III SA/Po 804/09

SENTENCJA Dnia 10 listopada 2009 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 listopada 2009 roku wniosku J. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego i adwokata w sprawie ze skargi J.O. "[...]" na informację Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia [...], w przedmiocie negatywnej oceny projektu nr WND – RPWP.01.02.01 – 30 – 802/09 postanawia odmówić przyznania prawa pomocy /-/ Robert Talaga UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania skargę na informację Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia 18 czerwca 2009 roku w przedmiocie negatywnej oceny projektu nr WND – RPWP.01.02.01 – 30 – 802/09. Dnia 4 listopada 2009 roku J.O. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. We wniosku wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i dwoma synami, posiada dom o powierzchni 550,00 m², który jak stwierdził nie nadaje się do zamieszkania lub prowadzenia działalności gospodarczej, samochód Volvo V50 oraz środki pieniężne w wysokości 15.000,00 zł. Jednocześnie wnioskodawca wskazał, że ani on ani jego żona nie osiągają obecnie żadnego dochodu. Natomiast w informacjach dodatkowych do wniosku podtrzymał argumentację przytoczoną w skardze i uznał za niezrozumiałe postanowienie o pozostawieniu jego skargi bez rozpoznania i odwołaniu terminu rozprawy. Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt. 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, którym uniemożliwia to brak środków finansowych. Oznacza to, że prawo pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które ze względu na trudną sytuację nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem. Jedynymi kryteriami przyznania prawa pomocy jest więc wykazanie przez osoby zainteresowane ich trudnej sytuacji materialnej, finansowej i rodzinnej. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że J. O. wraz z żoną i dwoma synami prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, które obecnie nie uzyskuje żadnych dochodów. Wnioskodawca posiada jednak oszczędności w wysokości 15.000,00 zł, a przy tak znacznej kwocie należy uznać, że w granicach jego możliwości finansowych pozostaje uiszczenie honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru działającego na wolnym rynku. Z powyższych względów nie można przyjąć, że wykazał on, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i dlatego nie znajduje uzasadnienia jego wniosek o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ Robert Talaga T.M.d