VIII SA/Wa 158/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów za grudzień 2004 r. postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. UZASADNIENIE B. K. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów za grudzień 2004 r. Postanowieniem z dnia 3 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. K. z uwagi na fakt, iż została złożona po terminie. Postanowienie to zostało odebrane przez skarżącą w dniu 17 września 2008 r. (k. 30). Pismem z dnia 22 września 2008 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu podała, iż omyłkowo uznała, iż zaskarżoną decyzję jej pełnomocnik odebrał w dniu 27 marca 2008 r., a nie jak to faktycznie miało miejsce w dniu 25 marca 2008 r. Dlatego też dopiero w dniu 25 kwietnia nadała w urzędzie pocztowym skargę, przyjmując iż została wniesiona w ustawowym terminie. O okoliczności powodującej uchybienie terminu dowiedziała się w dniu odebrania postanowienia WSA z dnia 3 września 2008 r. odrzucającego skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. § 4 tego art. przewiduje, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Powyższe oznacza, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r. Sygn. akt FZ 713/04). W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, B. K. nie przedstawiła w sposób przekonywający okoliczności, które wskazywałyby, że mimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie dokonać czynności procesowej w terminie. Istotne znaczenie w sprawie ma fakt, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 25 marca 2008 r., zaś skarga została złożona dopiero w dniu 25 kwietnia 2008 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął stronie w dniu 24 kwietnia 2008r. Argumentacja strony, iż omyłkowo odnotowała fakt jej odebrania przez pełnomocnika w dniu 27 marca 2008 r. nie jest okolicznością wskazująca na brak winy w uchybieniu terminu. Przyjąć zatem należy, że niedochowanie przez stronę skarżącą terminu do złożenia skargi nie jest następstwem okoliczności niezależnych od strony, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. W tej sytuacji Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji - na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. – odmówił B. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi.