II SA/Ol 819/09

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 15 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE Po uiszczeniu wpisu od skargi W.S. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Jak wynika z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, we wspólnym gospodarstwie domowym pozostają ze skarżącym żona i dwoje małoletnich dzieci; dochód rodziny stanowią: otrzymywane przez niego wynagrodzenie za pracę (1440,50 zł) i renta (554,71 zł) oraz pobierany przez żonę zasiłek dla bezrobotnych (497 zł netto); jedyny majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 27 m2. Dostarczone na żądanie wyciągi z rachunku bankowego za lipiec, sierpień i wrzesień 2009 r. zaświadczają o stale utrzymującym się w tym czasie saldzie dodatnim (początkowe - 2066,13 zł, końcowe - 2500,99 zł). Z przedstawionych okoliczności nie wynika, by skarżący nie był w stanie pokryć kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. Tym samym nie została spełniona żadna z przesłanek określonych w art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Jak bowiem stanowi ów przepis, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, orzeczono zatem jak w sentencji.