Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I SA/Wr 1259/11

Sądy administracyjne2011-12-22
Sygnatura
I SA/Wr 1259/11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2011-12-22
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Sędziowie

Ewa Kamieniecka

Rozstrzygnięcie

*Odrzucono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wrocław, dnia 22 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wskutek zażalenia na postanowienie referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2011, sygnatura akt I SA/Wr 1259/11 sprawy ze skargi "A." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 24 maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. postanawia: odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 listopada 2011 r. referendarz sądowy odmówił przyznania "A." sp. z o.o. w J. (dalej skarżąca) prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącej adw. J. M. w dniu 23 listopada 2011 r. W dniu 30 listopada 2011 r. skarżąca, działając za pośrednictwem pełnomocnika, wniosła za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. na wskazane postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) zażalenie na postanowienia wydawane przez wojewódzkie sądy administracyjne przysługuje do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie jedynie w przypadkach wymienionych w ustawie oraz dodatkowo enumeratywnie w tym przepisie. Żaden przepis p.p.s.a. nie przewiduje, aby na postanowienie referendarza sądowego, w przedmiocie prawa pomocy, przysługiwało zażalenie do sądu drugiej instancji. Zwłaszcza, że art. 259 § 1 p.p.s.a., wprowadza od takich orzeczeń inny środek zaskarżenia, jakim jest sprzeciw. Mając powyższe na uwadze należy uznać zażalenie skarżącej jako niedopuszczalne. W myśl zaś art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenia takie podlegają odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny.