V SA/Wa 2797/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Wydziału sędzia NSA - Barbara Wasilewska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. o dokonanie wykładni zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... października 2007 r. Nr ... w przedmiocie zobowiązania do zwrotu udzielonej dotacji postanawia: odmówić dokonania wykładni zarządzenia UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. V SA/Wa 2797/07 wezwał profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie ... zł. W piśmie datowanym na 20 października 2008 r. strona skarżąca wystąpiła o wyjaśnienie, czy uiszczenie wpisu nie narazi S. na zarzut naruszenia dyscypliny finansów publicznych i niegospodarności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej – p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Stosownie do art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeśli ustawa nie stanowi inaczej, natomiast zgodnie z art. 167 p.p.s.a. przepisy rozdziału zawierającego zarówno art. 158 jak też art. 166 stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego. Sąd uznał, że w piśmie datowanym na 20 października 2008 r. strona skarżąca wystąpiła o wykładnię zarządzenia z 21 kwietnia 2008 r. Wniosek o taką wykładnię jest niezasadny, gdyż zarządzenie nie jest niejasne, wieloznaczne bądź wewnętrznie sprzeczne. Ponadto Sąd wyjaśnia, iż powołana wyżej ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje podstawy prawnej do rozstrzygania wątpliwości dotyczącej wymienionej we wniosku kwestii naruszenia dyscypliny finansów publicznych i niegospodarności, a jedynie wątpliwości co do treści wydanego przez siebie orzeczenia. W związku z powyższym i na podstawie art. 158 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.