II GZ 405/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. P. Z. O. Z. Nr 1 w B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 września 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 1987/12 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi S. P. Z. O. Z. Nr 1 w B. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Pismem z dnia 2 sierpnia 2012 r. Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Nr 1 w B. (zwany dalej: "skarżącym"), wniósł skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2012 r, nr [...], która to decyzja utrzymywała w mocy cztery decyzje Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych: z dnia [...] sierpnia 2011 r., z dnia [...] sierpnia 2011 r., z dnia [...] października 2011 r., z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie odmowy wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Do skargi dołączył kserokopię polecenia przelewu na kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 września 2012 r. (sygn. akt V SA/Wa 1987/12) skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w kwocie 600 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: "rozporządzenie Rady Ministrów"). Poinformowano także skarżącego, iż w sprawie wymagany jest wpis stały w wysokości 800 zł z uwagi na to, że postępowanie administracyjne dotyczyło czterech spraw w znaczeniu materialnoprawnym. Uiszczony wpis w kwocie 200 zł zaliczono na poczet sprawy utrzymania w mocy decyzji Prezesa Zarządu PEFRON z dnia [...] sierpnia 2011 r. o nr [...]. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie domagając się jego uchylenia w całości. Jak podkreślił, skarga do sądu przysługuje od ostatecznej decyzji administracyjnej, bez względu na treść tej decyzji, tj. bez względu na to, do ilu decyzji pierwszoinstancyjnych się ona odnosi. Skarżącemu przysługuje jedna skarga, której następstwem jest wszczęcie jednej sprawy sądowoadministracyjnej, której jedynym przedmiotem jest formalna i merytoryczna poprawność tej jednej zaskarżonej decyzji. Postępowanie kończy się też jednym wyrokiem, nawet gdy ma kilka części. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., Nr 270, dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl § 2 powyższego artykułu pismem o którym mowa w § 1 tego przepisu jest także skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty – wpisu, jeśli pismem jest skarga - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem, gdy chodzi o skargę, odrzucenia jej w razie nieuiszczenia wpisu w terminie. W sprawie, co jest bezsporne, znajduje zastosowanie przepis § 2 ust 6 rozporządzenia Rady Ministrów, zgodnie z którym w sprawach ze skarg niewymienionych w ust 1 - 5 tego paragrafu, do których skarga Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Nr 1 w B. zalicza się, wpis stały wynosi 200 zł. Kwestią sporną natomiast jest to czy orzekając w sprawie w wyniku wniesienia odwołań Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. utrzymującą w mocy cztery decyzje organu pierwszej instancji, odmawiające miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, a to: decyzję z dnia [...] sierpnia 2011 r. za miesiąc maj, decyzję z dnia [...] sierpnia 2011 r. za miesiąc czerwiec, decyzję z dnia [...] października 2011 r. za miesiąc lipiec 2011 r., decyzję z dnia [...] listopada 2011 r. za miesiąc wrzesień 2011 r. - orzekł w jednej sprawie czy też w czerech sprawach w znaczeniu materialnoprawnym. Zgodnie z art. 26b ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 127, poz. 721 ze zm.) miesięczne dofinansowanie przysługuje na osoby niepełnosprawne z tytułu zatrudnienia, ujęte w ewidencji zatrudnionych osób niepełnosprawnych, którą prowadzi Fundusz, wykorzystując numer PESEL oraz przekazywane drogą elektroniczną do Funduszu informacje, (...). Zatem należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że postępowanie dotyczyło czerech spraw z znaczeniu materialnoprawnym. Z tych względów należy dojść do wniosku, że są to skargi, wniesione w jednym piśmie, które podlega odrębnemu wpisowi. Każda z tych spraw dotyczy innego przedmiotu, a to odmowy dofinansowania za inny miesiąc, a więc jest inną sprawą administracyjną. Pojęcie sprawy administracyjnej nie jest jednoznaczne. W doktrynie jako punkt wyjścia do rozważań na ten temat wskazuje się pojęcie stosunku administracyjnoprawnego. Cechami stosunku administracyjnoprawnego sensu largo są upoważnienie organu administracji publicznej do kształtowania uprawnień i obowiązków podmiotów (osób fizycznych, osób prawnych lub innych jednostek organizacyjnych), niepowiązanych z tym organem ani więzami zależności organizacyjnej, ani podległości służbowej oraz to, że jedną ze stron stosunku administracyjnoprawnego jest organ administracji publicznej, drugą zaś podmiot, którego sytuacja prawna na mocy norm prawa została powiązana z sytuacją prawną organu w ten sposób, że organ ten może władczo i jednostronnie konkretyzować jego prawa i obowiązki (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008 r., str. 18.). Na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe. Przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać właśnie te elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej (por. B. Adamiak, glosa do wyroku NSA z dnia 23 stycznia 1998 r., I SA/Gd 654/96 , OSP 1999 r., str. 51). Na marginesie należy wskazać, że nie można podzielić stwierdzenia organu drugiej instancji zawartego w piśmie z dnia 5 czerwca 2012 r., że w sprawach tych zachodzi ta sama podstawa faktyczna, bowiem postępowania prowadzone przed organem pierwszej instancji dotyczyły innych okresów. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.