IV SAB/Wr 883/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. T. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 1 września 2022 r. G. T. (dalej: strona, skarżący) wniósł do Sądu skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 września 2022 r., wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie skarżący odebrał w dniu 11 października 2022 r. W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty skarżącego do skargi w niniejszej sprawie (notatka służbowa z dnia 20 października 2022 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022, poz. 329 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 u.p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wraz z pismem przewodnim Sądu doręczono skarżącemu w dniu 11 października 2022 r. (wtorek), zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 18 października 2022 r. (wtorek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 u.p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.