II FZ 882/16

SENTENCJA Dnia 16 grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 października 2016 r., sygn. akt I SA/Po 961/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. B. i P. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 20 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. o sygn. I SA/Po 961/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie ze skargi M. B. i P. B. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (dalej: Dyrektor IS) z dnia 20 kwietnia 2016 r. o nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne odrzucił zażalenie skarżących na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 13 września 2016 r. utrzymujące w mocy postanowienie Referendarza sądowego WSA w Poznaniu z dnia 27 lipca 2016 r. o odmowie przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 197 § 2 w związku z art. 178 oraz art. 16 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2. Przebieg postępowania przed Sądem pierwszej instancji. 2.1. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie WSA w Poznaniu podał, że skarżący w dniu 27 kwietnia 2016 r. wnieśli skargę na postanowienie Dyrektora IS z dnia 20 kwietnia 2016 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 maja 2016 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, w terminie do jego uiszczenia skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. 2.2. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2016 r. Referendarz sądowy WSA w Poznaniu oddalił wnioski skarżących o przyznanie prawa pomocy. Na skutek wniesionego przez skarżących sprzeciwu na zapadłe orzeczenie referendarza, WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 13 września 2016 r., na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. 2.3. W dniu 20 września 2016 r. skarżący P. B. wniósł pismo zatytułowane jako "sprzeciw", którym zaskarżył postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 13 września 2016 r. formułując równocześnie wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 2.4. Uznając wniesiony sprzeciw za zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 13 września 2016 r., postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. WSA w Poznaniu odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 13 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Podał, że z uwagi na datę wniesienia skargi w sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 658; dalej: ustawa zmieniająca). Ustawa ta weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r. zmieniając zasady postępowania w sprawach z zakresu prawa pomocy, w tym również zasady rozpoznawania sprzeciwu od postanowienia referendarza. Podkreślił, że zgodnie z aktualnie obowiązującym art. 260 p.p.s.a. postanowienia wydane przez wojewódzkie sądy administracyjne na tej podstawie prawnej są prawomocne i nie służą od nich żadne środki zaskarżenia. 3. Stanowisko skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 3.1. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu, w którym sformułował wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo postanowił o odrzuceniu zażalenia. 4.2. Jak trafnie wyjaśnił w zaskarżonym postanowieniu WSA w Poznaniu, w odniesieniu do spraw sądowoadministracyjnych zainicjowanych skargami wniesionymi od dnia 15 sierpnia 2015 r. zastosowanie znajduje art. 260 p.p.s.a. w nowym brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, w którym nie przewidziano prawa strony do wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na jego podstawie. Przepis ten stanowi, że rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z art. 260 § 2 p.p.s.a. sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Prawidłowo WSA w Poznaniu stwierdził, że również w art. 194 § 1 p.p.s.a. ani w żadnym innym przepisie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. 4.3. Skoro skarga w rozpatrywanej sprawie została wniesiona w dniu 27 kwietnia 2016 r., to w odniesieniu do wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy znajdują zastosowanie przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. W konsekwencji WSA w Poznaniu prawidłowo postanowił o odrzuceniu zażalenia skarżącego uznając je za niedopuszczalne. 4.4. Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.