VII SA/Wa 1972/09

SENTENCJA Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać J. S. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. UZASADNIENIE W dniu 18 listopada 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez J. S. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawczynią pozostaje syn. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni i jej syna są dochody uzyskiwane przez wnioskodawczynię z tytułu emerytury w wysokości 1.256,60 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni wskazała, że syn nie uzyskuje żadnego dochodu i nie posiada żadnego majątku. Wnioskodawczyni podała, że posiada dom o powierzchni 74 m ² oraz nieruchomość rolną o powierzchni 1,11 ha. Oświadczyła, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych czy przedmiotów wartościowych nie posiada. W uzasadnieniu swojego wniosku wnioskodawczyni wskazała, że wprawdzie posiada nieruchomość oraz dom, które mogłyby stanowić poręczenie kredytu czy pożyczki, jednak instytucje finansowe odmawiają jej udzielenia jakiejkolwiek pomocy finansowej z powodu braku zdolności kredytowej oraz wieku. Dodała, że posiada już kredyt hipoteczny, który wzięła na remont domu w styczniu 2008 r. Do nadesłanego wniosku wnioskodawczyni dołączyła zawiadomienie z Sądu Rejonowego w C. Wydział Ksiąg Wieczystych o dokonaniu wpisu w dziale hipoteka, aktualny harmonogram spłaty rat kredytu hipotetycznego z którego wynika, że miesięczna rata spłaty kredytu wynosi 365,63 złotych, zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w C. potwierdzające, że syn wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku oraz potwierdzenie wysokości otrzymywanej emerytury. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że znajduje się ona w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że przy wysokości uzyskiwanego miesięcznego dochodu i ponoszonych wydatkach wnioskodawczyni nie jest w stanie samodzielnie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Ze względu na zakreślenie przez wnioskodawczynię we wniosku, że wnosi zarówno o ustanowienie radcy prawnego jak i adwokata z urzędu dokonano wyboru i ustanowiono radcę prawnego z urzędu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.