I SA/Łd 548/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 26 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 23 czerwca 2022 r. nr SKO.4142.9.2022 w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji SKO z 7.04.2022 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej dotyczącej określenie kwoty zwrotu dotacji niewykorzystanych w 2019 r. 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowanego w dniu 8 czerwca 2022 roku, pod pozycją 2169. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi decyzją z 23 czerwca 2022 r. nr SKO.4142.9.2022, po rozpoznaniu wniosku S. S. o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymało w mocy własną decyzję z 7 kwietnia 2022 r. nr SKO.4142.3.2022, w której odmówiło stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z 11 lutego 2020 r. nr DEP-Ed-VI.4431.17.2020. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że w powołanej decyzji z 11 lutego 2020 r. Prezydent Miasta Łodzi określił wysokość dotacji niewykorzystanej w 2019 r. przez A. w Ł. w kwocie 29.236,96 zł oraz nakazał dokonanie zwrotu ww. dotacji wraz z odsetkami na wskazany rachunek bankowy. Organ prowadzący ww. liceum, to jest L.sp. z o.o., nie zakwestionował ww. decyzji. Pismem z 11 stycznia 2022 r. Prezydent Miasta Łodzi poinformował S. S. o wszczęciu postępowania w sprawie jej solidarnej odpowiedzialności, jako członka zarządu L. sp. z o.o., za zaległości podatkowe spółki, w związku z niedokonaniem zwrotu ww. dotacji. S. S. pismem z 8 lutego 2022 r. zwróciła się do Kolegium z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z 11 lutego 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi decyzją z 7 kwietnia 2022 r. nr SKO.4142.3.2022, odmówiło stwierdzenia nieważności ww. decyzji Prezydenta Miasta Łodzi nr DEP-Ed-VI.4431.17.2020. Po otrzymaniu powyższej decyzji S. S., wnioskiem z 27 kwietnia 2022 r., zwróciła się o: 1. ponowne rozpatrzenie sprawy; 2. wydanie decyzji stwierdzającej nieważność ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z 11 lutego 2020 r. nr DEP-Ed-VI.4431.17.2020. Wymienioną na wstępie decyzją z 23 czerwca 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, utrzymało w mocy własną decyzję z 7 kwietnia 2022 r. W uzasadnieniu organ ponownie stwierdził, że w sprawie nie zachodziły przesłanki stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Łodzi, wymienione w art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.; dalej: k.p.a.). Powyższa decyzja Kolegium została doręczona skarżącej 6 lipca 2022 r. W skardze wniesionej 14 czerwca 2022 r., S. S., wnosząc o uchylenie w całości decyzji obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania, podniosła zarzuty naruszenia: (1) art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 11 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego i brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie; (2) art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zaufanie uczestników postępowania do władzy publicznej; (3) art. 30 § 3 w zw. z art. 40 § 1 i 2 k.p.a. poprzez uznanie, że L. sp. z o.o. w toku postępowania administracyjnego wszczętego i prowadzonego przez Prezydenta Miasta Łodzi, była należycie reprezentowana, korespondencja była jej skutecznie doręczana, w sytuacji nie wyjaśnienia czy pracownicy dokonujący odbioru korespondencji byli upoważnieni do odbioru pism lub do bieżącej obsługi spółki; (4) art. 80 k.p.a. poprzez dowolną, a nie wszechstronną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegającą na uznaniu, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta Łodzi; (5) art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 8 w zw. z art. 9 w zw. z art. 10 § 1 w zw. z art. 109 § 1 i art. 110 § 1 k.p.a. poprzez uznanie, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Łodzi 11 lutego 2020 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wniosło o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazano, że przed wydaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia, Kolegium wydało decyzję z 4 maja 2022 r., którą rozpatrzyło wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej inną decyzją tego organu z 7 kwietnia 2022 r., dotyczącą odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Łodzi wydanej również 11 lutego 2020 r., ale w przedmiocie zwrotu innej dotacji niewykorzystanej przez spółkę L. Decyzja ta została doręczona stronie 16 maja 2022 r. Wniosek skarżącej o ponowne rozpoznanie sprawy, rozstrzygniętej decyzją SKO w Łodzi z 7 kwietnia 2022 r. nr SKO.4142.3.2022, został rozstrzygnięty później, decyzją Kolegium z 23 czerwca 2022 r. W tej sytuacji wniesiona w niniejszej sprawie skarga, zdaniem Kolegium, była przedwczesna i podlegała odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Powołany przepis art. 53 § 1 p.p.s.a. wymaga, aby skarga została wniesiona w określonym terminie, tzn. "od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie". Z akt sprawy wynika, że 7 kwietnia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wydało wobec S. S. dwie decyzje z nr SKO.4142.3.2022 oraz nr SKO.4142.2.2022, w których odmówiło stwierdzenia nieważności dwóch ostatecznych decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z 11 lutego 2020 r. odpowiednio o nr DEP-Ed-VI.4431.17.2020 oraz nr DEP-Ed-VI.4431.14.2020, dotyczących obowiązku zwrotu dwóch różnych dotacji. W odpowiedzi skarżąca, wnioskiem z 27 kwietnia 2022 r., zwróciła się o ponowne rozpatrzenie pierwszej sprawy oraz wydanie decyzji stwierdzającej nieważność ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z 11 lutego 2020 r. nr DEP-Ed-VI.4431.17.2020. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi najpierw, to jest 4 maja 2022 r., wydało decyzję dotyczącą wspomnianego wyżej rozstrzygnięcia o nr SKO.4142.2.2022, a dotyczącego ostatecznie decyzji Prezydenta Miasta Łodzi nr DEP-Ed-VI.4431.14.2020. Rozstrzygnięcie to doręczono S. S. 16 maja 2022 r. Już w odpowiedzi na tę decyzję S. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W skardze tej wyraźnie jednak wskazała, że kwestionuje rozstrzygnięcie utrzymujące w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 7 kwietnia 2022 r. nr SKO.4142.3.2022. Rozstrzygnięcie Kolegium dotyczące tej decyzji zapadło jednak później. Wymienioną na wstępie decyzją z 23 czerwca 2022 r. nr SKO.4142.9.2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, utrzymało w mocy własną decyzję z 7 kwietnia 2022 r. nr SKO.4142.3.2022. Decyzja Kolegium została doręczona skarżącej 6 lipca 2022 r. W stanie faktycznym sprawy bezsporna jest zatem okoliczność, że S. S. wniosła skargę do sądu administracyjnego przed otrzymaniem kwestionowanej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 7 kwietnia 2022 r. nr SKO.4142.3.2022. Wniesienie skargi przed doręczeniem skarżącemu decyzji podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie rodzi skutków prawnych (por. wyrok NSA z 27 marca 2019 r., I GSK 325/19 oraz postanowienia NSA z 18 maja 2017 r., II GSK 1948/15 oraz z 23 listopada 2017 r., I OSK 2364/17; publikowane pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka przedwczesna skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym unormowaniem sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Reasumując, w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona przed doręczeniem decyzji, a więc z naruszeniem terminu wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a. Skarga taka podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi sąd orzekł zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. lp