III SA/Wa 3230/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z 15 października 2008 r., nadanym w tym samym dniu, D.O.– dalej: Skarżący, działając przez H. M., będącego radcą prawnym, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2008 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej Skarżącego. W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych do dnia 27 listopada 2008 r. nie odnotowano wpłaty należnego od tej skargi wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest orzeczenie o odpowiedzialności Skarżącego za zaległości podatkowe spółki T. sp. z o.o. z/s w W. w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. Wnosząc skargę pełnomocnik Skarżącego wskazał jako wartość przedmiotu sporu kwotę [...] zł. Kwota ta – jak wynika z zaskarżonej decyzji - stanowi równowartość kwoty głównej zaległości podatkowych spółki, za które odpowiada Skarżący. Takie oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia sugerowałoby, że spór w niniejszej sprawie dotyczy należności pieniężnej, co z kolei oznaczałoby, iż w sprawie tej należy pobrać wpis stosunkowy. Zgodnie bowiem z art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Inaczej mówiąc o tym, jaki rodzaj wpisu strona zobowiązana będzie uiścić, przesądza charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a ściślej to, czy przedmiot skargi wiąże się z należnościami pieniężnymi. Tymczasem - wbrew sugestiom pełnomocnika Skarżącego - przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie jest należność pieniężna. Jakkolwiek decyzja o odpowiedzialności za zaległości podatkowe (odsetki za zwłokę) wskazuje kwotę tych zaległości (odsetek), to istota sporu w takiej sprawie nie sprowadza się do kwestionowania wysokości należności pieniężnej, a dotyczy jedynie ustalenia istnienia bądź nieistnienia określonych ustawowo przesłanek orzeczenia o odpowiedzialności konkretnej osoby, o jakiej mowa w art. 107-119 Ordynacji podatkowej (por. postanowienia NSA: z 15 maja 2008 r., II FSK 1651/06, LEX 434549; z 20 sierpnia 2008 r., II FZ 360/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych udostępniona na stronach internetowych NSA). I tak do ustalenia odpowiedzialności członka zarządu konieczne jest ustalenie pozytywnych jej przesłanek, czyli bezskuteczności egzekucji z majątku spółki, wykazanie, że zaległości dotyczą zobowiązań powstałych w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu, a także wykazanie, że nie zachodzą przesłanki wyłączające tę odpowiedzialność (art. 116 Ordynacji podatkowej). Z tych też względów uznać należy, że skarga na decyzję o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest "inną sprawą" w rozumieniu powołanego wyżej art. 231 p.p.s.a. Tym samym należnym od niej wpisem jest wpis o charakterze stałym. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. Skoro należny od skargi wpis jest wpisem stałym, a z akt sprawy wynika, że przy wnoszeniu skargi pełnomocnik Skarżącego wpisu tego nie uiścił, to w niniejszej sprawie będzie miał zastosowanie art. 221 p.p.s.a., zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Uwzględniając powyższe Sąd, na podstawie art. 221 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.