Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

III SA/Łd 455/08

Sądy administracyjne2008-09-23
Sygnatura
III SA/Łd 455/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia
2008-09-23
Rodzaj
Postanowienie WSA w Łodzi

Sędziowie

Robert Adamczewski

Rozstrzygnięcie

Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Referendarz sądowy – Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania postanawia przyznać A. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych R.A. UZASADNIENIE III SA/Łd 455/08 Uzasadnienie Pismem z dnia 19 lipca 2008 r. A. G. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżąca nie dopełniła tego wymogu, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – stosownie do treści art. 252 i art. 257 powoływanej ustawy – wezwał skarżącą do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżąca w zakreślonym terminie przekazała wypełniony formularz wniosku na druku "PPF". Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z córkami – M. K. (21 lat) oraz J. G. (6 lat). Zgodnie z oświadczeniem skarżąca nie posiada własnego domu, mieszkania ani innej nieruchomości. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zajmuje mieszkalnie socjalne. Na dochody w gospodarstwie domowym skarżącej składa się wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.700 zł oraz świadczenia alimentacyjne na rzecz córki J. G. w wysokości 450 zł. Daje to łącznych dochód w wysokości ok. 2.150 zł miesięcznie. Opisując swoją sytuację materialną, skarżąca wskazał ponadto na wysokość ponoszonych bieżących wydatków, w szczególności na koszty bieżącego utrzymania – w tym: czynsz (573,84 zł), energię elektryczną (ok. 80 zł), gaz (ok. 30 zł), telefon (ok. 70 zł). Wskazał także na takie wydatki jak opłata za przedszkole – 280 zł oraz koszt spłacania kredytu 213 zł. Łączne koszty utrzymania wyliczyła na kwotę 1.454,06 zł. Z oświadczenia wynika także, że skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3.000 euro, nie uzyskuje również żadnych dodatkowych dochodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że dochody w gospodarstwie domowym skarżącego wynoszą łącznie ok. 2.150 zł miesięcznie. Istotne jest przy tym, że skarżąca ma na utrzymaniu dwoje dzieci, w tym młodsza córka jest osobą małoletnią. Wskazała także na wysokość ponoszonych bieżących wydatków na utrzymanie, szczegółowo je wyliczając na kwotę ok. 1.454 zł. Skarżąca nie osiąga także żadnych dodatkowych dochodów, nie posiada również oszczędności i przedmiotów wartościowych. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącej. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.