II SA/Rz 242/22
Sądy administracyjne2022-10-10
Sygnatura
II SA/Rz 242/22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia
2022-10-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Rzeszowie
Sędziowie
Piotr Popek
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 10 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 września 2022 r. sygn. II SA/Rz 242/22 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 16 grudnia 2021 r. nr SKO.407.KO.2713.207.2021 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie - p o s t a n a w i a - odrzucić zażalenie
UZASADNIENIE
II SA/Rz 242/22
Uzasadnienie
K. K. (dalej: skarżący) wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z 16 grudnia 2021r., nr SKO.407.KO.2713.207.2021, w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.
Wyrokiem z 7 czerwca 2022r., (sygn. akt II SA/Rz 242/22), tut. Sąd oddalił skargę skarżącego. Od powyższego wyroku skarżący wniósł osobiście przez siebie sporządzoną skargę kasacyjną.
Postanowieniem z 22 września 2022r. (sygn. akt II SA/Rz 242/22) Sąd odrzucił skargę kasacyjną jako sporządzoną przez podmiot nieuprawniony, a w konsekwencji – niedopuszczalną. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 września 2022r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia.
Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżący w dniu
3 października 2022r. wniósł osobiście przez siebie sporządzone pismo zatytułowane "skarga", wskazując, że skarży "zarządzenie z dnia 21 i 22 września 2022r." Powyższe pismo Sąd postanowił potraktować jako zażalenie na postanowienie z 22 września 2022r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej (w dniu 21 września 2022r. w sprawie II SA/Rz 242/22 nie zapadło żadne rozstrzygnięcie).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022r. poz. 329 - dalej: P.p.s.a). zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie,
a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest m.in. odrzucenie skargi kasacyjnej (pkt 7 ww. przepisu).
Stosownie do art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
W myśl art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z treści powyższych przepisów wynika, że zażalenie na postanowienie
o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest kwalifikowanym pismem procesowym, którego sporządzenie przez osobę nieuprawnioną stanowi nieusuwalny, niepodlegający uzupełnieniu brak formalny, uniemożliwiający nadanie sprawie prawidłowego biegu. Uchybienie to skutkuje odrzuceniem zażalenia jako niedopuszczalnego.
Jak wynika z akt sprawy, doręczając skarżącemu postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, Sąd pouczył go o sposobie i terminie wniesienia zażalenia, w tym
o obowiązującym wymogu jego sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego.
Pomimo tego pouczenia skarżący złożył zażalenie sporządzone przez siebie osobiście. Nie wykazał przy tym, aby legitymował się uprawnieniami zawodowymi, które umożliwiają samodzielne sporządzenie tego sformalizowanego środka odwoławczego, jakim jest zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Z akt sprawy fakt ten również nie wynika.
Z przedstawionych względów, przedmiotowe zażalenie na postanowienie
o odrzuceniu skargi kasacyjnej, sporządzone osobiście przez skarżącego, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika, naruszające wymóg określony w art. 194 § 4 P.p.s.a., podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 178 w związku z art. 194 § 4
i art. 197 § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.