...] kwietnia 2009 r. odsetek w kwocie 39.466,00 zł". Od powyższej decyzji strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 210 § 4 w zw. z art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa 2) art. 221 w zw. z art. 209 § 3 ustawy Kodeks celny 3) art. 230 § 4 i art. 65 § 5 ustawy Kodeks celny 4) art. 244 pkt 1 w zw. z art. 242 § 2 ustawy Kodeks celny. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, jako sąd pierwszej instancji, na podstawie przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stanowiącego, że: "Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną" może w toku kontroli legalności zaskarżonej decyzji wyjść poza granice rozpoznania skargi. Badając legalność zaskarżonej decyzji, sąd administracyjny pierwszej instancji kontroluje sprawę administracyjną, czyli materialnoprawny stosunek administracyjny, w ramach której to kontroli nie tylko posiada uprawnienie, ale obowiązek wyjścia poza granice rozpoznania skargi, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa, którego nie zarzuca strona w skardze. W tej sprawie Sąd uznał za konieczne wyjście poza granice rozpoznania skargi, gdyż uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepis art. 233 §1 Ordynacji podatkowej. Rozstrzygnięcie organu odwoławczego musi mieścić się w katalogu, który zawarty jest w treści art. 233 §1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z jego treścią organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji albo 2) uchyla decyzję organu pierwszej instancji: a) w całości lub w części - i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając tę decyzję - umarza postępowanie w sprawie, b) w całości i sprawę przekazuje do rozpatrzenia właściwemu organowi pierwszej instancji, jeżeli decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. (§1) Organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. (§2) Zaskarżona decyzja nie odpowiada zatem wymogom decyzji organu odwoławczego, bowiem dokładnie(dodatkowo błędnie wskazując imię) powtarza treść decyzji organu I instancji. Rozstrzygnięcie organu odwoławczego musi mieścić się w katalogu, który zamieszczony jest w art. 233 § 1 Ordynacji podatkowej, ale jednocześnie należy podkreślić, że organ odwoławczy rozstrzyga ponownie sprawę pod względem merytorycznym i w tych ramach może korygować zarówno wady prawne decyzji, jest też wady polegające na niewłaściwej ocenie okoliczności faktycznych bądź powodujące inne nieprawidłowości. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie odniósł się do ustaleń merytorycznych dokonanych w sprawie, a także do zarzutów strony skarżącej, uznając, że wobec nieprawidłowego rozstrzygnięcia organu odwoławczego, dokonanego z naruszeniem art. 233 § 1 Ordynacji podatkowej, przesądzenie o kwestii dotyczącej zwrotu skarżącej odsetek od zaległości celnych skarżącej jest przedwczesne. Z tych przyczyn Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" i art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.