II OSK 1095/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski, , , po rozpoznaniu w dniu 13 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku "[...]" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1095/09 w przedmiocie uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 625/09 w przedmiocie odrzucenia skargi "[...]" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie postanowienia. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1095/09, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił, zaskarżone przez "[...]" spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 625/09 w przedmiocie odrzucenia skargi "[...]" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W skardze kasacyjnej z 27 maja 2009 r., w pkt 2 petitum spółka wniosła o orzeczenie kosztów postępowania. Ponieważ w postanowieniu z dnia 18 sierpnia 2009 r., Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach, pismem z 31 sierpnia 2009 r., spółka wniosła o uzupełnienie postanowienia poprzez orzeczenie co do pkt 2 skargi kasacyjnej z 27 maja 2009 r., dotyczącego zwrotu kosztów, powołując się na art. 157 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2009 r., sygn. akt 1095/09, poprzez orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów, nie może odnieść zamierzonego skutku. Należy zauważyć, że odesłanie zawarte w art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) odnosi się do przepisów tej ustawy o orzeczeniach sądowych, a więc w szczególności do przepisów zawartych w rozdziale 10 Działu III Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tymczasem przepisy art. 203 i 204 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to przepisy o kosztach postępowania, a ściślej rzecz ujmując o zwrocie kosztów postępowania między stronami. Konsekwentnie, zatem należy przyjąć, że odesłanie zawarte w art. 166 ich nie dotyczy. Prawo do zwrotu kosztów służy tylko w przypadku, gdy orzeczenie sądu kasacyjnego wypowiada się w kwestii dotyczącej zasadności samej skargi. Takiej oceny oczywiście nie zawierają postanowienia oddalające lub uwzględniające skargę kasacyjną na postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie tj. o odrzuceniu skargi, i dlatego unormowanie zawarte w art. 203 i 204 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie odnosi się do nich (tak w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07). Przyjęte w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozwiązanie nie niweczy prawa skarżącego do otrzymania zwrotu kosztów postępowania. Jeżeli w następstwie takiego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji, po ponownym rozpoznaniu sprawy, uwzględni skargę, to nie ma przeszkód, aby na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądzić na rzecz skarżącego wszystkie koszty postępowania, w tym koszty postępowania kasacyjnego związane ze skargą kasacyjną od postanowienia o odrzuceniu skargi, ponieważ podlegają one zaliczeniu do poniesionych przez skarżącego kosztów postępowania, niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wcześniej, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zaobserwować można było rozbieżności w zakresie możliwości przyznania kosztów wobec uchylenia postanowienia Sądu pierwszej instancji kończącego postępowanie, które jednakże rozstrzygnęła uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, przytaczana w tym rozstrzygnięciu. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia na podstawie art. 157 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.