III SAB/Gd 131/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 6 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w Sztumie w sprawie wydania kserokopii dokumentów postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 31 sierpnia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez organ skarga S.S. (dalej jako "skarżący") na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w Sztumie w sprawie wydania kserokopii dokumentów. Z uwagi na stwierdzony brak formalny skargi, polegający na niepodaniu numeru PESEL skarżącego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Gdańsku z dnia 1 września 2022 r. wydanym na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; powoływanej dalej także w skrócie jako "p.p.s.a.") wezwano skarżącego do jego uzupełnienia. Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z tej samej daty, wydanym na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 535), zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Ponadto wezwano skarżącego do wskazania na piśmie, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność wnosił ponaglenie do właściwego organu. W wydanych zarządzeniach zakreślono termin 7 dni na ich wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi. Wezwania wysłane na adres Zakładu Karnego w Sztumie, w którym przebywa skarżący zostały doręczone w dniu 13 września 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 31) i pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że skarga - o ile jest pierwszym pismem w sprawie - powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika z kolei, że skarga powinna zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W realiach sprawy, na etapie wstępnego badania skargi, stwierdzono brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu. W związku z powyższym skarżący został wezwany do jego uzupełnienia. Wskazać należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Za pismo wszczynające postepowanie uważa się m.in. skargę (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Z art. 219 § 1 p.p.s.a. wynika, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W przypadku nieuiszczenia opłaty sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, w związku z którym obowiązek takiej opłaty powstał. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli pismem tym jest skarga, a opłata nie została uiszczona pomimo wezwania, podlega ona odrzuceniu (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze okoliczności sprawy jaki i treść wskazanych wyżej przepisów ustawy, Przewodniczący Wydziału III WSA w Gdańsku wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Z akt sądowych sprawy wynika, że stosowne wezwania w przedmiocie uzupełnienia braku formalnego skargi jak i w przedmiocie uiszczenia wpisu od skargi nie zostały przez skarżącego wykonane. Skarżący nie wskazał również, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność wnosił ponaglenie do właściwego organu (które warunkuje wniesienie skargi na bezczynność zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a.). Brak ponaglenia uzasadnia uznanie, że skarga jest niedopuszczalna i w związku z tym również zachodzi odrębna podstawa do jej odrzucenia określona w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tak ustalonych okolicznościach Sąd zobligowany był wniesioną skargę odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.