II OZ 958/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 19 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. i G. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2008 r., sygn. akt VIII SA/Wa 199/08 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. i G. S. na decyzję Wojewody M. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 1 lipca 2008 r., sygn. akt VIII SA/Wa 199/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez Z. i G. S. decyzji Wojewody M. z dnia [...], nr [...], która utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...], nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę stanowiska tankowania gazem płynnym propan-butan pojazdów samochodowych ze zbiornikiem podziemnym gazu o pojemności 10 m- na stacji paliw "[...]" przy ul. [...] w R.. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zawarty w skardze do sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został przez skarżących należycie uzasadniony. We wniosku należy bowiem co najmniej uprawdopodobnić przesłanki, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., dlatego nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, tymczasem skarżący w żaden sposób nie uzasadnili swojego wniosku, stwierdzając jedynie, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować nieodwracalne skutki. W zażaleniu na to postanowienie skarżący podnieśli, że w skardze podniesiono, że decyzja narusza przepisy warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych. Naruszenie przepisów budowlanych nie może być traktowane przez Sad jako brak właściwego uzasadnienia, wymagający dodatkowej argumentacji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co prowadzi do oczywistej konkluzji, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Nie wystarczy powołanie się na treść przepisu, czy podniesienie, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jakkolwiek w przypadku decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, już z jej istoty wynika, iż jej wykonanie może powodować trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę (w przypadku gdy w następstwie postępowania sądowego okazałoby się, że podlega ona uchyleniu); nie sposób przyjąć, aby zasadne było wstrzymywanie wykonania takiej decyzji wyłącznie w oparciu o samo żądanie jej wstrzymania. W niniejszej sprawie analiza zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazuje na brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazując okoliczności, które stanowiłyby podstawę tego żądania. Wniosek ten nie zawiera żadnego uzasadnienia, poza sformułowaniem, że decyzja może wywołać nieodwracalne skutki i koszty ich likwidacji. Nie można natomiast zarzutów odnoszących się do zaskarżonej decyzji utożsamiać z podstawami wniosku o wstrzymanie jej wykonania, wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest pismem innym od skargi w rozumieniu procesowym i jego uzasadnienie mogą stanowić wyłącznie przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja przedstawiona w skardze, jak i w zażaleniu może stanowić uzasadnienie skargi, jednak nie świadczy o tym, że w niniejszej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.