III SA/Kr 1063/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 października 2020 r. sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 28 sierpnia 2020 r. sygn. akt [..] w przedmiocie stwierdzenia braku bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w sprawie wniosku K. J. z dnia 25.07.2020 r. postanawia: skargę odrzucić. UZASADNIENIE Skarżący K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt [...], w przedmiocie stwierdzenia braku bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w sprawie wniosku K. J. z dnia 25.07.2020 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie. Organ zwrócił uwagę, że skarga nie mieści się w katalogu spraw objętych kontrolą działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. A contrario przyjąć należy, że skarga jest niedopuszczalna, gdy postanowienie jest niezaskarżalne, nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga istoty sprawy. W wypadku niedopuszczalności skargi sąd skargę odrzuca, co wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W wypadku niezałatwienia sprawy w terminie bądź przewlekłości postępowania stronie postępowania administracyjnego służy środek prawny w postaci ponaglenia (art. 37 § 1 k.p.a.). Ponaglenie wnosi się – co do zasady – do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 k.p.a.). Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie (art. 37 § 6 k.p.a.). Wniesienie ponaglenia otwiera stronie prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłość prowadzonego przez właściwy organ postępowania (art. 53 § 2b p.p.s.a.). W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi (art. 141 § 1 k.p.a.) lub gdy przewiduje to przepis szczególny. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, postanowienie wydane w wyniku rozpatrzenia ponaglenia jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organami niższego stopnia. Nie jest zatem postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, jako że jego celem jest jedynie spowodowanie, aby tego rodzaju rozstrzygnięcie (co do istoty) zostało podjęte w sytuacji, gdy organ administracji pozostaje w bezczynności lub w sposób przewlekły prowadzi postępowanie, albo też poinformowanie strony, że jej zarzuty w tym zakresie ocenione zostały jako niezasadne. Nie kończy ono postępowania administracyjnego, a art. 37 § 6 k.p.a. nie zawiera normy, która uprawniałaby adresata postanowienia do wniesienia zażalenia. Wobec tego przyjmuje się, że postanowienie tego rodzaju jest niezaskarżalne (zob. postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Poznaniu, z dnia 15 stycznia 2019 r., II SA/Po 1139/18; w Opolu, z dnia 8 marca 2019 r., I SA/Op 9/19). Sąd wskazuje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na postanowienie wydane w wyniku wniesienia ponaglenia. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.