III FZ 549/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 26 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. O.-W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Sz 894/21, w przedmiocie wpisu od skargi K. O.-W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 31 sierpnia 2021 r., nr SKO/SL/400/1890/2021, w przedmiocie ulgi płatniczej p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z 5 stycznia 2022 r., I SA/Sz 894/21, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wezwał K. O.-W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 31 sierpnia 2021 r., nr SKO/SL/400/1890/2021, w przedmiocie ulgi płatniczej. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a") oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021, poz. 535, dalej: rozporządzenie). Zarządzenie zawierało pouczenie o sposobie uiszczenia ww. kwoty, a także wskazywało, że powinno to nastąpić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenia skarżąca wniosła zażalenie, podnosząc, że nie jest w stanie uiścić wpisu bez uszczerbku dla swojego utrzymania. Dodatkowo wniosła o zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne, zaskarżona decyzja dotyczyła bowiem odmowy odroczenia terminu płatności III raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. W tym przypadku wpisem właściwym od skargi inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne jest wpis stały. W tego rodzaju sprawach spór nie sprowadza się do kwestionowania konkretnej należności pieniężnej, albowiem decyzja wydana w omawianym trybie nie nakłada na stronę żadnych zobowiązań mających wartość pieniężną. W sprawach nieobjętych wpisem stosunkowym, a będących sprawami z zakresu zobowiązań podatkowych, pobiera się wpis stały stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia. Jak wskazano w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 sierpnia 2013 r., I FZ 356/13, sformułowanie "z zakresu zobowiązań podatkowych" oznacza, że ustawodawca rozszerzył obszar przypadków (spraw), do których znajdzie zastosowanie wpis stały od skargi w kwocie 500 zł, na wszelkie spory sądowoadministracyjne pozostające w związku z zobowiązaniem podatkowym. Brak jest zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia skarżącej. Odnosząc się do argumentacji zażalenia, dotyczącej sytuacji materialnej skarżącej, należy stwierdzić, że pozostaje ona bez wpływu na prawidłowość ustalonego wpisu od skargi. Również niezadowolenie z wydanego zarządzenia w żaden sposób nie wpływa na jego zasadność. Sąd związany jest przepisami prawa i nie może ich modyfikować, a skoro ustawodawca przewidział określony sposób wyliczenia kwoty wpisu – sąd zobowiązany jest tej regulacji przestrzegać. Dodatkowo, należy zwrócić uwagę, że obowiązku uiszczenia wpisu sądowego nie mają tylko podmioty ustawowo zwolnione od kosztów sądowych wymienione w art. 239 p.p.s.a. lub te, które uzyskały prawo pomocy obejmujące takie zwolnienie. Skarżąca nie zalicza się do żadnej z powyższych grup, bowiem sprawa nie należy do kategorii spraw zwolnionych ustawowo. Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy został zarządzeniem referendarza sądowego z 3 marca 2022 r. pozostawiony bez rozpoznania (z uwagi na nieuzupełnienia braków formalnych wniosku), które następnie zostało utrzymane w mocy postanowieniem WSA w Szczecinie z 24 maja 2022 r., I SPP/Sz 20/22. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. zażalenie skarżącej oddalił.