I OZ 969/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.L., E.L. i J.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 sierpnia 2009 r. sygn. akt II SA/Gl 558/06 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi J.L., E.L. i J.L. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach z dnia [...] marca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie J.L. na postanowienie tego Sądu z dnia 19.03.2007 r., którym odrzucono, jako niedopuszczalne, zażalenie J.L., E.L. i J.L. na postanowienie z dnia 8.01.2007 r. odrzucające skargę kasacyjną. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżący wraz z zażaleniem na postanowienie z dnia 19.03.2007 r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 11.07.2007 r. wniosek ten został oddalony, a zażalenie wniesione przez strony oddalone zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8.07.2007 r., sygn. akt I OZ 585/07. Zarządzeniem z dnia 9.11.2007 r. wezwano J.L. do nadesłania 3 odpisów zażalenia na postanowienie z dnia 19.03.2007 r. oraz do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego środka zaskarżenia. W zakreślonym terminie strona uzupełniła jedynie brak formalny zażalenia, wnosząc jednocześnie zażalenie na zarządzenie wzywające ją do uiszczenia wpisu sądowego. Zażalenie to oddalone zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17.01.2008 r., sygn. akt I OZ 1015/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie wezwał więc skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 19.03.2007 r. Skarżący w zakreślonym terminie zwrócił się jedynie z zażaleniem na zarządzenie Sądu I instancji, nie uiszczając jednocześnie należnego wpisu. Pismo skarżącego, będące odpowiedzią na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, pozostawiono bez nadawania mu biegu z uwagi na niedopuszczalność powtórnego zaskarżenia zarządzenia wzywającego do uiszczenia opłaty sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił więc zażalenie na postanowienie z dnia 19.03.2007 r. jako nieopłacone, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli J.L., E.L. i J.L., domagając się jego "wyeliminowania z obiegu". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniesione zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wpis od zażalenia na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł, zgodnie z § 2 ust 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Z kolei art. 220 § 3 wskazanej ustawy stanowi, iż zażalenie, od którego mimo wezwania nie zostanie uiszczony wpis podlega odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie skarżący wezwany do uiszczenia wpisu, wniósł zażalenie na zarządzenie wzywające go do uiszczenia opłaty sądowej, które oddalone zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny. Oznacza to, iż przedmiotowe zarządzenie stało się prawomocne i jako takie nie mogło podlegać zaskarżeniu, co wskazał Sąd I instancji. Wprawdzie niezasadne Sąd I instancji pozostawił zażalenie J.L. wniesione na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zamiast odrzucić je jako niedopuszczalne, jednakże uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie słusznie bowiem uznał, iż niewykonanie w zakreślonym terminie wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia powodowało konieczność odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia, jako nieopłaconego. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.