II OZ 1018/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 689/09 o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2009 r., Nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 689/09 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wezwał J. B. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 408 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2009 r. w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył J. B., wnosząc o jego zmianę. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że skarga zasadniczo dotyczy ustalenia odsetek i wpis winien być ustalony w odniesieniu do wysokości tego świadczenia, tj. kwoty 1.459,00 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej "p.p.s.a.", jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Jednocześnie, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231). Pismami zaś, o których mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a., są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania – art. 230 § 2 p.p.s.a. Stwierdzenie, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały, stanowi znaczne uproszczenie. Przedmiotem zaskarżenia przed sądami administracyjnymi nie są należności pieniężne, ale akty i czynności albo bezczynność organów, wymienione w art. 3 § 2 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które mają być poddane kontroli z punktu widzenia zgodności z prawem. A zatem, bardziej trafne jest określenie spraw podlegających wpisowi stosunkowemu jako spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie. Tym samym nie wszystkie sprawy, które mogą w jakimś stopniu dotyczyć należności pieniężnych, będą podlegały wpisowi stosunkowemu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2009 r., sygn. akt II OZ 38/09). W rozpoznawanej sprawie J. B. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia[...] 2009 r., uchylającą decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] 2008 r. o ustaleniu jednorazowej opłaty w kwocie 13.573,00 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości nr [...] i nr [...] położonych w gminie B. spowodowanej uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Należy wskazać, że zaskarżona decyzja uchyla decyzję o ustaleniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia, a zatem nie nakłada na skarżącego żadnego zobowiązania pieniężnego. To zaś oznacza, iż przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie nie jest należność w rozumieniu § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). A zatem, w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2009 r. w przedmiocie uchylenia decyzji z zakresu zagospodarowania przestrzennego i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania należny jest wpis stały na podstawie § 2 ust. 3 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia, który wynosi 500 zł. Należy podkreślić, że pomimo, iż w zaskarżonym zarządzeniu Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach błędnie określił wysokość należnego wpisu od skargi, jednak nie prowadzi to do uwzględnienia zażalenia z uwagi na ustanowiony w art. 134 § 2 p.p.s.a. zakaz reformationis in peius, czyli zakaz pogorszenia sytuacji prawnej skarżącego w stosunku do ustalonej w zaskarżonym akcie lub czynności. W sytuacji bowiem, gdyby Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił zażalenie na powyższe zarządzenie naruszyłby zakaz reformationis in peius. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 134 § 2 w związku z art. 184, art. 193, 198 i art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.