I SA/Wa 1621/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE T.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości o pow. [...] ha, położonej w obrębie [...], gmina R., oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka o nr [...], stanowiącej współwłasność K.K. i T.S., poprzez udzielenie Przedsiębiorstwu [...] "[...]" S. A. w P., zezwolenia na przeprowadzenie, na powyższej nieruchomości, rurociągu ropy naftowej – III nitka rurociągu "[...]" wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Skarżący w powyższej skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji z uwagi na to, iż wnioskodawca (Przedsiębiorstwo [...] "[...]" S. A.) nie wskazało we wniosku w jakim terminie zamierza rozpocząć prace budowlane na jego nieruchomości co w konsekwencji nie można z treści decyzji ustalić jak ważny interes społeczny lub jakie straty w gospodarce narodowej zostanie naruszony. Wnioskodawca bardzo ogólnikowo i enigmatycznie powołuje się na przesłanki z art. 108 K.p.a., uzasadniające nadanie rygoru, są one jednak nie poparte żadnymi dowodami, w szczególności odnośnie skutków/ strat jakie mogą powstać na skutek wstrzymania wykonania tej decyzji do czasu aż stanie się ona ostateczna. Skarżący zaznaczył, że na uwagę zasługuje również ciężar podniesionych w niniejszym odwołaniu zarzutów, w szczególności fakt, iż zdaniem skarżącego inwestycja polegająca na położeniu kabla światłowodu prowadzona jest z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, o czym stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej P.p.s.a). Zgodnie jednak z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie ochrony tymczasowej, związanej z wstrzymaniem zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy i uzależnione jest od uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę przesłanek przemawiających za udzieleniem ochrony tymczasowej. W art. 61 § 3 P.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe (bądź istotnie utrudnione) przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Ciężar uprawdopodobnienia wspomnianych przesłanek spoczywa przy tym na wnioskodawcy. Oceniając całokształt okoliczności w sprawie, jak również mając na uwadze przedstawione przez skarżącego argumenty uznać należało, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie jest ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości należącej do K.K. i T.S., położonej w obrębie [...], gmina R., oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka o nr [...], poprzez udzielenie Przedsiębiorstwu [...] [...] "[...]" S. A. w P., zezwolenia na przeprowadzenie, na powyższej nieruchomości, rurociągu ropy naftowej – III nitka rurociągu "[...]" wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Zwrócić uwagę należy jednak, iż decyzja zakwestionowana w niniejszej sprawie utrzymała w mocy decyzję, której nadano został rygor natychmiastowej wykonalności z uwagi na jej ważny interes społeczny i gospodarczy. Zwrócić ponadto uwagę należy, iż podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowi art. 124 ust. 1 oraz ust. 2-7 ustawy z dnia 21 sierpnia 2011r. o gospodarce nieruchomościami (t. jedn. Dz. U. z 2010r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Zgodnie z art. 124 ust. 4 ww. ustawy, na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4, w którym mowa jest o odszkodowaniu. Wskazać trzeba, iż zobowiązanie inwestora do wymogów określonych w art. 124 ust. 4 u.g.n. zawarte zostało wprost w pkt 3 decyzji organu pierwszej instancji. Nadto rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd winien wyważyć przeciwstawne interesy: indywidualny i społeczny. Uwzględnienie wniosku w przedmiotowej sprawie byłoby istotnym zaburzeniem inwestycji i jednocześnie naruszałby interes społeczny. Realizowana inwestycja ma na celu zapewnienie niezawodnego w działaniu medium transmisyjnego dla obsługi rurociągu i urządzeń z nim związanych w zakresie łączności dyspozytorskiej, telemechaniki i zdalnego nadzoru. Podkreślić należy przy tym, iż na tym etapie postępowania Sąd nie dokonuje oceny zakwestionowanej w skardze decyzji, badając jedynie zasadność wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. W tych warunkach, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.