II FZ 592/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del.) Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 11 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 1094/10 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi F. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 25 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z 8 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił sprzeciw F. T. od postanowienia referendarza sądowego z 15 czerwca 2011 r. odmawiającego przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. 2. Ze stanu sprawy przyjętego przez Sąd I instancji wynikało, że postanowienie z 15 czerwca 2011 r. doręczono Skarżącemu 21 czerwca 2011 r. Sprzeciw od niego nadał on natomiast 7 lipca 2011 r. 3. Uzasadniając wydane postanowienie Sąd I instancji odwołując się do treści art. 259 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wskazał między innymi, że termin na wniesienie sprzeciwu wynosi 7 dni i w niniejszej sprawie upłynął 28 czerwca 2011 r. Jego złożenie 7 lipca 2011 r. nastąpiło zatem z uchybieniem ustawowego terminu, co uzasadnia jego odrzucenie. 4. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący podniósł, że nie uchybił terminowi do wniesienia sprzeciwu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 5. Zażalenie nie jest zasadne, wobec czego podlega oddaleniu. Na wstępie należy wyjaśnić, że wbrew twierdzeniom Skarżącego o odrzuceniu sprzeciwu nie zadecydował fakt jego sporządzenia przez osobę nieuprawnioną, lecz złożenie go po upływie terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie sprzeciwu było prawidłowe. Zgodnie bowiem z art. 259 § 1 p.p.s.a. od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy można wnieść sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Uchybienie temu terminowi powoduje odrzucenie sprzeciwu, co wynika z art. 259 § 2 p.p.s.a. Twierdzenie Skarżącego, jakoby nie uchybił terminowi do wniesienia sprzeciwu nie znajduje odzwierciedlenia w aktach sprawy. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis postanowienia z 15 czerwca 2011 r. wynika bowiem jednoznacznie, że doręczono ją w dniu 21 czerwca 2011 r. Odbiór przesyłki pokwitował sam Skarżący (por. k. 152 akt sądowych). Zasadnie więc Sąd I instancji przyjął, że termin do wniesienia sprzeciwu od powyższego postanowienia upływał w dniu 28 czerwca 2011 r. Tym samym nadanie sprzeciwu w dniu 7 lipca 2011 r. nastąpiło po upływie terminu, co prawidłowo skutkowało jego odrzuceniem przez Sąd I instancji na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.