II SA/Ol 714/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 20 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" , nr "[...]" w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł (dwieście złotych). UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia "[...]"r., po rozpoznaniu odwołania J.S., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]"r. o określeniu środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na ""[...]"". Decyzja organu drugiej instancji została doręczona stronom postępowania w trybie art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 353 z późn. zm.), zwanej dalej: "u.i.o.ś." w drodze obwieszczenia. Obwieszczenie zostało podane do publicznej wiadomości w okresie od dnia 1 lipca do dnia 15 lipca 2020 r. Po upływie 14 dni od daty wywieszenia obwieszczenia decyzja została uznana za doręczoną. W dniu 28 sierpnia 2020 r. (data nadania pocztowego), J.S. zaskarżył powyższą decyzję do tutejszego Sądu. W odpowiedzi na skargę, organ drugiej instancji wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że została ona wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd z urzędu bada spełnienie wymogów formalnych, związanych z wniesieniem skargi w celu stwierdzenia jej dopuszczalności. Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja doręczona została stronom w trybie art. 74 ust. 3 u.i.o.ś., w związku z art. 49 K.p.a. Jest to forma szczególnego doręczenia decyzji administracyjnej, którego dokonuje się wyłącznie stronom postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 74 ust. 3 u.i.o.ś. - jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub innego postępowania dotyczącego tej decyzji przekracza 10, stosuje się art.49 Kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl zaś 49 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego - jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej. Dzień, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej wskazuje się w treści tego obwieszczenia, ogłoszenia lub w Biuletynie Informacji Publicznej. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej.( § 2). Przepis ten stwierdza, że w przypadku obwieszczenia, doręczenie decyzji uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Decyzja ta jest natomiast publicznie ogłoszona w dniu, w którym obwieszczenie zostało udostępnione w sposób umożliwiający zapoznanie się z nim potencjalnym stronom postępowania. Niezależnie od faktycznej daty zapoznania się stron z treścią obwieszczanej decyzji, przyjmuje się, w oparciu o treść art. 49 K.p.a., fikcję prawną, że doręczenie nastąpiło z upływem 14 dni od publicznego ogłoszenia. Termin doręczenia decyzji obliczać zatem należy od pierwszego dnia, w którym obwieszczenie zostało udostępnione do wiedzy publicznej w sposób zwyczajowo przyjęty (por. wyroki NSA: z 27 listopada 2014 r., II OSK 1170/13; z 20 października 2011 r., II OSK 2136/11, a także uchwała 7 sędziów NSA z 27 lutego 2017 r. II OPS 2/16). W przedmiotowej sprawie, obwieszczenie nastąpiło w dniu 1 lipca 2020 r. A zatem, skoro skutek doręczenia decyzji w trybie art. 49 K.p.a., nastąpił w dniu 15 lipca 2020 r., to od tej daty rozpoczął biegł 30-dniowy termin do wniesienia skargi stronom postępowania administracyjnego. W związku z tym, termin do wniesienia skargi upłynął w niniejszej sprawie z dniem 14 sierpnia 2020 r. Wniesiona skarga opatrzona jest datą 27 sierpnia 2020 r. i nadana została w placówce pocztowej w dniu 28 sierpnia 2020 r. (data stempla pocztowego). Dzień ten należy przyjąć za dzień faktycznego wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Stosownie bowiem do art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Oznacza to, że niniejsza skarga wniesiona została po upływie terminu do jej wniesienia. Skarga spóźniona nie może podlegać rozpoznaniu. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu, jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.