I SA/Sz 481/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Kazimierz Maczewski na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 listopada 2008 r. w sprawie ze skargi G. K. – syndyka masy upadłości "I" Spółki z o.o. w upadłości z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec, lipiec, sierpień 2006 r. postanawia zawiesić postępowanie w sprawie. UZASADNIENIE W dniu 25 stycznia 2008 r. G. K. – Syndyk masy upadłości "I." Spółki z o.o. z siedzibą w S. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia (...) nr (...) 1) utrzymującą w mocy decyzje Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w S. z dnia (...) nr (...) oraz z dnia (...)znak: (...) mocą których: - za czerwiec 2006 r. określono zobowiązanie podatkowe w wysokości (...) zł oraz ustalono dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości (...)zł, - za lipiec 2006 r. określono nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości (...) zł, 2) uchylającą w części decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w S. z dnia (...) znak (...) za sierpień 2006 r. i określającą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w wysokości (...) zł, kwestionując, między innymi, zasadność nałożenia na nią dodatkowego zobowiązania podatkowego w kwocie (...) zł na podstawie art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Mając na uwadze treść pytania prejudycjalnego skierowanego 31 lipca 2007 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, dotyczącego odpowiedzi na pytanie: (1) czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w i sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej? (2) czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego? (3) czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług? oraz uznając jednocześnie, że powyższa kwestia stanowi tzw. zagadnienie wstępne, którego rozstrzygnięcie może wpłynąć na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, na podstawie art. 125 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, że "sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym", postanowiono, jak na wstępie.