I C 471/24

Sądy powszechne2025-10-23

Sygnatura

I C 471/24

Data orzeczenia

2025-10-23

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Tadeusz Kotuk (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art.822 k.c.

Treść orzeczenia

Sygn. akt I C 471/24 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 23 października 2025 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny: Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2025 r. w G. sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w B. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powódki (...) sp. z o.o. w B. kwotę 9.094,20 zł (dziewięć tysięcy dziewięćdziesiąt cztery złote dwadzieścia groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 24 maja 2024 r. do dnia zapłaty; II. w pozostałym zakresie powództwo oddala; III. od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powódki (...) sp. z o.o. w B. kwotę 39,34 zł (trzydzieści dziewięć złotych trzydzieści cztery grosze) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu; IV. nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni z roszczenia zasądzonego powódce w punkcie I. niniejszego wyroku kwotę 977,88 zł (dziewięćset siedemdziesiąt siedem złotych osiemdziesiąt osiem groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych; nakazuje ściągnąć od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 574,32 zł (pięćset siedemdziesiąt cztery złote trzydzieści dwa grosze) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. Sygn. akt I C 471/24 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Stan faktyczny W dniu 9 lutego 2024 r. doszło do kolizji drogowej, w której uszkodzony został pojazd będący własnością J. T. (A. (...) nr rej. (...)). Tego dnia pojazdem poruszała się za zgodą właściciela jego żona – A. T.. Wyjeżdżała samochodem z parkingu przy galerii handlowej w R. i w pewnym momencie – nie zachowując należytej ostrożności – z miejsca parkingowego wyjechała cofając pojazd H. M. (kierująca M. (...), nr rej. (...)). Uderzyła w przednią lewą część pojazdu A.. Pojazd M. był wówczas ubezpieczony w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności posiadaczy pojazdów mechanicznych w (...) S.A. w W.. Dowód: polisa, akta szkodowe (CD-R) oświadczenie pisemne H. M. (akta szkodowe, CD-R) zeznania A. T., k. 76 Właściciel A. nie dokonał naprawy pojazdu po tej szkodzie, za wyjątkiem kratki pod reflektorem, za co zapłacił 500 zł. Nie naprawione uszkodzenia dotyczyły uszkodzenia (przerysowania) przedniego reflektora, lewego zderzaka oraz lewego przedniego boku pojazdu. Dowód: zeznania J. T., k. 75-76 Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego ubezpieczyciel wypłacił poszkodowanemu dobrowolnie odszkodowanie w kwocie 3.931,04 zł. Okoliczność bezsporna Poszkodowany zbył wierzytelność odszkodowawczą z tego zdarzenia szkodowego powodowi. Okoliczność bezsporna Uzasadniony w okolicznościach sprawy rynkowy koszt przywrócenia stanu poprzedniego pojazdu A. po szkodzie z dnia 9 lutego 2024 r. wyniósłby 13025,24 zł (przy uwzględnieniu stawek usług warsztatowych proponowanych przez powoda i części zamiennych typu O). Ponieważ przerysowanie reflektora było niewielkie i dotyczyło powierzchni na przebiegu snopu świateł do jazdy dziennej, naprawa reflektora (a nie wymiana na nowy) była w pełni uzasadniona i w żadnym stopniu nie zagrażała użyteczności i bezpieczeństwu drogowemu. Dowód: opinia biegłego D. F. (jako całość) Ocena dowodów Dokumenty i fotografie przedstawione przez strony nie budzą wątpliwości. Zeznania poszkodowanego i jego żony są wiarygodne. Zeznania H. M. są wewnętrznie sprzeczne. Z jednej strony przyznała, że cofała pojazd z miejsca parkingowego w czasie, gdy kierująca pojazdem już wyjeżdżała z parkingu. Nielogicznym jest więc, aby można było sensownie twierdzić, że to A. uderzyło w M.. Takie sformułowanie zawarte w zeznaniach H. M. jest zdaniem Sądu całkowicie niewiarygodne. Zeznania H. M. są też sprzeczne w tym zakresie z jej jednoznacznym pisemnym oświadczeniem zawartym w aktach szkodowych. Opinia biegłego D. F. jako całość jest logiczna i pełna. Biegły wyjaśnił przekonująco, dlaczego naprawa reflektora jest w pełni uzasadniona. Faktycznie, znajdująca się w aktach szkodowych bardzo dobrej i jakości (rozdzielczości) fotografia zbliżenia miejsca uszkodzenia reflektora wyraźnie wskazuje, że znajdują się one na samym brzegu frontu reflektora, wręcz poza przebiegiem snopu świateł dziennych. W tej sytuacji pewność, z jaką D. F. przedstawił kluczowy wniosek nie może budzić najmniejszej wątpliwości. Kwalifikacja prawna Zasada odpowiedzialności pozwanego nie powinna budzić wątpliwości. Kierująca pojazdem M. naruszyła obowiązek zachowania szczególnej ostrożności przy cofaniu pojazdu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 23;art. 23 ust. 1;art. 23 ust. 1 pkt. 3)">art. 23 ust. 1 pkt 3 Prawa o ruchu drogowym</a>), czym doprowadziła do uderzenia w prawidłowo poruszający się pojazd poszkodowanego. Spełnione więc zostały przesłanki odpowiedzialności H. M. (ubezpieczonej) z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 2)">art. 436 § 2 k.c.</a> Odpowiedzialność pozwanego jako ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej sprawcy szkody wynika natomiast z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 k.c.</a> Wysokość szkody określono w oparciu o stawki usług warsztatowych do granicy podstawy faktycznej przedstawione przez powoda (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 321)">art. 321 k.p.c.</a>), czyli 130/140 zł/netto (punkt 8 ppkt 4 opinii pierwotnej biegłego, k. 122, 13.025,24 zł brutto). Tak więc różnica (uwzględniająca dobrowolnie wypłaconą część odszkodowania) do dopłaty odszkodowania wynosi 9.094,20 zł. Data wymagalności roszczenia nie budzi wątpliwości. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1;art. 415)">art. 822 § 1, art. 415</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 2;art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 436 § 2, art. 481 § 1 i § 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 510)">art. 509-510 k.c.</a> i art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […]. W pozostałym zakresie powództwo oddalono jako zawyżone na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1;art. 361 § 824(1);art. 361 § 1)">art. 361 § 1 i 824 1 § 1 k.c.</a> Koszty O kosztach orzeczono w punkcie II. na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> (stosunkowe rozdzielenie). Powódka wygrała proces w 37%, pozwany – 63%. Koszty powódki to: opłata sądowa od pozwu (1148 zł), opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (3.600 zł, § 2 pkt 5 rozp. MS z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), zaliczka na biegłego (1.500 zł), 37% z sumy tych kosztów to: 2318,05 zł. Koszty pozwanego to: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (3.600 zł, § 2 pkt 5 rozp. MS z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). 63% z sumy tych kosztów to: 2278,71 zł. Różnica na korzyść powódki to: 39,34 zł + odsetki od tej kwoty. W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100 pkt. 3;art. 100 pkt. 4)">punkcie III. i IV.</a> orzeczono o nieuiszczonych kosztach sądowych na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> w zw. z art. 113 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych: powódkę obciąża 61% tych kosztów (977,88 zł), zaś pozwanego – pozostałość (574,32 zł). </div>