II OZ 903/09

SENTENCJA II OZ 903 / 09 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2009 r. sygn. akt VIII SA/Wa 214/09 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE II OZ 903 / 09 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. G. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2009 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący nie wykazał okoliczności wymaganych art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.). Za niewystarczające Sąd uznał ogólnikowe stwierdzenie skarżącego, że wykonanie zaskarżonej decyzji może stwarzać realne ryzyko wywołania nieodwracalnych skutków w ekosystemie rzeki Mrowna, a także ryzyko naruszenia indywidualnych interesów prawnych obywateli (właścicieli nieruchomości położonych w zasiągu oddziaływania planowanego lądowiska dla helikopterów). Sąd stwierdził, że uzasadnienie rozpoznawanego wniosku nie odnosi się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Również argument, że za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji przemawiają zarzuty skargi nie może być skuteczny w postępowaniu z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż Sąd nie może w tym postępowaniu badać wniesionej skargi i przesądzać o prawidłowości wydanej decyzji. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. G., zaskarżając je w całości i zarzucają mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie. Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a. jako oczywiście uzasadnionego i wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2009 r., a w razie nie uwzględnienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny powyższego wniosku, wniósł o przekazanie akt sprawy wraz z zażaleniem Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu wniosku o wstrzymanie skarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, iż Sąd pierwszej instancji odniósł się wyłącznie do końcowej części uzasadnienia skargi, zupełnie pomijając fakt, że sam wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji znajdował się w pkt 3- części wstępnej skargi. Ponadto autor zażalenia podniósł również, że sprawa planowanej inwestycji stała się przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 10 lutego 2009 r. sygn. IV SA/Wa 1506/08 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Grodziska Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2008 r. w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkować zgody na realizację planowanej inwestycji Skarżący wskazał także, że skarżona decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2009 r. stwarza ryzyko przekształcenia ekosystemu rzeki Mrowna oraz że w decyzjach środowiskowych przesądzono o tym, iż obiekt ten będzie ujemnie oddziaływał na położone w pobliżu prywatne nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Zaistnienia okoliczności wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. skarżący J. G. nie wykazał na co trafnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji. Wymaga przy tym podkreślenia, iż wstrzymanie wykonania decyzji, nie jest tożsame z rozpoznaniem zarzutów skargi w odniesieniu do zaskarżonej decyzji, te bowiem będą przedmiotem oceny Sądu w dalszym postępowaniu. Wbrew opinii skarżącego argumentem przemawiającym za koniecznością wstrzymania zaskarżonej decyzji nie może być również okoliczność, iż w innym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję organu w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizacje przedsięwzięcia. Trzeba mieć również na uwadze, w związku z argumentacją przedstawioną we wniesionym zażaleniu, iż przemawiające za udzieleniem ochrony tymczasowej zarzuty skupiać się powinny przede wszystkim na niebezpieczeństwach, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a które z tytułu wykonania zaskarżonej decyzji grozić mogą samemu wnioskodawcy. Tymczasem podnoszone przez skarżącego okoliczności nie są powiązane konkretnie z autorem zażalenia. przedstawiają się jako niekonkretne i abstrakcyjne w kontekście przepisu stanowiącego podstawę wydania zaskarżonego postanowienia. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wniesione zażalenie należało oddalić na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.