II OZ 1240/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D., M., J. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 477/05 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi D. i M. W. oraz J. W. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia (...) maja 2005 r., nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia (...) lutego 2005 r., nr (...) postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 27 lipca 2010 r. odrzucił zażalenie J. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 września 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 477/05. Z uzasadnienia powyższego postanowienia z 27 lipca 2010 r. wynika, że Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w wykonaniu prawomocnego zarządzenia z dnia 29 października 2009 r., wezwał zarządzeniem z dnia 17 czerwca 2010 r. pełnomocnika strony skarżącej – D. W., do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia J. W. i M. W. na postanowienie z dnia 10 września 2009 r. w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpisy powyższego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi w dniu 8 lipca 2010 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął 15 czerwca 2010 r. Powyższa opłata nie została uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w uzasadnieniu postanowienia z 27 lipca 2010 r. stwierdził, że od zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, będącego wykonaniem prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 29 października 2009 r., o ustaleniu wysokości wpisu, nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Ponadto zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Na powyższe postanowienie D., M., J. i M. W. wnieśli zażalenie. Z treści zażalenia wynika, że skarżący nie zgadzają się z zaskarżonym rozstrzygnięciem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Przepisy art. 173-197 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wezwania do wykonania obowiązku określonego w prawomocnym zarządzeniu o ustaleniu wysokości i wezwaniu do uiszczenia wpisu, zażalenie nie przysługuje. Zarządzenie, o jakie chodzi w sprawie, będące w istocie zarządzeniem wzywającym do wykonania obowiązku określonego w innym zarządzeniu nie zostało wymienione w powyższych przepisach jako podlegające zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się też w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 tej ustawy. W żadnym miejscu ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia. Tym samym zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.